İçeriğe geç
Platon

Platon

Büyük Hippias

Ἱππίας μείζων

281aSokrates: İşte güzel ve bilge Hippias! Atina'ya ne zamandır yolun düşmemişti.

Hippias: Vaktim olmadı ki, Sokrates. Elis, öteki şehirlerden biriyle bir işi görüşüp halletmesi gerektiğinde, her seferinde vatandaşlar arasından elçi olarak ilk önce beni seçer; çünkü her şehrin söylediği sözlerin en yetkin yargıcı ve habercisinin ben olduğumu düşünür.

281a

ΣΩ. Ἱππίας ὁ καλός τε καὶ σοφός· ὡς διὰ χρόνου ἡμῖν κατῆρας εἰς τὰς Ἀθήνας.

ΙΠ. οὐ γὰρ σχολή, ὦ Σώκρατες. ἡ γὰρ Ἦλις ὅταν τι δέηται διαπράξασθαι πρός τινα τῶν πόλεων, ἀεὶ ἐπὶ πρῶτον ἐμὲ ἔρχεται τῶν πολιτῶν αἱρουμένη πρεσβευτήν, ἡγουμένη δικαστὴν καὶ ἄγγελον ἱκανώτατον εἶναι τῶν λόγων οἳ ἂν

281bBu yüzden başka şehirlere de çok elçi olarak gittim, ama en sık, en çok ve en önemli işler için Lakedaimon'a gittim. Senin sorduğun şeyin sebebi de bu: Bu taraflara pek sık gelmiyorum.

Sokrates: İşte, Hippias, gerçekten bilge ve kusursuz bir adam olmak böyle bir şeydir. Çünkü sen hem özel olarak gençlerden çok para alıp onlara aldığından da fazla fayda sağlayabiliyorsun, hem de kamu adına kendi şehrine iyilik edebiliyorsun; küçümsenmeyecek, tersine halk arasında itibar görecek kişi de böyle olmalıdır.

281b

παρὰ τῶν πόλεων ἑκάστων λέγωνται. πολλάκις μὲν οὖν καὶ εἰς ἄλλας πόλεις ἐπρέσβευσα, πλεῖστα δὲ καὶ περὶ πλείστων καὶ μεγίστων εἰς τὴν Λακεδαίμονα· διὸ δή, ὃ σὺ ἐρωτᾷς, οὐ θαμίζω εἰς τούσδε τοὺς τόπους.

ΣΩ. τοιοῦτον μέντοι, ὦ Ἱππία, ἔστι τὸ τῇ ἀληθείᾳ σοφόν τε καὶ τέλειον ἄνδρα εἶναι. σὺ γὰρ καὶ ἰδίᾳ ἱκανὸς εἶ παρὰ τῶν νέων πολλὰ χρήματα λαμβάνων ἔτι πλείω

281cAma, Hippias, nedir acaba sebebi: Bilgelikleriyle büyük adları anılan o eskiler, Pittakos, Bias, Miletli Thales ve çevresi, daha sonra gelenlerden de Anaksagoras'a kadar, ya hepsi ya da çoğu siyasi işlerden uzak durmuş görünüyorlar?

Hippias: Başka ne olabilir, Sokrates? Güçsüzdüler; phronēsis'leriyle her ikisine, hem kamu işlerine hem kendi işlerine birden yetişemiyorlardı.

281c

ὠφελεῖν ὧν λαμβάνεις, καὶ αὖ δημοσίᾳ τὴν σαυτοῦ πόλιν ἱκανὸς εὐεργετεῖν, ὥσπερ χρὴ τὸν μέλλοντα μὴ καταφρονήσεσθαι ἀλλʼ εὐδοκιμήσειν ἐν τοῖς πολλοῖς. ἀτάρ, ὦ Ἱππία, τί ποτε τὸ αἴτιον ὅτι οἱ παλαιοὶ ἐκεῖνοι, ὧν ὀνόματα μεγάλα λέγεται ἐπὶ σοφίᾳ, Πιττακοῦ τε καὶ Βίαντος καὶ τῶν ἀμφὶ τὸν Μιλήσιον Θαλῆν καὶ ἔτι τῶν ὕστερον μέχρι Ἀναξαγόρου, ὡς ἢ πάντες ἢ οἱ πολλοὶ αὐτῶν φαίνονται ἀπεχόμενοι τῶν πολιτικῶν πράξεων;

ΙΠ. τί δʼ οἴει, ὦ Σώκρατες, ἄλλο γε ἢ ἀδύνατοι ἦσαν

281dSokrates: Zeus aşkına, öteki tekhnē'ler nasıl ilerlemişse ve eski zanaatkârlar bugünküler karşısında sıradan kalıyorsa, sizin sofistlerin tekhnē'sinin de ilerlediğini, bilgelikle uğraşan eskilerin sizin yanınızda sıradan kaldığını mı söyleyelim?

Hippias: Çok doğru söylüyorsun.

Sokrates: Demek Bias bugün aramıza dönse, Hippias, sizin yanınızda gülünç düşerdi; tıpkı heykeltıraşların Daidalos için, bugün doğup da kendisine ün kazandıran türden eserler yapsa gülünç olacağını söyledikleri gibi.

281d

καὶ οὐχ ἱκανοὶ ἐξικνεῖσθαι φρονήσει ἐπʼ ἀμφότερα, τά τε κοινὰ καὶ τὰ ἴδια;

ΣΩ. ἆρʼ οὖν πρὸς Διός, ὥσπερ αἱ ἄλλαι τέχναι ἐπιδεδώκασι καὶ εἰσὶ παρὰ τοὺς νῦν δημιουργοὺς οἱ παλαιοὶ φαῦλοι, οὕτω καὶ τὴν ὑμετέραν τὴν τῶν σοφιστῶν τέχνην ἐπιδεδωκέναι φῶμεν καὶ εἶναι τῶν ἀρχαίων τοὺς περὶ τὴν σοφίαν φαύλους πρὸς ὑμᾶς;

ΙΠ. πάνυ μὲν οὖν ὀρθῶς λέγεις.

ΣΩ. εἰ ἄρα νῦν ἡμῖν, ὦ Ἱππία, ὁ Βίας ἀναβιοίη, γέλωτʼ

282aHippias: Söylediğin gibidir, Sokrates. Yine de ben eskileri, bizden öncekileri, bugünkülerden önce ve daha çok övmeyi âdet edinmişimdir; yaşayanların hasedinden sakınır, ölmüşlerin öfkesinden korkarım.

282a

ἂν ὄφλοι πρὸς ὑμᾶς, ὥσπερ καὶ τὸν Δαίδαλόν φασιν οἱ ἀνδριαντοποιοί, νῦν εἰ γενόμενος τοιαῦτʼ ἐργάζοιτο οἷα ἦν ἀφʼ ὧν τοὔνομʼ ἔσχεν, καταγέλαστον ἂν εἶναι.

ΙΠ. ἔστι μὲν ταῦτα, ὦ Σώκρατες, οὕτως ὡς σὺ λέγεις· εἴωθα μέντοι ἔγωγε τοὺς παλαιούς τε καὶ προτέρους ἡμῶν προτέρους τε καὶ μᾶλλον ἐγκωμιάζειν ἢ τοὺς νῦν, εὐλαβούμενος μὲν φθόνον τῶν ζώντων, φοβούμενος δὲ μῆνιν τῶν τετελευτηκότων.

282bSokrates: Bence, Hippias, hem sözlerini hem düşünceni güzel seçiyorsun. Doğru söylediğine ben de tanıklık edebilirim: Sizin tekhnē'niz gerçekten de insanın kendi işleriyle birlikte kamu işlerini de görebilmesine doğru ilerledi. Leontinoili sofist Gorgias buraya memleketinden kamu adına elçi olarak geldi, çünkü Leontinoililer arasında kamu işlerini görmeye en yetkin kişi oydu. Halk meclisinde en iyi konuşan o sayıldı; özel olarak da gösteriler yapıp gençlerle bir arada bulunarak bu şehirden çok para kazanıp götürdü.

282b

ΣΩ. καλῶς γε σύ, ὦ Ἱππία, ὀνομάζων τε καὶ διανοούμενος, ὡς ἐμοὶ δοκεῖς. συμμαρτυρῆσαι δέ σοι ἔχω ὅτι ἀληθῆ λέγεις, καὶ τῷ ὄντι ὑμῶν ἐπιδέδωκεν ἡ τέχνη πρὸς τὸ καὶ τὰ δημόσια πράττειν δύνασθαι μετὰ τῶν ἰδίων. Γοργίας τε γὰρ οὗτος ὁ Λεοντῖνος σοφιστὴς δεῦρο ἀφίκετο δημοσίᾳ οἴκοθεν πρεσβεύων, ὡς ἱκανώτατος ὢν Λεοντίνων τὰ κοινὰ πράττειν, καὶ ἔν τε τῷ δήμῳ ἔδοξεν ἄριστα εἰπεῖν, καὶ ἰδίᾳ ἐπιδείξεις ποιούμενος καὶ συνὼν τοῖς νέοις χρήματα πολλὰ ἠργάσατο

282cİstersen dostumuz Prodikos'u al: O da daha önce birçok kez kamu adına geldi; en son, yakın zamanda Keos'tan kamu adına geldiğinde Meclis'te konuşmasıyla büyük itibar kazandı, özel olarak da gösteriler yapıp gençlerle bir arada bulunarak şaşılacak kadar para aldı. O eskilerden ise hiçbiri bilgeliği karşılığında ücret olarak para istemeyi ya da her türden insanın önünde bilgeliğinin gösterisini yapmayı uygun görmedi.

282c

καὶ ἔλαβεν ἐκ τῆσδε τῆς πόλεως· εἰ δὲ βούλει, ὁ ἡμέτερος ἑταῖρος Πρόδικος οὗτος πολλάκις μὲν καὶ ἄλλοτε δημοσίᾳ ἀφίκετο, ἀτὰρ τὰ τελευταῖα ἔναγχος ἀφικόμενος δημοσίᾳ ἐκ Κέω λέγων τʼ ἐν τῇ βουλῇ πάνυ ηὐδοκίμησεν καὶ ἰδίᾳ ἐπιδείξεις ποιούμενος καὶ τοῖς νέοις συνὼν χρήματα ἔλαβεν θαυμαστὰ ὅσα. τῶν δὲ παλαιῶν ἐκείνων οὐδεὶς πώποτε ἠξίωσεν ἀργύριον μισθὸν πράξασθαι οὐδʼ ἐπιδείξεις ποιήσασθαι

282dO kadar saftılar ki paranın ne kadar değerli olduğunun farkında değillerdi. Bu ikisinin her biri ise bilgelikten, başka herhangi bir zanaatkârın herhangi bir tekhnē'den kazandığından daha çok para kazandı; onlardan önce de Protagoras.

Hippias: Sen bu işin güzel yanlarından hiçbir şey bilmiyorsun, Sokrates. Benim ne kadar para kazandığımı bilsen şaşardın. Ötekileri bir yana bırakıyorum: Bir keresinde Sicilya'ya gittim; Protagoras orada bulunuyordu, ün yapmıştı, benden de çok yaşlıydı. Ama ben, çok daha genç olduğum hâlde, kısa zamanda yüz elli minadan fazla kazandım; yalnız bir tek, çok küçük bir yerden, İnykos'tan, yirmi minadan fazla.

282d

ἐν παντοδαποῖς ἀνθρώποις τῆς ἑαυτοῦ σοφίας· οὕτως ἦσαν εὐήθεις καὶ ἐλελήθει αὐτοὺς ἀργύριον ὡς πολλοῦ ἄξιον εἴη. τούτων δʼ ἑκάτερος πλέον ἀργύριον ἀπὸ σοφίας εἴργασται ἢ ἄλλος δημιουργὸς ἀφʼ ἧστινος τέχνης· καὶ ἔτι πρότερος τούτων Πρωταγόρας.

ΙΠ. οὐδὲν γάρ, ὦ Σώκρατες, οἶσθα τῶν καλῶν περὶ τοῦτο. εἰ γὰρ εἰδείης ὅσον ἀργύριον εἴργασμαι ἐγώ, θαυμάσαις ἄν· καὶ τὰ μὲν ἄλλα ἐῶ, ἀφικόμενος δέ ποτε εἰς Σικελίαν, Πρωταγόρου

282eEve dönünce bu parayı babama verdim; o da öteki vatandaşlar da hayran kaldılar, şaşkına döndüler. Sanırım sofistlerden istediğin herhangi iki kişinin toplamından daha çok para kazanmışımdır.

Sokrates: Güzel bir şey söylüyorsun, Hippias; hem senin bilgeliğinin, hem de bugünkü insanların eskilerden ne kadar üstün olduğunun büyük bir kanıtı bu.

282e

αὐτόθι ἐπιδημοῦντος καὶ εὐδοκιμοῦντος καὶ πρεσβυτέρου ὄντος πολὺ νεώτερος ὢν ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ πάνυ πλέον ἢ πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν μνᾶς ἠργασάμην, καὶ ἐξ ἑνός γε χωρίου πάνυ σμικροῦ, Ἰνυκοῦ, πλέον ἢ εἴκοσι μνᾶς· καὶ τοῦτο ἐλθὼν οἴκαδε φέρων τῷ πατρὶ ἔδωκα, ὥστε ἐκεῖνον καὶ τοὺς ἄλλους πολίτας θαυμάζειν τε καὶ ἐκπεπλῆχθαι. καὶ σχεδόν τι οἶμαι ἐμὲ πλείω χρήματα εἰργάσθαι ἢ ἄλλους σύνδυο οὕστινας βούλει τῶν σοφιστῶν.

ΣΩ. καλόν γε, ὦ Ἱππία, λέγεις καὶ μέγα τεκμήριον

283aÇünkü senin sözüne göre eskilerin cahilliği büyükmüş. Anaksagoras'ın başına sizinkinin tam tersi geldi derler: Kendisine çok para kalmış, ama ihmal edip hepsini kaybetmiş; bilgeliği öylesine akılsızcaymış. Öteki eskiler için de buna benzer şeyler anlatırlar. Bu bakımdan bugünkülerin bilgeliğinin öncekilere üstünlüğüne güzel bir kanıt gösteriyorsun; birçokları da bilgenin her şeyden önce kendisi için bilge olması gerektiği görüşünde.

283a

σοφίας τῆς τε σεαυτοῦ καὶ τῶν νῦν ἀνθρώπων πρὸς τοὺς ἀρχαίους ὅσον διαφέρουσι. τῶν γὰρ προτέρων [περὶ Ἀναξαγόρου λέγεται] πολλὴ ἀμαθία κατὰ τὸν σὸν λόγον. τοὐναντίον γὰρ Ἀναξαγόρᾳ φασὶ συμβῆναι ἢ ὑμῖν· καταλειφθέντων γὰρ αὐτῷ πολλῶν χρημάτων καταμελῆσαι καὶ ἀπολέσαι πάντα—οὕτως αὐτὸν ἀνόητα σοφίζεσθαι—λέγουσι δὲ καὶ περὶ ἄλλων τῶν παλαιῶν ἕτερα τοιαῦτα. τοῦτο μὲν οὖν μοι δοκεῖς καλὸν τεκμήριον ἀποφαίνειν περὶ σοφίας τῶν

283bBunun ölçüsü de, anlaşılan, en çok parayı kazanmak. Neyse, bu kadarı yeter. Sen bana şunu söyle: Gittiğin şehirlerden en çok parayı hangisinden kazandın? Herhâlde en sık gittiğin Lakedaimon'dan?

Hippias: Hayır, Zeus hakkı için, Sokrates.

Sokrates: Ne diyorsun? En azını mı?

283b

νῦν πρὸς τοὺς προτέρους, καὶ πολλοῖς συνδοκεῖ ὅτι τὸν σοφὸν αὐτὸν αὑτῷ μάλιστα δεῖ σοφὸν εἶναι· τούτου δʼ ὅρος ἐστὶν ἄρα, ὃς ἂν πλεῖστον ἀργύριον ἐργάσηται. καὶ ταῦτα μὲν ἱκανῶς ἐχέτω· τόδε δέ μοι εἰπέ, σὺ αὐτὸς πόθεν πλεῖστον ἀργύριον ἠργάσω τῶν πόλεων εἰς ἃς ἀφικνῇ; ἢ δῆλον ὅτι ἐκ Λακεδαίμονος, οἷπερ καὶ πλειστάκις ἀφῖξαι;

ΙΠ. οὐ μὰ τὸν Δία, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. πῶς φῄς; ἀλλʼ ἐλάχιστον;

283cHippias: Daha doğrusu, hiç ama hiç kazanmadım.

Sokrates: Şaşılacak, akıl almaz bir şey söylüyorsun, Hippias. Söyle bana: Senin bilgeliğin, yanında bulunup ondan öğrenenleri aretē bakımından daha iyi yapabilecek türden değil mi?

Hippias: Hem de çok daha iyi, Sokrates.

Sokrates: İnykosluların oğullarını daha iyi yapabiliyordun da Spartalılarınkileri yapamıyor muydun?

Hippias: Hiç de değil.

Sokrates: Peki Sicilyalılar daha iyi olmak istiyor da Lakedaimonlular istemiyor mu?

283c

ΙΠ. οὐδὲν μὲν οὖν τὸ παράπαν πώποτε.

ΣΩ. τέρας λέγεις καὶ θαυμαστόν, ὦ Ἱππία. καί μοι εἰπέ· πότερον ἡ σοφία ἡ σὴ οὐχ οἵα τοὺς συνόντας αὐτῇ καὶ μανθάνοντας εἰς ἀρετὴν βελτίους ποιεῖν;

ΙΠ. καὶ πολύ γε, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. ἀλλὰ τοὺς μὲν Ἰνυκίνων ὑεῖς οἷός τε ἦσθα ἀμείνους ποιῆσαι, τοὺς δὲ Σπαρτιατῶν ἠδυνάτεις;

ΙΠ. πολλοῦ γε δέω.

ΣΩ. ἀλλὰ δῆτα Σικελιῶται μὲν ἐπιθυμοῦσιν ἀμείνους γίγνεσθαι, Λακεδαιμόνιοι

283dHippias: Elbette Lakedaimonlular da istiyor, Sokrates.

Sokrates: Yoksa para yokluğundan mı seninle bir arada bulunmaktan kaçıyorlardı?

Hippias: Hayır, paraları yeterince var.

Sokrates: Peki hem istekli hem de paraları olduğu, sen de onlara en büyük faydayı sağlayabildiğin hâlde, seni kesen para dolu olarak göndermemelerinin sebebi ne olabilir? Yoksa şu mu: Lakedaimonlular kendi çocuklarını senden daha iyi mi terbiye ediyorlar? Böyle mi diyelim, sen de kabul ediyor musun?

283d

δʼ οὔ;

ΙΠ. πάντως γέ που, ὦ Σώκρατες, καὶ Λακεδαιμόνιοι.

ΣΩ. ἆρʼ οὖν χρημάτων ἐνδείᾳ ἔφευγον τὴν σὴν ὁμιλίαν;

ΙΠ. οὐ δῆτα, ἐπεὶ ἱκανὰ αὐτοῖς ἐστιν.

ΣΩ. τί δῆτʼ ἂν εἴη ὅτι ἐπιθυμοῦντες καὶ ἔχοντες χρήματα, καὶ σοῦ δυναμένου τὰ μέγιστα αὐτοὺς ὠφελεῖν, οὐ πλήρη σε ἀργυρίου ἀπέπεμψαν; ἀλλʼ ἐκεῖνο, μῶν μὴ Λακεδαιμόνιοι σοῦ βέλτιον ἂν παιδεύσειαν τοὺς αὑτῶν παῖδας; ἢ τοῦτο φῶμεν οὕτω, καὶ σὺ συγχωρεῖς;

283eHippias: Asla.

Sokrates: O hâlde Lakedaimon'da gençleri, seninle bir arada bulunurlarsa aretē'de kendi insanlarıyla bulunmalarından daha çok ilerleyeceklerine mi ikna edemedin; yoksa babalarını, oğullarını önemsiyorlarsa onlarla kendileri ilgilenmektense onları sana emanet etmeleri gerektiğine mi? Çünkü kendi çocuklarının olabildiğince iyi olmasını kıskanacak değillerdi herhâlde.

Hippias: Kıskandıklarını sanmam.

Sokrates: Üstelik Lakedaimon iyi kanunlarla yönetilen bir şehirdir.

Hippias: Nasıl olmasın?

283e

ΙΠ. οὐδʼ ὁπωστιοῦν.

ΣΩ. πότερον οὖν τοὺς νέους οὐχ οἷός τʼ ἦσθα πείθειν ἐν Λακεδαίμονι ὡς σοὶ συνόντες πλέον ἂν εἰς ἀρετὴν ἐπιδιδοῖεν ἢ τοῖς ἑαυτῶν, ἢ τοὺς ἐκείνων πατέρας ἠδυνάτεις πείθειν ὅτι σοὶ χρὴ παραδιδόναι μᾶλλον ἢ αὐτοὺς ἐπιμελεῖσθαι, εἴπερ τι τῶν ὑέων κήδονται; οὐ γάρ που ἐφθόνουν γε τοῖς ἑαυτῶν παισὶν ὡς βελτίστοις γενέσθαι.

ΙΠ. οὐκ οἶμαι ἔγωγε φθονεῖν.

ΣΩ. ἀλλὰ μὴν εὔνομός γʼ ἡ Λακεδαίμων.

ΙΠ. πῶς γὰρ

284aSokrates: İyi kanunlarla yönetilen şehirlerde de en değerli şey aretē'dir.

Hippias: Elbette.

Sokrates: Sen de onu başkasına aktarmayı insanların en iyisi olarak biliyorsun.

Hippias: Hem de çok iyi, Sokrates.

Sokrates: Peki binicilik aktarmayı en iyi bilen kişi, Yunanistan'da en çok Thessalia'da, bir de bu işe önem verilen başka yerlerde değer görüp en çok parayı almaz mı?

Hippias: Akla yakın.

Sokrates: Öyleyse aretē için en değerli bilgileri aktarabilen kişi de en çok Lakedaimon'da, bir de Yunan şehirlerinden iyi kanunlarla yönetilen başka bir şehirde değer görmez mi, isterse en çok parayı kazanmaz mı?

284a

οὔ;

ΣΩ. ἐν δέ γε ταῖς εὐνόμοις πόλεσιν τιμιώτατον ἡ ἀρετή.

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. σὺ δὲ ταύτην παραδιδόναι ἄλλῳ κάλλιστʼ ἀνθρώπων ἐπίστασαι.

ΙΠ. καὶ πολύ γε, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. ὁ οὖν κάλλιστʼ ἐπιστάμενος ἱππικὴν παραδιδόναι ἆρʼ οὐκ ἂν ἐν Θετταλίᾳ τῆς Ἑλλάδος μάλιστα τιμῷτο καὶ πλεῖστα χρήματα λαμβάνοι, καὶ ἄλλοθι ὅπου τοῦτο σπουδάζοιτο;

ΙΠ. εἰκός γε.

ΣΩ. ὁ δὴ δυνάμενος παραδιδόναι τὰ πλείστου ἄξια μαθήματα εἰς ἀρετὴν οὐκ ἐν

284bYoksa sence, dostum, Sicilya'da, İnykos'ta mı daha çok? Buna inanalım mı, Hippias? Sen buyurursan inanmak gerek.

Hippias: Çünkü kanunları değiştirmek, oğullarını alışılmışın dışında terbiye etmek Lakedaimonluların atalarından kalma bir âdet değil, Sokrates.

Sokrates: Ne diyorsun? Doğru davranmak değil de hata yapmak mı Lakedaimonluların atalarından kalma âdeti?

284b

Λακεδαίμονι μάλιστα τιμήσεται καὶ πλεῖστα ἐργάσεται χρήματα, ἂν βούληται, καὶ ἐν ἄλλῃ πόλει ἥτις τῶν Ἑλληνίδων εὐνομεῖται; ἀλλʼ ἐν Σικελίᾳ, ὦ ἑταῖρε, οἴει μᾶλλον καὶ ἐν Ἰνυκῷ; ταῦτα πειθώμεθα, ὦ Ἱππία; ἐὰν γὰρ σὺ κελεύῃς, πειστέον.

ΙΠ. οὐ γὰρ πάτριον, ὦ Σώκρατες, Λακεδαιμονίοις κινεῖν τοὺς νόμους, οὐδὲ παρὰ τὰ εἰωθότα παιδεύειν τοὺς ὑεῖς.

ΣΩ. πῶς λέγεις; Λακεδαιμονίοις οὐ πάτριον ὀρθῶς

284cHippias: Ben öyle demem, Sokrates.

Sokrates: Peki gençleri daha kötü değil de daha iyi terbiye etselerdi doğru davranmış olmazlar mıydı?

Hippias: Olurlardı. Ama yabancı bir terbiye vermek onların kanunlarına aykırı. Çünkü iyi bil ki, oradan şimdiye kadar terbiye karşılığında para alan biri olsaydı, bu kişi her şeyden önce ben olurdum — gerçekten de beni dinlemekten hoşlanıyor, beni övüyorlar —; ama dediğim gibi, kanunları buna izin vermiyor.

284c

πράττειν ἀλλʼ ἐξαμαρτάνειν;

ΙΠ. οὐκ ἂν φαίην ἔγωγε, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. οὐκοῦν ὀρθῶς ἂν πράττοιεν βέλτιον ἀλλὰ μὴ χεῖρον παιδεύοντες τοὺς νέους;

ΙΠ. ὀρθῶς· ἀλλὰ ξενικὴν παίδευσιν οὐ νόμιμον αὐτοῖς παιδεύειν, ἐπεὶ εὖ ἴσθι, εἴπερ τις ἄλλος ἐκεῖθεν χρήματα ἔλαβεν πώποτε ἐπὶ παιδεύσει, καὶ ἐμὲ ἂν λαβεῖν πολὺ μάλιστα—χαίρουσι γοῦν ἀκούοντες ἐμοῦ καὶ ἐπαινοῦσιν— ἀλλʼ, ὃ λέγω, οὐ νόμος.

284dSokrates: Kanunun, Hippias, şehre zarar mı, fayda mı olduğunu söylüyorsun?

Hippias: Bence fayda için konur; ama kanun kötü konursa bazen zarar da verir.

Sokrates: Peki? Kanun koyanlar kanunu şehir için en büyük iyi olarak koymazlar mı? Onsuz iyi kanunlarla yönetilen bir şehirde yaşamak imkânsız değil mi?

Hippias: Doğru söylüyorsun.

Sokrates: Demek kanun koymaya girişenler iyiyi kaçırdıklarında, kanuna uygun olanı da, kanunu da kaçırmış olurlar. Yoksa sen ne dersin?

284d

ΣΩ. νόμον δὲ λέγεις, ὦ Ἱππία, βλάβην πόλεως εἶναι ἢ ὠφελίαν;

ΙΠ. τίθεται μὲν οἶμαι ὠφελίας ἕνεκα, ἐνίοτε δὲ καὶ βλάπτει, ἐὰν κακῶς τεθῇ ὁ νόμος.

ΣΩ. τί δέ; οὐχ ὡς ἀγαθὸν μέγιστον πόλει τίθενται τὸν νόμον οἱ τιθέμενοι; καὶ ἄνευ τούτου μετὰ εὐνομίας ἀδύνατον οἰκεῖν;

ΙΠ. ἀληθῆ λέγεις.

ΣΩ. ὅταν ἄρα ἀγαθοῦ ἁμάρτωσιν οἱ ἐπιχειροῦντες τοὺς νόμους τιθέναι, νομίμου τε καὶ νόμου ἡμαρτήκασιν· ἢ

284eHippias: Kesin konuşmak gerekirse öyle, Sokrates; ama insanlar bu adları böyle kullanmaya alışkın değiller.

Sokrates: Hangi insanlar, Hippias, bilenler mi, bilmeyenler mi?

Hippias: Çoğunluk.

Sokrates: Peki bu çoğunluk hakikati bilenler mi?

Hippias: Hayır elbette.

Sokrates: Oysa bilenler, gerçekte bütün insanlar için daha faydalı olanı daha az faydalı olandan daha kanuna uygun sayarlar. Yoksa kabul etmiyor musun?

Hippias: Evet, kabul ediyorum, gerçekte öyle olduğunu.

Sokrates: Peki şeyler bilenlerin düşündüğü gibi değil midir?

Hippias: Elbette öyledir.

Sokrates: Senin dediğine göre de Lakedaimonlular için, yabancı olsa da senin vereceğin terbiyeyle terbiye edilmek, kendi yerli terbiyelerinden daha faydalı.

284e

πῶς λέγεις;

ΙΠ. τῷ μὲν ἀκριβεῖ λόγῳ, ὦ Σώκρατες, οὕτως ἔχει· οὐ μέντοι εἰώθασιν ἅνθρωποι ὀνομάζειν οὕτω.

ΣΩ. πότερον, ὦ Ἱππία, οἱ εἰδότες ἢ οἱ μὴ εἰδότες;

ΙΠ. οἱ πολλοί.

ΣΩ. εἰσὶν δʼ οὗτοι οἱ εἰδότες τἀληθές, οἱ πολλοί;

ΙΠ. οὐ δῆτα.

ΣΩ. ἀλλὰ μήν που οἵ γʼ εἰδότες τὸ ὠφελιμώτερον τοῦ ἀνωφελεστέρου νομιμώτερον ἡγοῦνται τῇ ἀληθείᾳ πᾶσιν ἀνθρώποις· ἢ οὐ συγχωρεῖς;

ΙΠ. ναί, συγχωρῶ, ὅτι γε τῇ ἀληθείᾳ.

ΣΩ. οὐκοῦν ἔστιν τε καὶ ἔχει οὕτως ὡς οἱ εἰδότες ἡγοῦνται;

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. ἔστι δέ γε Λακεδαιμονίοις, ὡς σὺ φῄς, ὠφελιμώτερον

285aHippias: Doğru da söylüyorum.

Sokrates: Daha faydalı olanın daha kanuna uygun olduğunu da söylüyorsun, değil mi, Hippias?

Hippias: Söyledim ya.

Sokrates: Demek senin sözüne göre Lakedaimonluların oğulları için Hippias tarafından terbiye edilmek daha kanuna uygun, babaları tarafından terbiye edilmek daha kanuna aykırıdır; tabii senden gerçekten daha çok fayda görecekleriyse.

Hippias: Görecekler elbette, Sokrates.

285a

τὴν ὑπὸ σοῦ παίδευσιν, ξενικὴν οὖσαν, παιδεύεσθαι μᾶλλον ἢ τὴν ἐπιχωρίαν.

ΙΠ. καὶ ἀληθῆ γε λέγω.

ΣΩ. καὶ γὰρ ὅτι τὰ ὠφελιμώτερα νομιμώτερά ἐστι, καὶ τοῦτο λέγεις, ὦ Ἱππία;

ΙΠ. εἶπον γάρ.

ΣΩ. κατὰ τὸν σὸν ἄρα λόγον τοῖς Λακεδαιμονίων ὑέσιν ὑπὸ Ἱππίου παιδεύεσθαι νομιμώτερόν ἐστιν, ὑπὸ δὲ τῶν πατέρων ἀνομώτερον, εἴπερ τῷ ὄντι ὑπὸ σοῦ πλείω ὠφεληθήσονται.

ΙΠ. ἀλλὰ μὴν ὠφεληθήσονται,

285bSokrates: Demek Lakedaimonlular sana altın verip oğullarını emanet etmemekle kanuna aykırı davranıyorlar.

Hippias: Bunu kabul ediyorum; çünkü bana kalırsa sözü benim lehime söylüyorsun, ona karşı çıkmam gerekmiyor.

Sokrates: Demek, dostum, en kanuna bağlı görünen Lakonları kanuna aykırı davranırken buluyoruz, hem de en önemli konularda. Peki, tanrılar aşkına, Hippias, seni neyi dinlerken övüyor, neyi dinlemekten hoşlanıyorlar? Herhâlde senin en iyi bildiğin şeyleri, yıldızlarla ve gökte olup bitenlerle ilgili olanları?

285b

ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. παρανομοῦσιν ἄρα Λακεδαιμόνιοι οὐ διδόντες σοι χρυσίον καὶ ἐπιτρέποντες τοὺς αὑτῶν ὑεῖς.

ΙΠ. συγχωρῶ ταῦτα· δοκεῖς γάρ μοι τὸν λόγον πρὸς ἐμοῦ λέγειν, καὶ οὐδέν με δεῖ αὐτῷ ἐναντιοῦσθαι.

ΣΩ. παρανόμους μὲν δή, ὦ ἑταῖρε, τοὺς Λάκωνας εὑρίσκομεν, καὶ ταῦτʼ εἰς τὰ μέγιστα, τοὺς νομιμωτάτους δοκοῦντας εἶναι. ἐπαινοῦσι δὲ δή σε πρὸς θεῶν, ὦ Ἱππία, καὶ χαίρουσιν ἀκούοντες ποῖα; ἢ δῆλον δὴ ὅτι ἐκεῖνα ἃ σὺ κάλλιστα

285cHippias: Asla; bunlara katlanamazlar bile.

Sokrates: Geometriyle ilgili bir şey dinlemekten mi hoşlanıyorlar?

Hippias: Hiç de değil; çoğu, neredeyse, saymayı bile bilmez.

Sokrates: Demek hesap üzerine bir gösteri yapsan sana katlanmaktan çok uzaklar.

Hippias: Zeus hakkı için, çok uzaklar.

Sokrates: O zaman senin insanlar arasında en ince ayrımlarla ele almayı bildiğin şeyler: harflerin ses değeri, heceler, ritimler ve harmonialar?

285c

ἐπίστασαι, τὰ περὶ τὰ ἄστρα τε καὶ τὰ οὐράνια πάθη;

ΙΠ. οὐδʼ ὁπωστιοῦν· ταῦτά γε οὐδʼ ἀνέχονται.

ΣΩ. ἀλλὰ περὶ γεωμετρίας τι χαίρουσιν ἀκούοντες;

ΙΠ. οὐδαμῶς, ἐπεὶ οὐδʼ ἀριθμεῖν ἐκείνων γε, ὡς ἔπος εἰπεῖν, πολλοὶ ἐπίστανται.

ΣΩ. πολλοῦ ἄρα δέουσιν περί γε λογισμῶν ἀνέχεσθαί σου ἐπιδεικνυμένου.

ΙΠ. πολλοῦ μέντοι νὴ Δία.

ΣΩ. ἀλλὰ δῆτα ἐκεῖνα ἃ σὺ ἀκριβέστατα ἐπίστασαι

285dHippias: Ne harmoniası, ne harfi, azizim?

Sokrates: Peki nedir zevkle dinledikleri, övdükleri? Sen kendin söyle, çünkü ben bulamıyorum.

Hippias: Kahramanların ve insanların soy kütükleri, Sokrates, şehirlerin eskiden nasıl kurulduğuna dair yerleşme hikâyeleri, kısacası eski zamanlarla ilgili her şey; bunları en büyük zevkle dinlerler. Öyle ki onlar yüzünden bu türden her şeyi baştan sona ezberleyip iyice çalışmak zorunda kaldım.

285d

ἀνθρώπων διαιρεῖν, περί τε γραμμάτων δυνάμεως καὶ συλλαβῶν καὶ ῥυθμῶν καὶ ἁρμονιῶν;

ΙΠ. ποίων, ὠγαθέ, ἁρμονιῶν καὶ γραμμάτων;

ΣΩ. ἀλλὰ τί μήν ἐστιν ἃ ἡδέως σου ἀκροῶνται καὶ ἐπαινοῦσιν; αὐτός μοι εἰπέ, ἐπειδὴ ἐγὼ οὐχ εὑρίσκω.

ΙΠ. περὶ τῶν γενῶν, ὦ Σώκρατες, τῶν τε ἡρώων καὶ τῶν ἀνθρώπων, καὶ τῶν κατοικίσεων, ὡς τὸ ἀρχαῖον ἐκτίσθησαν αἱ πόλεις, καὶ συλλήβδην πάσης τῆς ἀρχαιολογίας ἥδιστα

285eSokrates: Zeus hakkı için, Hippias, şansın varmış ki Lakedaimonlular, biri onlara Solon'dan bu yana bizim arkhonlarımızı tek tek saysa hoşlanmıyorlar; yoksa bunları ezberlemekle başın dertte olurdu.

Hippias: Ne münasebet, Sokrates? Elli adı bir kez duysam aklımda tutarım.

Sokrates: Doğru söylüyorsun; hafıza tekniğine sahip olduğunu unutmuşum. Şimdi anlıyorum, Lakedaimonluların senden hoşlanması akla yakın: Çok şey biliyorsun, onlar da seni, çocukların yaşlı kadınları kullandığı gibi, hoş hikâyeler anlatman için kullanıyorlar.

285e

ἀκροῶνται, ὥστʼ ἔγωγε διʼ αὐτοὺς ἠνάγκασμαι ἐκμεμαθηκέναι τε καὶ ἐκμεμελετηκέναι πάντα τὰ τοιαῦτα.

ΣΩ. ναὶ μὰ Δίʼ, ὦ Ἱππία, ηὐτύχηκάς γε ὅτι Λακεδαιμόνιοι οὐ χαίρουσιν ἄν τις αὐτοῖς ἀπὸ Σόλωνος τοὺς ἄρχοντας τοὺς ἡμετέρους καταλέγῃ· εἰ δὲ μή, πράγματʼ ἂν εἶχες ἐκμανθάνων.

ΙΠ. πόθεν, ὦ Σώκρατες; ἅπαξ ἀκούσας πεντήκοντα ὀνόματα ἀπομνημονεύσω.

ΣΩ. ἀληθῆ λέγεις, ἀλλʼ ἐγὼ οὐκ ἐνενόησα ὅτι τὸ μνημονικὸν ἔχεις· ὥστʼ ἐννοῶ ὅτι εἰκότως σοι χαίρουσιν

286aHippias: Zeus hakkı için, Sokrates, güzel uğraşlar konusunda da orada yakın zamanda, bir gencin nelerle uğraşması gerektiğini anlatarak büyük ün kazandım. Bu konuda pek güzel kaleme alınmış bir konuşmam var; başka bakımlardan da, sözcükleri bakımından da iyi düzenlenmiştir. Konuşmanın çerçevesi ve başlangıcı aşağı yukarı şöyle: Troya alındıktan sonra, der konuşma, Neoptolemos Nestor'a, bir insanın gençken uğraşırsa en büyük ünü kazanacağı güzel uğraşların neler olduğunu sorar.

286a

οἱ Λακεδαιμόνιοι ἅτε πολλὰ εἰδότι, καὶ χρῶνται ὥσπερ ταῖς πρεσβύτισιν οἱ παῖδες πρὸς τὸ ἡδέως μυθολογῆσαι.

ΙΠ. καὶ ναὶ μὰ Δίʼ, ὦ Σώκρατες, περί γε ἐπιτηδευμάτων καλῶν καὶ ἔναγχος αὐτόθι ηὐδοκίμησα διεξιὼν ἃ χρὴ τὸν νέον ἐπιτηδεύειν. ἔστι γάρ μοι περὶ αὐτῶν παγκάλως λόγος συγκείμενος, καὶ ἄλλως εὖ διακείμενος καὶ τοῖς ὀνόμασι· πρόσχημα δέ μοί ἐστι καὶ ἀρχὴ τοιάδε τις τοῦ λόγου. ἐπειδὴ ἡ Τροία ἥλω, λέγει ὁ λόγος ὅτι Νεοπτόλεμος

286bBunun üzerine Nestor konuşur ve ona pek çok, pek güzel kural öğütler. Bu konuşmayı orada da sundum, burada da öbür gün Pheidostratos'un okulunda, dinlenmeye değer başka birçok şeyle birlikte sunacağım; Apemantos'un oğlu Eudikos benden bunu rica etti. Sen de mutlaka gel, başkalarını da getir; dinleyip söylenenleri değerlendirebilecek kimseleri.

286b

Νέστορα ἔροιτο ποῖά ἐστι καλὰ ἐπιτηδεύματα, ἃ ἄν τις ἐπιτηδεύσας νέος ὢν εὐδοκιμώτατος γένοιτο· μετὰ ταῦτα δὴ λέγων ἐστὶν ὁ Νέστωρ καὶ ὑποτιθέμενος αὐτῷ πάμπολλα νόμιμα καὶ πάγκαλα. τοῦτον δὴ καὶ ἐκεῖ ἐπεδειξάμην καὶ ἐνθάδε μέλλω ἐπιδεικνύναι εἰς τρίτην ἡμέραν, ἐν τῷ Φειδοστράτου διδασκαλείῳ, καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ ἄξια ἀκοῆς· ἐδεήθη γάρ μου Εὔδικος ὁ Ἀπημάντου. ἀλλʼ ὅπως παρέσῃ

286cSokrates: Tanrı izin verirse öyle olacak, Hippias. Ama şimdi bu konuda bana kısa bir cevap ver; çünkü tam yerinde bir şey hatırlattın. Geçenlerde biri, değerli dostum, bazı konuşmalarda bazı şeyleri çirkin diye yerip bazılarını güzel diye överken beni bir aporia'ya düşürdü. Bana aşağı yukarı şöyle sordu, hem de pek küstahça: "Sokrates, neyin güzel, neyin çirkin olduğunu nereden biliyorsun? Haydi bakalım, güzelin ne olduğunu söyleyebilir misin?"

286c

καὶ αὐτὸς καὶ ἄλλους ἄξεις, οἵτινες ἱκανοὶ ἀκούσαντες κρῖναι τὰ λεγόμενα.

ΣΩ. ἀλλὰ ταῦτʼ ἔσται, ἂν θεὸς θέλῃ, ὦ Ἱππία. νυνὶ μέντοι βραχύ τί μοι περὶ αὐτοῦ ἀπόκριναι· καὶ γάρ με εἰς καλὸν ὑπέμνησας. ἔναγχος γάρ τις, ὦ ἄριστε, εἰς ἀπορίαν με κατέβαλεν ἐν λόγοις τισὶ τὰ μὲν ψέγοντα ὡς αἰσχρά, τὰ δʼ ἐπαινοῦντα ὡς καλά, οὕτω πως ἐρόμενος καὶ μάλα ὑβριστικῶς· πόθεν δέ μοι σύ, ἔφη, ὦ Σώκρατες, οἶσθα

286dBen de sıradanlığım yüzünden şaşırıp kaldım, ona doğru dürüst bir cevap veremedim. Toplantıdan ayrılırken kendime kızdım, kendimi azarladım; sizin bilgelerinizden biriyle ilk karşılaştığımda dinleyip öğrenip iyice çalıştıktan sonra bana soru soran o adama dönüp tartışmayı yeniden yapacağıma dair kendi kendime söz verdim. Şimdi, dediğim gibi, tam yerinde geldin. Bana güzelin kendisinin ne olduğunu yeterince öğret ve cevap verirken olabildiğince kesin konuşmaya çalış ki ikinci kez çürütülüp yine gülünç duruma düşmeyeyim.

286d

ὁποῖα καλὰ καὶ αἰσχρά; ἐπεὶ φέρε, ἔχοις ἂν εἰπεῖν τί ἐστι τὸ καλόν; καὶ ἐγὼ διὰ τὴν ἐμὴν φαυλότητα ἠπορούμην τε καὶ οὐκ εἶχον αὐτῷ κατὰ τρόπον ἀποκρίνασθαι· ἀπιὼν οὖν ἐκ τῆς συνουσίας ἐμαυτῷ τε ὠργιζόμην καὶ ὠνείδιζον, καὶ ἠπείλουν, ὁπότε πρῶτον ὑμῶν τῳ τῶν σοφῶν ἐντύχοιμι, ἀκούσας καὶ μαθὼν καὶ ἐκμελετήσας ἰέναι πάλιν ἐπὶ τὸν ἐρωτήσαντα, ἀναμαχούμενος τὸν λόγον. νῦν οὖν, ὃ λέγω, εἰς καλὸν ἥκεις, καί με δίδαξον ἱκανῶς αὐτὸ τὸ καλὸν ὅτι

286eÇünkü sen bunu elbette açıkça biliyorsun; bildiğin pek çok şey arasında küçük bir bilgi olsa gerek bu.

Hippias: Zeus hakkı için küçük, Sokrates; neredeyse hiçbir değeri yok.

Sokrates: Demek kolayca öğreneceğim, kimse de beni bir daha çürütemeyecek.

Hippias: Kimse çürütemez elbette; yoksa benim uğraşım sıradan, cahil işi bir şey olurdu.

286e

ἐστί, καὶ πειρῶ μοι ὅτι μάλιστα ἀκριβῶς εἰπεῖν ἀποκρινόμενος, μὴ ἐξελεγχθεὶς τὸ δεύτερον αὖθις γέλωτα ὄφλω. οἶσθα γὰρ δήπου σαφῶς, καὶ σμικρόν που τοῦτʼ ἂν εἴη μάθημα ὧν σὺ τῶν πολλῶν ἐπίστασαι.

ΙΠ. σμικρὸν μέντοι νὴ Δίʼ, ὦ Σώκρατες, καὶ οὐδενὸς ἄξιον, ὡς ἔπος εἰπεῖν.

ΣΩ. ῥᾳδίως ἄρα μαθήσομαι καὶ οὐδείς με ἐξελέγξει ἔτι.

ΙΠ. οὐδεὶς μέντοι· φαῦλον γὰρ ἂν εἴη τὸ ἐμὸν πρᾶγμα

287aSokrates: Hera hakkı için, iyi söylüyorsun, Hippias; adamın hakkından gelirsek tabii. Ama sen cevap verirken ben onu taklit ederek sözlerine itiraz etsem bir sakıncası olur mu? Böylece beni iyice çalıştırmış olursun. Çünkü itirazlar konusunda az çok tecrübeliyim. Senin için bir fark etmiyorsa, daha sağlam öğreneyim diye itiraz etmek istiyorum.

Hippias: İtiraz et. Az önce dediğim gibi, soru büyük bir soru değil; ben sana bundan çok daha zor sorulara da, hiçbir insan seni çürütemeyecek şekilde cevap vermeyi öğretebilirim.

287a

καὶ ἰδιωτικόν.

ΣΩ. εὖ γε νὴ τὴν Ἥραν λέγεις, ὦ Ἱππία, εἰ χειρωσόμεθα τὸν ἄνδρα. ἀτὰρ μή τι κωλύω μιμούμενος ἐγὼ ἐκεῖνον, ἐὰν σοῦ ἀποκρινομένου ἀντιλαμβάνωμαι τῶν λόγων, ἵνα ὅτι μάλιστά με ἐκμελετήσῃς; σχεδὸν γάρ τι ἔμπειρός εἰμι τῶν ἀντιλήψεων. εἰ οὖν μή τί σοι διαφέρει, βούλομαι ἀντιλαμβάνεσθαι, ἵνʼ ἐρρωμενέστερον μάθω.

ΙΠ. ἀλλʼ ἀντιλαμβάνου. καὶ γάρ, ὃ νυνδὴ εἶπον, οὐ

287bSokrates: Ne güzel söylüyorsun! Haydi o zaman, sen de buyurduğuna göre, olabildiğince onun yerine geçip sana soru sormaya çalışayım. Ona sözünü ettiğin bu konuşmayı, güzel uğraşlarla ilgili olanı sunsan, dinledikten sonra, sen konuşmayı bitirince, her şeyden önce güzel hakkında soru sorardı — öyle bir huyu vardır — ve şöyle derdi: "Elisli yabancı, adil olanlar adalet sayesinde adil değil midir?"

287b

μέγα ἐστὶ τὸ ἐρώτημα, ἀλλὰ καὶ πολὺ τούτου χαλεπώτερα ἂν ἀποκρίνασθαι ἐγώ σε διδάξαιμι, ὥστε μηδένα ἀνθρώπων δύνασθαί σε ἐξελέγχειν.

ΣΩ. φεῦ ὡς εὖ λέγεις· ἀλλʼ ἄγʼ, ἐπειδὴ καὶ σὺ κελεύεις, φέρε ὅτι μάλιστα ἐκεῖνος γενόμενος πειρῶμαί σε ἐρωτᾶν. εἰ γὰρ δὴ αὐτῷ τὸν λόγον τοῦτον ἐπιδείξαις ὃν φῄς, τὸν περὶ τῶν καλῶν ἐπιτηδευμάτων, ἀκούσας, ἐπειδὴ παύσαιο λέγων, ἔροιτʼ ἂν οὐ περὶ ἄλλου πρότερον ἢ περὶ τοῦ καλοῦ—ἔθος

287cHaydi, Hippias, o soruyormuş gibi cevap ver.

Hippias: Adalet sayesinde, diye cevap vereceğim.

Sokrates: "Peki bu adalet bir şey midir?"

Hippias: Elbette.

Sokrates: "Bilgeler de bilgelik sayesinde bilge, bütün iyi şeyler de iyi sayesinde iyi değil midir?"

Hippias: Nasıl olmasın?

Sokrates: "Bunlar var olan bir şeyler olduğu için tabii; var olmayan şeyler sayesinde değil herhâlde."

Hippias: Var olan şeyler elbette.

Sokrates: "Peki bütün güzel şeyler de güzel sayesinde güzel değil midir?"

287c

γάρ τι τοῦτʼ ἔχει—καὶ εἴποι ἄν· ὦ ξένε Ἠλεῖε, ἆρʼ οὐ δικαιοσύνῃ δίκαιοί εἰσιν οἱ δίκαιοι; ἀπόκριναι δή, ὦ Ἱππία, ὡς ἐκείνου ἐρωτῶντος.

ΙΠ. ἀποκρινοῦμαι ὅτι δικαιοσύνῃ.

ΣΩ. οὐκοῦν ἔστι τι τοῦτο, ἡ δικαιοσύνη;

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. οὐκοῦν καὶ σοφίᾳ οἱ σοφοί εἰσι σοφοὶ καὶ τῷ ἀγαθῷ πάντα τἀγαθὰ ἀγαθά;

ΙΠ. πῶς δʼ οὔ;

ΣΩ. οὖσί γέ τισι τούτοις· οὐ γὰρ δήπου μὴ οὖσί γε.

ΙΠ. οὖσι μέντοι.

ΣΩ. ἆρʼ οὖν οὐ καὶ τὰ καλὰ πάντα τῷ καλῷ

287dHippias: Evet, güzel sayesinde.

Sokrates: "Bu da var olan bir şey olduğu için?"

Hippias: Var olan bir şey; başka ne olacak?

Sokrates: "Söyle öyleyse, yabancı," diyecek, "nedir bu güzel?"

Hippias: Bunu soran kişi, Sokrates, neyin güzel olduğunu öğrenmek istemiyor mu?

Sokrates: Bence değil, Hippias; güzelin ne olduğunu öğrenmek istiyor.

Hippias: Bunun onunla ne farkı var?

Sokrates: Sence hiç farkı yok mu?

Hippias: Hiç farkı yok.

Sokrates: Elbette sen daha iyi bilirsin. Yine de, azizim, dikkat et: Sana neyin güzel olduğunu değil, güzelin ne olduğunu soruyor.

287d

ἐστι καλά;

ΙΠ. ναί, τῷ καλῷ.

ΣΩ. ὄντι γέ τινι τούτῳ;

ΙΠ. ὄντι· ἀλλὰ τί γὰρ μέλλει;

ΣΩ. εἰπὲ δή, ὦ ξένε, φήσει, τί ἐστι τοῦτο τὸ καλόν;

ΙΠ. ἄλλο τι οὖν, ὦ Σώκρατες, ὁ τοῦτο ἐρωτῶν δεῖται πυθέσθαι τί ἐστι καλόν;

ΣΩ. οὔ μοι δοκεῖ, ἀλλʼ ὅτι ἐστὶ τὸ καλόν, ὦ Ἱππία.

ΙΠ. καὶ τί διαφέρει τοῦτʼ ἐκείνου;

ΣΩ. οὐδέν σοι δοκεῖ;

ΙΠ. οὐδὲν γὰρ διαφέρει.

ΣΩ. ἀλλὰ μέντοι δῆλον ὅτι σὺ κάλλιον οἶσθα. ὅμως δέ, ὠγαθέ, ἄθρει· ἐρωτᾷ γάρ σε οὐ τί ἐστι καλόν, ἀλλʼ ὅτι

287eHippias: Anlıyorum, azizim; ona güzelin ne olduğunu söyleyeceğim, hem de asla çürütülmeyeceğim. Çünkü iyi bil ki, Sokrates, doğrusunu söylemek gerekirse, güzel bir kızdır güzel olan.

Sokrates: Köpek hakkı için, güzel ve parlak bir cevap verdin, Hippias. Peki ben bunu cevap olarak versem, sorulana doğru bir cevap vermiş olur muyum, asla da çürütülmez miyim?

287e

ἐστὶ τὸ καλόν.

ΙΠ. μανθάνω, ὠγαθέ, καὶ ἀποκρινοῦμαί γε αὐτῷ ὅτι ἐστι τὸ καλόν, καὶ οὐ μή ποτε ἐλεγχθῶ. ἔστι γάρ, ὦ Σώκρατες, εὖ ἴσθι, εἰ δεῖ τὸ ἀληθὲς λέγειν, παρθένος καλὴ καλόν.

ΣΩ. καλῶς γε, ὦ Ἱππία, νὴ τὸν κύνα καὶ εὐδόξως ἀπεκρίνω. ἄλλο τι οὖν, ἂν ἐγὼ τοῦτο ἀποκρίνωμαι, τὸ

288aHippias: Nasıl çürütülebilirsin ki, Sokrates? Herkesin kabul ettiği bir şey bu; dinleyenlerin hepsi de doğru söylediğine tanıklık edecek.

Sokrates: Peki, öyle olsun. Haydi, Hippias, söylediğini kendi kendime bir daha gözden geçireyim. O bana aşağı yukarı şöyle soracak: "Haydi Sokrates, cevap ver: Güzel dediğin bütün bu şeyler, güzelin kendisi bir şey olduğu için mi güzel olur?" Ben de mi diyeceğim ki: Güzel bir kız güzel olansa, bu şeyler onun sayesinde güzeldir?

288a

ἐρωτώμενόν τε ἀποκεκριμένος ἔσομαι καὶ ὀρθῶς, καὶ οὐ μή ποτε ἐλεγχθῶ;

ΙΠ. πῶς γὰρ ἄν, ὦ Σώκρατες, ἐλεγχθείης, ὅ γε πᾶσιν δοκεῖ καὶ πάντες σοι μαρτυρήσουσιν οἱ ἀκούοντες ὅτι ὀρθῶς λέγεις;

ΣΩ. εἶεν· πάνυ μὲν οὖν. φέρε δή, ὦ Ἱππία, πρὸς ἐμαυτὸν ἀναλάβω ὃ λέγεις. ὁ μὲν ἐρήσεταί με οὑτωσί πως· ἴθι μοι, ὦ Σώκρατες, ἀπόκριναι· ταῦτα πάντα ἃ φῂς καλὰ εἶναι, εἰ τί ἐστιν αὐτὸ τὸ καλόν, ταῦτʼ ἂν εἴη καλά; ἐγὼ δὲ δὴ ἐρῶ ὅτι εἰ παρθένος καλὴ καλόν, ἔστι διʼ ὃ ταῦτʼ ἂν εἴη καλά;

288bHippias: Sence söylediğin şeyin güzel olmadığını göstermeye yine de kalkışır mı? Kalkışırsa gülünç duruma düşmez mi?

Sokrates: Kalkışacağını iyi biliyorum, şaşılası adam; kalkışıp gülünç düşüp düşmeyeceğini ise zaman gösterecek. Ama ne diyeceğini sana söylemek istiyorum.

Hippias: Söyle öyleyse.

Sokrates: "Ne tatlısın, Sokrates!" diyecek. "Peki güzel bir kısrak güzel değil midir? Tanrı da kehanetinde onu övmüştü."

288b

ΙΠ. οἴει οὖν ἔτι αὐτὸν ἐπιχειρήσειν σε ἐλέγχειν ὡς οὐ καλόν ἐστιν ὃ λέγεις, ἢ ἐὰν ἐπιχειρήσῃ, οὐ καταγέλαστον ἔσεσθαι;

ΣΩ. ὅτι μὲν ἐπιχειρήσει, ὦ θαυμάσιε, εὖ οἶδα· εἰ δὲ ἐπιχειρήσας ἔσται καταγέλαστος, αὐτὸ δείξει. ἃ μέντοι ἐρεῖ, ἐθέλω σοι λέγειν.

ΙΠ. λέγε δή.

ΣΩ. ὡς γλυκὺς εἶ, φήσει, ὦ Σώκρατες. θήλεια δὲ ἵππος καλὴ οὐ καλόν, ἣν καὶ ὁ θεὸς ἐν τῷ χρησμῷ ἐπῄνεσεν;

288cNe diyeceğiz, Hippias? Kısrağın da, güzel olanının tabii, güzel olduğunu söylemeyecek miyiz? Güzel olanın güzel olmadığını inkâr etmeye nasıl cüret edebiliriz?

Hippias: Doğru söylüyorsun, Sokrates. Zaten tanrı da bunu doğru söylemiş; bizim oralarda çok güzel kısraklar yetişir.

Sokrates: "Peki," diyecek, "ya güzel bir lir? Güzel değil midir?" Öyle diyelim mi, Hippias?

Hippias: Evet.

Sokrates: Bundan sonra da şunu diyecek, huyundan çıkararak neredeyse kesin biliyorum: "Peki sevgili dostum, güzel bir çömlek? O da güzel değil mi?"

288c

τί φήσομεν, ὦ Ἱππία; ἄλλο τι ἢ φῶμεν καὶ τὴν ἵππον καλὸν εἶναι, τήν γε καλήν; πῶς γὰρ ἂν τολμῷμεν ἔξαρνοι εἶναι τὸ καλὸν μὴ καλὸν εἶναι;

ΙΠ. ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες· ἐπεί τοι καὶ ὀρθῶς αὐτὸ ὁ θεὸς εἶπεν· πάγκαλαι γὰρ παρʼ ἡμῖν ἵπποι γίγνονται.

ΣΩ. εἶεν, φήσει δή· τί δὲ λύρα καλή; οὐ καλόν; φῶμεν, ὦ Ἱππία;

ΙΠ. ναί.

ΣΩ. ἐρεῖ τοίνυν μετὰ τοῦτʼ ἐκεῖνος, σχεδόν τι εὖ οἶδα ἐκ τοῦ τρόπου τεκμαιρόμενος· ὦ βέλτιστε σύ, τί δὲ χύτρα καλή; οὐ καλὸν ἄρα;

288dHippias: Kim bu adam, Sokrates? Ne terbiyesiz biri, böyle ciddi bir konuda böyle bayağı şeylerin adını anmaya cüret ediyor!

Sokrates: Öyle biri işte, Hippias; zarif değil, ayak takımından, hakikatten başka hiçbir şeyi umursamayan biri. Yine de adama cevap vermek gerek; ben de önceden fikrimi söyleyeyim: Çömlek iyi bir çömlekçinin elinden çıkmış, düzgün, yuvarlak ve iyi pişirilmişse — güzel çömleklerden bazıları gibi, iki kulplu, altı khous alan, pek güzel çömlekler —, sorduğu böyle bir çömlekse, onun güzel olduğunu kabul etmek gerekir.

288d

ΙΠ. ὦ Σώκρατες, τίς δʼ ἐστὶν ὁ ἄνθρωπος; ὡς ἀπαίδευτός τις ὃς οὕτω φαῦλα ὀνόματα ὀνομάζειν τολμᾷ ἐν σεμνῷ πράγματι.

ΣΩ. τοιοῦτός τις, ὦ Ἱππία, οὐ κομψὸς ἀλλὰ συρφετός, οὐδὲν ἄλλο φροντίζων ἢ τὸ ἀληθές. ἀλλʼ ὅμως ἀποκριτέον τῷ ἀνδρί, καὶ ἔγωγε προαποφαίνομαι· εἴπερ ἡ χύτρα κεκεραμευμένη εἴη ὑπὸ ἀγαθοῦ κεραμέως λεία καὶ στρογγύλη καὶ καλῶς ὠπτημένη, οἷαι τῶν καλῶν χυτρῶν εἰσί τινες δίωτοι, τῶν ἓξ χοᾶς χωρουσῶν, πάγκαλαι, εἰ τοιαύτην ἐρωτῴη

288eGüzel olan bir şeyin güzel olmadığını nasıl söyleyebiliriz?

Hippias: Asla söyleyemeyiz, Sokrates.

Sokrates: "Demek güzel bir çömlek de güzel," diyecek. Cevap ver.

Hippias: Bence durum şöyle, Sokrates: İyi yapılmışsa bu kap da güzeldir; ama bütün olarak bu şey, bir kısrağa, bir kıza ve öteki bütün güzel şeylere kıyasla güzel sayılmaya değmez.

288e

χύτραν, καλὴν ὁμολογητέον εἶναι. πῶς γὰρ ἂν φαῖμεν καλὸν ὂν μὴ καλὸν εἶναι;

ΙΠ. οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. οὐκοῦν καὶ χύτρα, φήσει, καλὴ καλόν; ἀποκρίνου.

ΙΠ. ἀλλʼ οὕτως, ὦ Σώκρατες, ἔχει, οἶμαι· καλὸν μὲν καὶ τοῦτο τὸ σκεῦός ἐστι καλῶς εἰργασμένον, ἀλλὰ τὸ ὅλον τοῦτο οὐκ ἔστιν ἄξιον κρίνειν ὡς ὂν καλὸν πρὸς ἵππον τε καὶ παρθένον καὶ τἆλλα πάντα τὰ καλά.

289aSokrates: Peki. Anlıyorum, Hippias: Bunları soran kişiye şöyle karşılık vermek gerekiyor: "Ey insan, Herakleitos'un sözünün doğru olduğunu bilmiyor musun: Maymunların en güzeli insan soyuyla kıyaslanınca çirkindir; bilge Hippias'ın dediği gibi, çömleklerin en güzeli de kızlar soyuyla kıyaslanınca çirkindir." Öyle değil mi, Hippias?

Hippias: Çok doğru cevap verdin, Sokrates.

Sokrates: Şimdi dinle. Bundan sonra şunu diyeceğini iyi biliyorum: "Peki Sokrates, biri kızlar soyunu tanrılar soyuyla kıyaslarsa, çömleklerin kızlarla kıyaslandığında başına gelen onun da başına gelmez mi?

289a

ΣΩ. εἶεν· μανθάνω, ὦ Ἱππία, ὡς ἄρα χρὴ ἀντιλέγειν πρὸς τὸν ταῦτα ἐρωτῶντα τάδε· ὦ ἄνθρωπε, ἀγνοεῖς ὅτι τὸ τοῦ Ἡρακλείτου εὖ ἔχει, ὡς ἄρα πιθήκων ὁ κάλλιστος αἰσχρὸς ἀνθρώπων γένει συμβάλλειν, καὶ χυτρῶν ἡ καλλίστη αἰσχρὰ παρθένων γένει συμβάλλειν, ὥς φησιν Ἱππίας ὁ σοφός. οὐχ οὕτως, ὦ Ἱππία;

ΙΠ. πάνυ μὲν οὖν, ὦ Σώκρατες, ὀρθῶς ἀπεκρίνω.

ΣΩ. ἄκουε δή. μετὰ τοῦτο γὰρ εὖ οἶδʼ ὅτι φήσει· τί δέ, ὦ Σώκρατες; τὸ τῶν παρθένων γένος θεῶν γένει ἄν τις

289bEn güzel kız çirkin görünmez mi? Senin tanık gösterdiğin Herakleitos da tam bunu söylemiyor mu: İnsanların en bilgesi tanrının yanında bilgelikte de, güzellikte de, başka her şeyde de bir maymun gibi görünür?" Kabul edelim mi, Hippias, en güzel kızın tanrılar soyuna kıyasla çirkin olduğunu?

Hippias: Buna kim itiraz edebilir ki, Sokrates?

289b

συμβάλλῃ, οὐ ταὐτὸν πείσεται ὅπερ τὸ τῶν χυτρῶν τῷ τῶν παρθένων συμβαλλόμενον; οὐχ ἡ καλλίστη παρθένος αἰσχρὰ φανεῖται; ἢ οὐ καὶ Ἡράκλειτος αὐτὸ τοῦτο λέγει, ὃν σὺ ἐπάγῃ, ὅτι ἀνθρώπων ὁ σοφώτατος πρὸς θεὸν πίθηκος φανεῖται καὶ σοφίᾳ καὶ κάλλει καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν; ὁμολογήσωμεν, Ἱππία, τὴν καλλίστην παρθένον πρὸς θεῶν γένος αἰσχρὰν εἶναι;

ΙΠ. τίς γὰρ ἂν ἀντείποι τούτῳ γε, ὦ Σώκρατες;

289cSokrates: Bunu kabul edersek gülecek ve şöyle diyecek: "Sokrates, sana ne sorulduğunu hatırlıyor musun?" "Hatırlıyorum," diyeceğim, "güzelin kendisinin ne olduğu." "Sonra," diyecek, "sana güzel sorulduğu hâlde, kendi dediğin gibi güzel olduğu kadar çirkin de olan bir şeyi mi cevap olarak veriyorsun?" "Öyle görünüyor," diyeceğim. Yoksa ne dememi öğütlersin, dostum?

Hippias: Bunu derim. Çünkü insan soyunun tanrılar karşısında güzel olmadığını söylerken doğruyu söylemiş olacak.

Sokrates: "Sana en başta neyin güzel, neyin çirkin olduğunu sorsaydım," diyecek, "ve sen bana şimdi verdiğin cevabı verseydin, doğru cevap vermiş olmaz mıydın?

289c

ΣΩ. ἂν τοίνυν ταῦτα ὁμολογήσωμεν, γελάσεταί τε καὶ ἐρεῖ· ὦ Σώκρατες, μέμνησαι οὖν ὅτι ἠρωτήθης; ἔγωγε, φήσω, ὅτι αὐτὸ τὸ καλὸν ὅτι ποτέ ἐστιν. ἔπειτα, φήσει, ἐρωτηθεὶς τὸ καλὸν ἀποκρίνῃ ὃ τυγχάνει ὄν, ὡς αὐτὸς φῄς, οὐδὲν μᾶλλον καλὸν ἢ αἰσχρόν; ἔοικε, φήσω· ἢ τί μοι συμβουλεύεις, ὦ φίλε, φάναι;

ΙΠ. τοῦτο ἔγωγε· καὶ γὰρ δὴ πρός γε θεοὺς ὅτι οὐ καλὸν τὸ ἀνθρώπειον γένος, ἀληθῆ ἐρεῖ.

ΣΩ. εἰ δέ σε ἠρόμην, φήσει, ἐξ ἀρχῆς τί ἐστι

289dHem sence güzelin kendisi, yani öteki her şeyin onunla süslendiği, o eidos yanlarına katılınca güzel göründüğü şey, bir kız mı, bir kısrak mı, bir lir mi?"

Hippias: Ama, Sokrates, eğer aradığı buysa, öteki her şeyin onunla süslendiği, o katılınca güzel göründüğü güzelin ne olduğunu ona söylemek dünyanın en kolay işi.

289d

καλόν τε καὶ αἰσχρόν, εἴ μοι ἅπερ νῦν ἀπεκρίνω, ἆρʼ οὐκ ἂν ὀρθῶς ἀπεκέκρισο; ἔτι δὲ καὶ δοκεῖ σοι αὐτὸ τὸ καλόν, ᾧ καὶ τἆλλα πάντα κοσμεῖται καὶ καλὰ φαίνεται, ἐπειδὰν προσγένηται ἐκεῖνο τὸ εἶδος, τοῦτʼ εἶναι παρθένος ἢ ἵππος ἢ λύρα;

ΙΠ. ἀλλὰ μέντοι, ὦ Σώκρατες, εἰ τοῦτό γε ζητεῖ, πάντων ῥᾷστον ἀποκρίνασθαι αὐτῷ τί ἐστι τὸ καλὸν ᾧ καὶ τὰ ἄλλα πάντα κοσμεῖται καὶ προσγενομένου αὐτοῦ καλὰ φαίνεται.

289eBu adam pek saf, güzel mallardan hiç anlamıyor. Ona, sorduğu güzelin altından başka bir şey olmadığını söylersen şaşırıp kalır, seni çürütmeye kalkışmaz. Çünkü hepimiz biliyoruz ki altın neye katılırsa, o şey önceden çirkin görünse bile altınla süslenince güzel görünür.

Sokrates: Adamı tanımıyorsun, Hippias; ne inatçıdır, hiçbir şeyi kolay kolay kabul etmez.

Hippias: Ne olmuş, Sokrates? Doğru söyleneni kabul etmek zorundadır; kabul etmezse gülünç duruma düşer.

289e

εὐηθέστατος οὖν ἐστιν ὁ ἄνθρωπος καὶ οὐδὲν ἐπαΐει περὶ καλῶν κτημάτων. ἐὰν γὰρ αὐτῷ ἀποκρίνῃ ὅτι τοῦτʼ ἐστὶν ὃ ἐρωτᾷ τὸ καλὸν οὐδὲν ἄλλο ἢ χρυσός, ἀπορήσει καὶ οὐκ ἐπιχειρήσει σε ἐλέγχειν. ἴσμεν γάρ που πάντες ὅτι ὅπου ἂν τοῦτο προσγένηται, κἂν πρότερον αἰσχρὸν φαίνηται, καλὸν φανεῖται χρυσῷ γε κοσμηθέν.

ΣΩ. ἄπειρος εἶ τοῦ ἀνδρός, ὦ Ἱππία, ὡς σχέτλιός ἐστι καὶ οὐδὲν ῥᾳδίως ἀποδεχόμενος.

ΙΠ. τί οὖν τοῦτο, ὦ Σώκρατες; τὸ γὰρ ὀρθῶς λεγόμενον

290aSokrates: Bu cevabı, en iyi dostum, kabul etmek şöyle dursun, benimle bir de iyice alay edecek ve şöyle diyecek: "Seni sersem! Pheidias'ı kötü bir zanaatkâr mı sanıyorsun?" Ben de sanırım "Asla," diyeceğim.

Hippias: Doğru da diyeceksin, Sokrates.

Sokrates: Doğru elbette. Bunun üzerine o, ben Pheidias'ın iyi bir zanaatkâr olduğunu kabul edince, "Peki," diyecek, "senin dediğin bu güzeli Pheidias bilmiyor muydu sence?"

290a

ἀνάγκη αὐτῷ ἀποδέχεσθαι, ἢ μὴ ἀποδεχομένῳ καταγελάστῳ εἶναι.

ΣΩ. καὶ μὲν δὴ ταύτην γε τὴν ἀπόκρισιν, ὦ ἄριστε, οὐ μόνον οὐκ ἀποδέξεται, ἀλλὰ πάνυ με καὶ τωθάσεται, καὶ ἐρεῖ· ὦ τετυφωμένε σύ, Φειδίαν οἴει κακὸν εἶναι δημιουργόν; καὶ ἐγὼ οἶμαι ἐρῶ ὅτι οὐδʼ ὁπωστιοῦν.

ΙΠ. καὶ ὀρθῶς γʼ ἐρεῖς, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. ὀρθῶς μέντοι. τοιγάρτοι ἐκεῖνος, ἐπειδὰν ἐγὼ ὁμολογῶ ἀγαθὸν εἶναι δημιουργὸν τὸν Φειδίαν, εἶτα,

290bBen de "Neden ki?" diyeceğim. "Çünkü," diyecek, "Athena'nın gözlerini altından yapmadı, yüzünün geri kalanını, ayaklarını, ellerini de; altından olsa en güzel görünecekti, ama o fildişinden yaptı. Belli ki bu hatayı cahillikten yaptı; neye katılırsa onu güzel kılanın altın olduğunu bilmiyordu." Bunları söyleyene ne cevap verelim, Hippias?

290b

φήσει, οἴει τοῦτο τὸ καλὸν ὃ σὺ λέγεις ἠγνόει Φειδίας; καὶ ἐγώ· τί μάλιστα; φήσω. ὅτι, ἐρεῖ, τῆς Ἀθηνᾶς τοὺς ὀφθαλμοὺς οὐ χρυσοῦς ἐποίησεν, οὐδὲ τὸ ἄλλο πρόσωπον οὐδὲ τοὺς πόδας οὐδὲ τὰς χεῖρας, εἴπερ χρυσοῦν γε δὴ ὂν κάλλιστον ἔμελλε φαίνεσθαι, ἀλλʼ ἐλεφάντινον· δῆλον ὅτι τοῦτο ὑπὸ ἀμαθίας ἐξήμαρτεν, ἀγνοῶν ὅτι χρυσὸς ἄρʼ ἐστὶν ὁ πάντα καλὰ ποιῶν, ὅπου ἂν προσγένηται. ταῦτα οὖν λέγοντι τί ἀποκρινώμεθα, ὦ Ἱππία;

290cHippias: Zor bir şey değil; doğru yaptığını söyleriz. Çünkü fildişi de bence güzeldir.

Sokrates: "Peki öyleyse," diyecek, "gözlerin ortasını neden fildişinden değil de taştan yaptı; hem de fildişine olabildiğince benzeyen bir taş bularak? Yoksa güzel taş da mı güzeldir?" Öyle diyecek miyiz, Hippias?

Hippias: Diyeceğiz elbette, yakışıyorsa.

Sokrates: Yakışmıyorsa çirkin mi? Kabul edeyim mi, etmeyeyim mi?

Hippias: Kabul et, yakışmıyorsa.

290c

ΙΠ. οὐδὲν χαλεπόν· ἐροῦμεν γὰρ ὅτι ὀρθῶς ἐποίησε. καὶ γὰρ τὸ ἐλεφάντινον οἶμαι καλόν ἐστιν.

ΣΩ. τοῦ οὖν ἕνεκα, φήσει, οὐ καὶ τὰ μέσα τῶν ὀφθαλμῶν ἐλεφάντινα ἠργάσατο, ἀλλὰ λίθινα, ὡς οἷόν τʼ ἦν ὁμοιότητα τοῦ λίθου τῷ ἐλέφαντι ἐξευρών; ἢ καὶ ὁ λίθος ὁ καλὸς καλόν ἐστι; φήσομεν, ὦ Ἱππία;

ΙΠ. φήσομεν μέντοι, ὅταν γε πρέπων ᾖ.

ΣΩ. ὅταν δὲ μὴ πρέπων, αἰσχρόν; ὁμολογῶ ἢ μή;

ΙΠ. ὁμολόγει, ὅταν γε μὴ πρέπῃ.

290dSokrates: "Peki öyleyse," diyecek, "ey bilge adam, fildişi de altın da yakıştıklarında şeyleri güzel, yakışmadıklarında çirkin göstermez mi?" İnkâr mı edeceğiz, yoksa onun doğru söylediğini kabul mü edeceğiz?

Hippias: Şunu kabul edeceğiz: Bir şeye ne yakışırsa, o şeyi güzel yapan odur.

Sokrates: "Peki," diyecek, "biri az önce sözünü ettiğimiz o güzel çömleği güzel bir bakla çorbasıyla doldurup kaynatıyorsa, ona altından bir kepçe mi yakışır, incir ağacından bir kepçe mi?"

Hippias: Herakles aşkına, Sokrates, ne biçim adam bu! Kim olduğunu bana söylemek istemez misin?

290d

ΣΩ. τί δὲ δή; ὁ ἐλέφας καὶ ὁ χρυσός, φήσει, ὦ σοφὲ σύ, οὐχ ὅταν μὲν πρέπῃ, καλὰ ποιεῖ φαίνεσθαι, ὅταν δὲ μή, αἰσχρά; ἔξαρνοι ἐσόμεθα ἢ ὁμολογήσομεν αὐτῷ ὀρθῶς λέγειν αὐτόν;

ΙΠ. ὁμολογήσομεν τοῦτό γε, ὅτι ὃ ἂν πρέπῃ ἑκάστῳ, τοῦτο καλὸν ποιεῖ ἕκαστον.

ΣΩ. πότερον οὖν πρέπει, φήσει, ὅταν τις τὴν χύτραν ἣν ἄρτι ἐλέγομεν, τὴν καλήν, ἕψῃ ἔτνους καλοῦ μεστήν, χρυσῆ τορύνη αὐτῇ ἢ συκίνη;

ΙΠ. Ἡράκλεις, οἷον λέγεις ἄνθρωπον, ὦ Σώκρατες. οὐ

290eSokrates: Adını söylesem tanımazsın ki.

Hippias: Ama şimdiden bile cahilin biri olduğunu anlıyorum.

Sokrates: Pek baş belası biridir, Hippias. Yine de ne diyeceğiz? İki kepçeden hangisi çorbaya ve çömleğe yakışır? İncir ağacından olanın yakıştığı açık değil mi? Çünkü çorbaya daha güzel koku verir; hem de, dostum, çömleğimizi kırıp çorbayı dökmez, ateşi söndürmez, sofraya oturacakları o pek soylu yemekten yoksun bırakmaz. O altın kepçe ise bütün bunları yapabilir. Öyle ki bence, sen başka bir şey söylemiyorsan, altından olandan çok incir ağacından olanın yakıştığını söylemeliyiz.

290e

βούλει μοι εἰπεῖν τίς ἐστιν;

ΣΩ. οὐ γὰρ ἂν γνοίης, εἴ σοι εἴποιμι τοὔνομα.

ΙΠ. ἀλλὰ καὶ νῦν ἔγωγε γιγνώσκω, ὅτι ἀμαθής τίς ἐστιν.

ΣΩ. μέρμερος πάνυ ἐστίν, ὦ Ἱππία· ἀλλʼ ὅμως τί φήσομεν; ποτέραν πρέπειν τοῖν τορύναιν τῷ ἔτνει καὶ τῇ χύτρᾳ; ἢ δῆλον ὅτι τὴν συκίνην; εὐωδέστερον γάρ που τὸ ἔτνος ποιεῖ, καὶ ἅμα, ὦ ἑταῖρε, οὐκ ἂν συντρίψασα ἡμῖν τὴν χύτραν ἐκχέαι τὸ ἔτνος καὶ τὸ πῦρ ἀποσβέσειεν καὶ τοὺς μέλλοντας ἑστιᾶσθαι ἄνευ ὄψου ἂν πάνυ γενναίου ποιήσειεν· ἡ δὲ χρυσῆ ἐκείνη πάντα ἂν ταῦτα ποιήσειεν, ὥστʼ ἔμοιγε

291aHippias: Daha çok yakışıyor, Sokrates; ama ben böyle sorular soran bir adamla konuşmazdım.

Sokrates: Haklısın, dostum. Sana, böyle güzel giyinmiş, güzel ayakkabılar giymiş, bütün Yunanlılar arasında bilgeliğiyle ün salmış birine, böyle sözlere bulaşmak yakışmaz. Ama benim için o adamla haşır neşir olmanın hiçbir sakıncası yok.

291a

δοκεῖν τὴν συκίνην ἡμᾶς μᾶλλον φάναι πρέπειν ἢ τὴν χρυσῆν, εἰ μή τι σὺ ἄλλο λέγεις.

ΙΠ. πρέπει μὲν γάρ, ὦ Σώκρατες, μᾶλλον· οὐ μεντἂν ἔγωγε τῷ ἀνθρώπῳ τοιαῦτα ἐρωτῶντι διαλεγοίμην.

ΣΩ. ὀρθῶς γε, ὦ φίλε· σοὶ μὲν γὰρ οὐκ ἂν πρέποι τοιούτων ὀνομάτων ἀναπίμπλασθαι, καλῶς μὲν οὑτωσὶ ἀμπεχομένῳ, καλῶς δὲ ὑποδεδεμένῳ, εὐδοκιμοῦντι δὲ ἐπὶ σοφίᾳ ἐν πᾶσι τοῖς Ἕλλησιν. ἀλλʼ ἐμοὶ οὐδὲν πρᾶγμα φύρεσθαι

291bSen beni önceden çalıştır ve benim hatırım için cevap ver. "Eğer incir ağacından olan altından olandan daha çok yakışıyorsa," diyecek adam, "daha güzel de olmaz mı? Çünkü yakışanın yakışmayandan daha güzel olduğunu kabul ettin, Sokrates." İncir ağacından olanın altından olandan daha güzel olduğunu kabul edelim mi, Hippias?

Hippias: Güzelin ne olduğunu söyleyerek seni bu uzun tartışmalardan kurtaracak şeyi söyleyeyim mi, Sokrates?

291b

πρὸς τὸν ἄνθρωπον· ἐμὲ οὖν προδίδασκε καὶ ἐμὴν χάριν ἀποκρίνου. εἰ γὰρ δὴ πρέπει γε μᾶλλον ἡ συκίνη τῆς χρυσῆς, φήσει ὁ ἄνθρωπος, ἄλλο τι καὶ καλλίων ἂν εἴη, ἐπειδήπερ τὸ πρέπον, ὦ Σώκρατες, κάλλιον ὡμολόγησας εἶναι τοῦ μὴ πρέποντος; ἄλλο τι ὁμολογῶμεν, ὦ Ἱππία, τὴν συκίνην καλλίω τῆς χρυσῆς εἶναι;

ΙΠ. βούλει σοι εἴπω, ὦ Σώκρατες, ὃ εἰπὼν εἶναι τὸ καλὸν ἀπαλλάξεις σαυτὸν τῶν πολλῶν λόγων;

291cSokrates: Elbette; ama önce, az önce sözünü ettiğim iki kepçeden hangisinin yakışan ve daha güzel olduğunu cevap vereyim, onu söyle.

Hippias: İstersen ona incir ağacından yapılmış olanı, diye cevap ver.

Sokrates: Şimdi az önce söyleyecek olduğun şeyi söyle. Çünkü bu cevaba göre, güzelin altın olduğunu söylersem, anlaşılan altın incir ağacı tahtasından hiç de daha güzel çıkmayacak. Peki şimdi de güzelin ne olduğunu söylüyorsun?

291c

ΣΩ. πάνυ μὲν οὖν· μὴ μέντοι πρότερόν γε πρὶν ἄν μοι εἴπῃς ποτέραν ἀποκρίνωμαι οἷν ἄρτι ἔλεγον τοῖν τορύναιν πρέπουσάν τε καὶ καλλίω εἶναι.

ΙΠ. ἀλλʼ, εἰ βούλει, αὐτῷ ἀπόκριναι ὅτι ἡ ἐκ τῆς συκῆς εἰργασμένη.

ΣΩ. λέγε δὴ νυνὶ ὃ ἄρτι ἔμελλες λέγειν. ταύτῃ μὲν γὰρ τῇ ἀποκρίσει, [ᾗ] ἂν φῶ τὸ καλὸν χρυσὸν εἶναι, οὐδὲν ὡς ἔοικέ μοι ἀναφανήσεται κάλλιον ὂν χρυσὸς ἢ ξύλον σύκινον· τὸ δὲ νῦν τί αὖ λέγεις τὸ καλὸν εἶναι;

291dHippias: Söyleyeyim. Bana öyle geliyor ki güzel olarak, hiçbir zaman, hiçbir yerde, hiç kimseye çirkin görünmeyecek bir şeyi cevap vermeye çalışıyorsun.

Sokrates: Kesinlikle, Hippias; şimdi güzel kavradın.

Hippias: Dinle öyleyse. Buna karşı söyleyecek bir şeyi olan çıkarsa, iyi bil ki hiçbir şeyden anlamadığımı kabul ederim.

Sokrates: Tanrılar aşkına, bir an önce söyle.

Hippias: Diyorum ki her zaman, herkes için ve her yerde en güzel şey, zengin, sağlıklı, Yunanlılar arasında saygı gören bir adamın yaşlılığa ulaşması, ölen anne babasını güzelce toprağa verdikten sonra kendisinin de çocukları tarafından güzel ve görkemli bir şekilde gömülmesidir.

291d

ΙΠ. ἐγώ σοι ἐρῶ. ζητεῖν γάρ μοι δοκεῖς τοιοῦτόν τι τὸ καλὸν ἀποκρίνασθαι, ὃ μηδέποτε αἰσχρὸν μηδαμοῦ μηδενὶ φανεῖται.

ΣΩ. πάνυ μὲν οὖν, ὦ Ἱππία· καὶ καλῶς γε νῦν ὑπολαμβάνεις.

ΙΠ. ἄκουε δή· πρὸς γὰρ τοῦτο ἴσθι, ἐάν τις ἔχῃ ὅτι ἀντείπῃ, φάναι ἐμὲ μηδʼ ὁτιοῦν ἐπαΐειν.

ΣΩ. λέγε δὴ ὡς τάχιστα πρὸς θεῶν.

ΙΠ. λέγω τοίνυν ἀεὶ καὶ παντὶ καὶ πανταχοῦ κάλλιστον εἶναι ἀνδρί, πλουτοῦντι, ὑγιαίνοντι, τιμωμένῳ ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων, ἀφικομένῳ εἰς γῆρας, τοὺς αὑτοῦ γονέας τελευτήσαντας

291eSokrates: Vay vay, Hippias! Ne harika, ne görkemli, ne kendine yaraşır bir söz söyledin! Hera hakkı için, elinden geldiğince bana iyi niyetle yardım etmeye çalışmana hayranım. Ama adamı yakalayamıyoruz; tersine, iyi bil ki şimdi bize her zamankinden çok gülecek.

Hippias: Kötü bir gülüş olur bu, Sokrates. Çünkü buna karşı söyleyecek hiçbir şeyi olmadığı hâlde gülerse, kendi kendine gülmüş olur, orada bulunanlara da kendisi gülünç görünür.

291e

καλῶς περιστείλαντι, ὑπὸ τῶν αὑτοῦ ἐκγόνων καλῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς ταφῆναι.

ΣΩ. ἰοὺ ἰού, ὦ Ἱππία, ἦ θαυμασίως τε καὶ μεγαλείως καὶ ἀξίως σαυτοῦ εἴρηκας· καὶ νὴ τὴν Ἥραν ἄγαμαί σου ὅτι μοι δοκεῖς εὐνοϊκῶς, καθʼ ὅσον οἷός τʼ εἶ, βοηθεῖν· ἀλλὰ γὰρ τοῦ ἀνδρὸς οὐ τυγχάνομεν, ἀλλʼ ἡμῶν δὴ νῦν καὶ πλεῖστον καταγελάσεται, εὖ ἴσθι.

ΙΠ. πονηρόν γʼ, ὦ Σώκρατες, γέλωτα· ὅταν γὰρ πρὸς ταῦτα ἔχῃ μὲν μηδὲν ὅτι λέγῃ, γελᾷ δέ, αὑτοῦ καταγελάσεται

292aSokrates: Belki öyledir. Ama belki de bu cevap üzerine, tahminimce, yalnızca bana gülmekle kalmayacak.

Hippias: Ya ne yapacak?

Sokrates: Eline bir sopa geçerse, ondan kaçıp kurtulamazsam bana bir güzel yetişmeye çalışacak.

Hippias: Ne diyorsun? Adam senin efendin mi? Bunu yaparsa yakalanıp mahkemede ceza görmez mi? Yoksa sizin şehrinizde adalet yok mu, vatandaşların birbirini haksız yere dövmesine göz mü yumuyor?

292a

καὶ ὑπὸ τῶν παρόντων αὐτὸς ἔσται καταγέλαστος.

ΣΩ. ἴσως οὕτως ἔχει· ἴσως μέντοι ἐπί γε ταύτῃ τῇ ἀποκρίσει, ὡς ἐγὼ μαντεύομαι, κινδυνεύσει οὐ μόνον μου καταγελᾶν.

ΙΠ. ἀλλὰ τί μήν;

ΣΩ. ὅτι, ἂν τύχῃ βακτηρίαν ἔχων, ἂν μὴ ἐκφύγω φεύγων αὐτόν, εὖ μάλα μου ἐφικέσθαι πειράσεται.

ΙΠ. πῶς λέγεις; δεσπότης τίς σου ὁ ἄνθρωπός ἐστιν, καὶ τοῦτο ποιήσας οὐκ ἀχθήσεται καὶ δίκας ὀφλήσει; ἢ οὐκ

292bSokrates: Asla göz yummaz.

Hippias: Öyleyse seni haksız yere döverse ceza görecek.

Sokrates: Bence görmez, Hippias, hayır. Bu cevabı verirsem haklı olarak dövmüş olur; bence öyle.

Hippias: Madem sen kendin böyle düşünüyorsun, Sokrates, ben de öyle düşünüyorum.

Sokrates: Peki bu cevabı verirsem neden haklı olarak dövüleceğimi düşündüğümü sana söyleyeyim mi? Yoksa sen de beni yargılamadan mı döveceksin? Yoksa açıklamamı dinler misin?

292b

ἔνδικος ὑμῖν ἡ πόλις ἐστίν, ἀλλʼ ἐᾷ ἀδίκως τύπτειν ἀλλήλους τοὺς πολίτας;

ΣΩ. οὐδʼ ὁπωστιοῦν ἐᾷ.

ΙΠ. οὐκοῦν δώσει δίκην ἀδίκως γέ σε τύπτων.

ΣΩ. οὔ μοι δοκεῖ, ὦ Ἱππία, οὔκ, εἰ ταῦτά γε ἀποκριναίμην, ἀλλὰ δικαίως, ἔμοιγε δοκεῖ.

ΙΠ. καὶ ἐμοὶ τοίνυν δοκεῖ, ὦ Σώκρατες, ἐπειδήπερ γε αὐτὸς ταῦτα οἴει.

ΣΩ. οὐκοῦν εἴπω σοι καὶ ᾗ αὐτὸς οἴομαι δικαίως ἂν τύπτεσθαι ταῦτα ἀποκρινόμενος; ἢ καὶ σύ με ἄκριτον τυπτήσεις; ἢ δέξῃ λόγον;

292cHippias: Dinlemesem ayıp olur, Sokrates. Söyle bakalım.

Sokrates: Söyleyeyim; az önceki gibi onu taklit ederek, ki onun bana söyleyeceği o sert ve tuhaf sözleri sana yöneltmiş olmayayım. İyi bil ki şöyle diyecek: "Söyle bana, Sokrates, bu kadar uzun bir dithyrambosu öylesine ahenksizce okuyup sorudan böylesine uzağa düşen biri, dayak yese haksız yere mi yemiş olur sence?" "Nasıl yani?" diyeceğim. "Nasıl mı?" diyecek. "Senden güzelin kendisini sorduğumu hatırlayamıyor musun? Neye katılırsa ona güzel olmayı sağlayan şeyi: taşa, tahtaya, insana, tanrıya, her eyleme, her bilgiye?

292c

ΙΠ. δεινὸν γὰρ ἂν εἴη, ὦ Σώκρατες, εἰ μὴ δεχοίμην· ἀλλὰ πῶς λέγεις;

ΣΩ. ἐγώ σοι ἐρῶ, τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ νυνδή, μιμούμενος ἐκεῖνον, ἵνα μὴ πρὸς σὲ λέγω ῥήματα, οἷα ἐκεῖνος εἰς ἐμὲ ἐρεῖ, χαλεπά τε καὶ ἀλλόκοτα. εὖ γὰρ ἴσθι, εἰπέ μοι, φήσει, ὦ Σώκρατες, οἴει ἂν ἀδίκως πληγὰς λαβεῖν, ὅστις διθύραμβον τοσουτονὶ ᾁσας οὕτως ἀμούσως πολὺ ἀπῇσας ἀπὸ τοῦ ἐρωτήματος; πῶς δή; φήσω ἐγώ. ὅπως; φήσει· οὐχ οἷός τʼ εἶ μεμνῆσθαι ὅτι τὸ καλὸν αὐτὸ ἠρώτων,

292dBen, be adam, güzelliğin kendisinin ne olduğunu soruyorum; ama derdimi sana, yanımda oturan bir taşa, hem de kulağı da beyni de olmayan bir değirmen taşına anlatabileceğimden fazla anlatamıyorum." Bunun üzerine korkup ona şunu söylesem kızmaz mısın, Hippias: "Ama Hippias güzelin bu olduğunu söyledi; oysa ben ona da, senin bana sorduğun gibi, herkes için ve her zaman güzel olanı sormuştum."

292d

ὃ παντὶ ᾧ ἂν προσγένηται, ὑπάρχει ἐκείνῳ καλῷ εἶναι, καὶ λίθῳ καὶ ξύλῳ καὶ ἀνθρώπῳ καὶ θεῷ καὶ πάσῃ πράξει καὶ παντὶ μαθήματι; αὐτὸ γὰρ ἔγωγε, ὤνθρωπε, κάλλος ἐρωτῶ ὅτι ἐστίν, καὶ οὐδέν σοι μᾶλλον γεγωνεῖν δύναμαι ἢ εἴ μοι παρεκάθησο λίθος, καὶ οὗτος μυλίας, μήτε ὦτα μήτε ἐγκέφαλον ἔχων. εἰ οὖν φοβηθεὶς εἴποιμι ἐγὼ ἐπὶ τούτοις τάδε, ἆρα οὐκ ἂν ἄχθοιο, ὦ Ἱππία; ἀλλὰ μέντοι τόδε τὸ

292eNe dersin? Bunu söylersem kızmaz mısın?

Hippias: Ama, Sokrates, benim söylediğimin herkes için güzel olduğunu iyi biliyorum; herkese de öyle görünecektir.

Sokrates: "Öyle de olacak mı?" diyecek. "Çünkü güzel olan her zaman güzeldir herhâlde."

Hippias: Elbette.

Sokrates: "Öyle de miydi?" diyecek.

Hippias: Öyleydi.

Sokrates: "Peki Elisli yabancı," diyecek, "Akhilleus için de atalarından sonra gömülmenin güzel olduğunu mu söyledi? Dedesi Aiakos için de, tanrılardan doğmuş öteki herkes için de, hatta tanrıların kendileri için de mi?"

292e

καλὸν εἶναι Ἱππίας ἔφη· καίτοι ἐγὼ αὐτὸν ἠρώτων οὕτως ὥσπερ σὺ ἐμέ, ὃ πᾶσι καλὸν καὶ ἀεί ἐστι. πῶς οὖν φῄς; οὐκ ἀχθέσῃ, ἂν εἴπω ταῦτα;

ΙΠ. εὖ γʼ οὖν οἶδα, ὦ Σώκρατες, ὅτι πᾶσι καλὸν τοῦτʼ ἐστίν, ὃ ἐγὼ εἶπον, καὶ δόξει.

ΣΩ. ἦ καὶ ἔσται; φήσει· ἀεὶ γάρ που τό γε καλὸν καλόν.

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. οὐκοῦν καὶ ἦν; φήσει.

ΙΠ. καὶ ἦν.

ΣΩ. ἦ καὶ τῷ Ἀχιλλεῖ, φήσει, ὁ ξένος ὁ Ἠλεῖος ἔφη καλὸν εἶναι ὑστέρῳ τῶν προγόνων ταφῆναι, καὶ τῷ πάππῳ αὐτοῦ Αἰακῷ, καὶ τοῖς ἄλλοις ὅσοι

293aHippias: Bu da ne? Defolsun! Bu adamın soruları hiç de hayırlı sorular değil, Sokrates.

Sokrates: Peki? Başkası sorduğunda bunların böyle olduğunu söylemek pek de uğursuz değil mi?

Hippias: Belki.

Sokrates: "Belki de," diyecek, "her zaman ve herkes için kendi çocukları tarafından gömülmenin, anne babasını da gömmenin güzel olduğunu söyleyen sensin. Yoksa Herakles de, az önce saydıklarımızın hepsi de bu 'herkes'in içinde değil miydi?"

Hippias: Ama ben tanrılar için söylemedim.

293a

ἐκ θεῶν γεγόνασι, καὶ αὐτοῖς τοῖς θεοῖς;

ΙΠ. τί τοῦτο; βάλλʼ ἐς μακαρίαν. τοῦ ἀνθρώπου οὐδʼ εὔφημα, ὦ Σώκρατες, ταῦτά γε τὰ ἐρωτήματα.

ΣΩ. τί δέ; τὸ ἐρομένου ἑτέρου φάναι ταῦτα οὕτως ἔχειν οὐ πάνυ δύσφημον;

ΙΠ. ἴσως.

ΣΩ. ἴσως τοίνυν σὺ εἶ οὗτος, φήσει, ὃς παντὶ φῂς καὶ ἀεὶ καλὸν εἶναι ὑπὸ μὲν τῶν ἐκγόνων ταφῆναι, τοὺς δὲ γονέας θάψαι· ἢ οὐχ εἷς τῶν ἁπάντων καὶ Ἡρακλῆς ἦν καὶ οὓς νυνδὴ ἐλέγομεν πάντες;

ΙΠ. ἀλλʼ οὐ τοῖς θεοῖς ἔγωγε ἔλεγον.

293bSokrates: Kahramanlar için de söylemedin anlaşılan.

Hippias: Tanrıların çocukları olanlar için söylemedim.

Sokrates: Ama olmayanlar için?

Hippias: Elbette.

Sokrates: Demek senin sözüne göre, görünüşe bakılırsa, kahramanlardan Tantalos, Dardanos ve Zethos için bu korkunç, dine aykırı ve çirkin; Pelops ve böyle doğmuş ötekiler için ise güzel.

Hippias: Bence öyle.

Sokrates: "Demek şimdi," diyecek, "az önce söylemediğin şey sana doğru görünüyor: Atalarını gömüp kendi çocukları tarafından gömülmek bazen ve bazıları için çirkindir.

293b

ΣΩ. οὐδὲ τοῖς ἥρωσιν, ὡς ἔοικας.

ΙΠ. οὐχ ὅσοι γε θεῶν παῖδες ἦσαν.

ΣΩ. ἀλλʼ ὅσοι μή;

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. οὐκοῦν κατὰ τὸν σὸν αὖ λόγον, ὡς φαίνεται, τῶν ἡρώων τῷ μὲν Ταντάλῳ καὶ τῷ Δαρδάνῳ καὶ τῷ Ζήθῳ δεινόν τε καὶ ἀνόσιον καὶ αἰσχρόν ἐστι, Πέλοπι δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς οὕτω γεγονόσι καλόν.

ΙΠ. ἔμοιγε δοκεῖ.

ΣΩ. σοὶ τοίνυν δοκεῖ, φήσει, ὃ ἄρτι οὐκ ἔφησθα, τὸ θάψαντι τοὺς προγόνους ταφῆναι ὑπὸ τῶν ἐκγόνων ἐνίοτε καὶ

293cHatta, anlaşılan, bunun herkes için güzel olması daha da imkânsız. Öyle ki bu da, önceki şeylerin, kızın ve çömleğin düştüğü duruma düştü, hem de daha gülünç bir şekilde: Bazıları için güzel, bazıları için değil. Sokrates," diyecek, "bugün bile hâlâ güzel hakkında sorulan şeye, yani onun ne olduğuna cevap veremiyorsun." Ona böyle cevap verirsem beni bunlarla ve bunlar gibi şeylerle haklı olarak ayıplayacaktır. Çoğu zaman, Hippias, benimle aşağı yukarı böyle konuşur.

293c

ἐνίοις αἰσχρὸν εἶναι· ἔτι δὲ μᾶλλον, ὡς ἔοικεν, ἀδύνατον πᾶσι τοῦτο γενέσθαι καὶ εἶναι καλόν, ὥστε τοῦτό γε ὥσπερ καὶ τὰ ἔμπροσθεν ἐκεῖνα, ἥ τε παρθένος καὶ ἡ χύτρα, ταὐτὸν πέπονθε, καὶ ἔτι γελοιοτέρως τοῖς μέν ἐστι καλόν, τοῖς δʼ οὐ καλόν. καὶ οὐδέπω καὶ τήμερον, φήσει, οἷός τʼ εἶ, ὦ Σώκρατες, περὶ τοῦ καλοῦ ὅτι ἐστὶ τὸ ἐρωτώμενον ἀποκρίνασθαι. ταῦτά μοι καὶ τοιαῦτα ὀνειδιεῖ δικαίως, ἐὰν αὐτῷ οὕτως ἀποκρίνωμαι. τὰ μὲν οὖν πολλά, ὦ Ἱππία, σχεδόν

293dAma bazen, sanki bilgisizliğime ve eğitimsizliğime acımış gibi, kendisi bir öneride bulunur ve güzelin şöyle bir şey olup olmadığını bana sorar; ya da o an aklına gelen veya konuşulan başka bir şeyi sorar.

Hippias: Ne demek istiyorsun, Sokrates?

Sokrates: Anlatayım. "Hayret adam," der, "Sokrates, bu tür cevaplar vermeyi, böyle cevap vermeyi bırak; çok saf ve kolayca çürütülebilir şeyler bunlar. Şuna bak, sence güzel mi: Az önce cevabımızda da ona tutunmuştuk; altının yakıştığı şeyler için güzel olduğunu, yakışmadıkları için güzel olmadığını, bu neye katılırsa öteki her şeyin de böyle olduğunu söylediğimizde."

293d

τί μοι οὕτω διαλέγεται· ἐνίοτε δὲ ὥσπερ ἐλεήσας μου τὴν ἀπειρίαν καὶ ἀπαιδευσίαν αὐτός μοι προβάλλει ἐρωτῶν εἰ τοιόνδε μοι δοκεῖ εἶναι τὸ καλόν, ἢ καὶ περὶ ἄλλου ὅτου ἂν τύχῃ πυνθανόμενος καὶ περὶ οὗ ἂν λόγος ᾖ.

ΙΠ. πῶς τοῦτο λέγεις, ὦ Σώκρατες;

ΣΩ. ἐγώ σοι φράσω. ὦ δαιμόνιε, φησί, Σώκρατες, τὰ μὲν τοιαῦτα ἀποκρινόμενος καὶ οὕτω παῦσαι— λίαν γὰρ εὐήθη τε καὶ εὐεξέλεγκτά ἐστιν—ἀλλὰ τὸ τοιόνδε

293e"İşte bu yakışanın kendisine, yakışanın tabiatına bak: Güzel bu olabilir mi?" Ben de her seferinde böyle şeylere hemen katılmayı âdet edinmişimdir, çünkü söyleyecek bir şeyim yoktur. Peki sence yakışan güzel mi?

Hippias: Kesinlikle, Sokrates.

Sokrates: İnceleyelim de bir yerde aldanmayalım.

Hippias: İncelemek gerek.

Sokrates: Bak öyleyse: Yakışan dediğimiz şey, bulunduğunda, bulunduğu şeylerin her birini güzel mi gösterir, güzel mi kılar, yoksa ikisini de yapmaz mı?

293e

σκόπει εἴ σοι δοκεῖ καλὸν εἶναι, οὗ καὶ νυνδὴ ἐπελαβόμεθα ἐν τῇ ἀποκρίσει, ἡνίκʼ ἔφαμεν τὸν χρυσὸν οἷς μὲν πρέπει καλὸν εἶναι, οἷς δὲ μή, οὔ, καὶ τἆλλα πάντα οἷς ἂν τοῦτο προσῇ· αὐτὸ δὴ τοῦτο τὸ πρέπον καὶ τὴν φύσιν αὐτοῦ τοῦ πρέποντος σκόπει εἰ τοῦτο τυγχάνει ὂν τὸ καλόν. ἐγὼ μὲν οὖν εἴωθα συμφάναι τὰ τοιαῦτα ἑκάστοτε—οὐ γὰρ ἔχω ὅτι λέγω—σοὶ δʼ οὖν δοκεῖ τὸ πρέπον καλὸν εἶναι;

ΙΠ. πάντως δήπου, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. σκοπώμεθα, μή πῃ ἄρʼ ἐξαπατώμεθα.

ΙΠ. ἀλλὰ χρὴ σκοπεῖν.

ΣΩ. ὅρα τοίνυν· τὸ πρέπον ἆρα τοῦτο λέγομεν, ὃ παραγενόμενον

294aHippias: Bence güzel gösterir. Tıpkı biri üstüne uyan giysiler ya da ayakkabılar giydiğinde, gülünç biri olsa bile daha güzel görünmesi gibi.

Sokrates: O hâlde yakışan şeyleri olduklarından daha güzel gösteriyorsa, yakışan güzel hakkında bir tür aldatmaca olur ve bizim aradığımız şey olmaz, değil mi, Hippias? Çünkü biz bütün güzel şeylerin onunla güzel olduğu şeyi arıyorduk — tıpkı bütün büyük şeylerin onunla büyük olduğu şey gibi, yani aşan şey: Bütün büyük şeyler onunla büyüktür; büyük görünmeseler bile aşıyorlarsa büyük olmaları zorunludur —; işte, diyoruz, bütün şeylerin, ister öyle görünsün ister görünmesin, onunla güzel olduğu güzel de ne olabilir?

294a

ποιεῖ ἕκαστα φαίνεσθαι καλὰ τούτων οἷς ἂν παρῇ, ἢ ὃ εἶναι ποιεῖ, ἢ οὐδέτερα τούτων;

ΙΠ. ἔμοιγε δοκεῖ [πότερα] ὃ ποιεῖ φαίνεσθαι καλά· ὥσπερ γε ἐπειδὰν ἱμάτιά τις λάβῃ ἢ ὑποδήματα ἁρμόττοντα, κἂν ᾖ γελοῖος, καλλίων φαίνεται.

ΣΩ. οὐκοῦν εἴπερ καλλίω ποιεῖ φαίνεσθαι ἢ ἔστι τὸ πρέπον, ἀπάτη τις ἂν εἴη περὶ τὸ καλὸν τὸ πρέπον, καὶ οὐκ ἂν εἴη τοῦτο ὃ ἡμεῖς ζητοῦμεν, ὦ Ἱππία; ἡμεῖς μὲν γάρ που

294bYakışan bu olamaz; çünkü senin sözüne göre şeyleri olduklarından daha güzel gösteriyor, oldukları gibi görünmelerine izin vermiyor. Az önce dediğim gibi, ister öyle görünsün ister görünmesin, şeyleri güzel kılan şeyin ne olduğunu söylemeye çalışmalıyız; güzeli arıyorsak, aradığımız budur.

294b

ἐκεῖνο ἐζητοῦμεν, ᾧ πάντα τὰ καλὰ πράγματα καλά ἐστιν— ὥσπερ ᾧ πάντα τὰ μεγάλα ἐστὶ μεγάλα, τῷ ὑπερέχοντι· τούτῳ γὰρ πάντα μεγάλα ἐστί, καὶ ἐὰν μὴ φαίνηται, ὑπερέχῃ δέ, ἀνάγκη αὐτοῖς μεγάλοις εἶναι—οὕτω δή, φαμέν, καὶ τὸ καλόν, ᾧ καλὰ πάντα ἐστίν, ἄντʼ οὖν φαίνηται ἄντε μή, τί ἂν εἴη; τὸ μὲν γὰρ πρέπον οὐκ ἂν εἴη· καλλίω γὰρ ποιεῖ φαίνεσθαι ἢ ἔστιν, ὡς ὁ σὸς λόγος, οἷα δʼ ἔστιν οὐκ ἐᾷ φαίνεσθαι. τὸ δὲ ποιοῦν εἶναι καλά, ὅπερ νυνδὴ εἶπον,

294cHippias: Ama yakışan, Sokrates, bulunduğunda şeyleri hem güzel kılar hem güzel gösterir.

Sokrates: Demek gerçekte güzel olan şeylerin, onları güzel gösteren şey bulunduğu hâlde güzel görünmemesi imkânsız?

Hippias: İmkânsız.

Sokrates: O hâlde şunu mu kabul edeceğiz, Hippias: Gerçekte güzel olan bütün töreler ve uğraşlar herkese her zaman hem güzel sanılır hem güzel görünür? Yoksa tam tersine, bunlar bilinmez ve hem kişiler arasında hem şehirler arasında en çok bunlar hakkında çekişme ve kavga olur mu?

294c

ἐάντε φαίνηται ἐάντε μή, πειρατέον λέγειν τί ἐστι· τοῦτο γὰρ ζητοῦμεν, εἴπερ τὸ καλὸν ζητοῦμεν.

ΙΠ. ἀλλὰ τὸ πρέπον, ὦ Σώκρατες, καὶ εἶναι καὶ φαίνεσθαι ποιεῖ καλὰ παρόν.

ΣΩ. ἀδύνατον ἄρα τῷ ὄντι καλὰ ὄντα μὴ φαίνεσθαι καλὰ εἶναι, παρόντος γε τοῦ ποιοῦντος φαίνεσθαι;

ΙΠ. ἀδύνατον.

ΣΩ. ὁμολογήσομεν οὖν τοῦτο, ὦ Ἱππία, πάντα τὰ τῷ ὄντι καλὰ καὶ νόμιμα καὶ ἐπιτηδεύματα καὶ δοξάζεσθαι καλὰ

294dHippias: Daha çok böyle, Sokrates: Bilinmezler.

Sokrates: Eğer görünmek onlarda bulunsaydı böyle olmazdı; yakışan güzel olsaydı ve şeyleri yalnız güzel kılmakla kalmayıp güzel de gösterseydi, bulunurdu. Öyleyse yakışan, eğer şeyleri güzel kılan şeyse, aradığımız güzel o olabilir, ama güzel gösteren şey olamaz; yok eğer yakışan güzel gösteren şeyse, aradığımız güzel olamaz.

294d

εἶναι καὶ φαίνεσθαι ἀεὶ πᾶσιν, ἢ πᾶν τοὐναντίον ἀγνοεῖσθαι καὶ πάντων μάλιστα ἔριν καὶ μάχην περὶ αὐτῶν εἶναι καὶ ἰδίᾳ ἑκάστοις καὶ δημοσίᾳ ταῖς πόλεσιν;

ΙΠ. οὕτω μᾶλλον, ὦ Σώκρατες· ἀγνοεῖσθαι.

ΣΩ. οὐκ ἄν, εἴ γέ που τὸ φαίνεσθαι αὐτοῖς προσῆν· προσῆν δʼ ἄν, εἴπερ τὸ πρέπον καλὸν ἦν καὶ μὴ μόνον καλὰ ἐποίει εἶναι ἀλλὰ καὶ φαίνεσθαι. ὥστε τὸ πρέπον, εἰ μὲν τὸ καλὰ ποιοῦν ἐστιν εἶναι, τὸ μὲν καλὸν ἂν εἴη, ὃ ἡμεῖς ζητοῦμεν, οὐ μέντοι τό γε ποιοῦν φαίνεσθαι· εἰ δʼ αὖ τὸ

294eÇünkü güzel, şeyleri güzel kılar; aynı şey ise şeyleri, yalnız güzel olarak değil, başka herhangi bir şey olarak da hem gösterip hem kılamaz. Öyleyse seçelim: Sence yakışan, güzel gösteren şey mi, yoksa güzel kılan şey mi?

Hippias: Bence güzel gösteren şey, Sokrates.

Sokrates: Eyvah! Demek güzelin ne olduğunu bilmek elimizden kaçıp gitti, Hippias, çünkü yakışanın güzelden başka bir şey olduğu ortaya çıktı.

Hippias: Zeus hakkı için, Sokrates, hem de bana çok tuhaf geliyor.

294e

φαίνεσθαι ποιοῦν ἐστιν τὸ πρέπον, οὐκ ἂν εἴη τὸ καλόν, ὃ ἡμεῖς ζητοῦμεν. εἶναι γὰρ ἐκεῖνό γε ποιεῖ, φαίνεσθαι δὲ καὶ [ποιεῖν] εἶναι οὐ μόνον καλὰ οὐκ ἄν ποτε δύναιτο τὸ αὐτό, ἀλλʼ οὐδὲ ἄλλο ὁτιοῦν. ἑλώμεθα δὴ πότερα δοκεῖ τὸ πρέπον εἶναι τὸ φαίνεσθαι καλὰ ποιοῦν, ἢ τὸ εἶναι.

ΙΠ. τὸ φαίνεσθαι, ἔμοιγε δοκεῖ, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. βαβαῖ, οἴχεται ἄρʼ ἡμᾶς διαπεφευγός, ὦ Ἱππία, τὸ καλὸν γνῶναι ὅτι ποτέ ἐστιν, ἐπειδή γε τὸ πρέπον ἄλλο τι ἐφάνη ὂν ἢ καλόν.

ΙΠ. ναὶ μὰ Δία, ὦ Σώκρατες, καὶ μάλα ἔμοιγε ἀτόπως.

295aSokrates: Ama, dostum, hemen bırakmayalım; güzelin ne olduğunun ortaya çıkacağına dair hâlâ bir umudum var.

Hippias: Elbette, Sokrates; bulması zor da değil. Ben iyi biliyorum ki kısa bir süre yalnız bir yere çekilip kendi kendime düşünsem, onu sana her türlü kesinlikten daha kesin bir şekilde söylerdim.

Sokrates: Ah, büyük konuşma, Hippias! Bize şimdiden ne kadar dert açtığını görüyorsun; korkarım bize öfkelenip büsbütün kaçıp gidecek.

295a

ΣΩ. ἀλλὰ μέντοι, ὦ ἑταῖρε, μήπω γε ἀνῶμεν αὐτό· ἔτι γάρ τινα ἐλπίδα ἔχω ἐκφανήσεσθαι τί ποτʼ ἐστὶν τὸ καλόν.

ΙΠ. πάντως δήπου, ὦ Σώκρατες· οὐδὲ γὰρ χαλεπόν ἐστιν εὑρεῖν. ἐγὼ μὲν οὖν εὖ οἶδʼ ὅτι, εἰ ὀλίγον χρόνον εἰς ἐρημίαν ἐλθὼν σκεψαίμην πρὸς ἐμαυτόν, ἀκριβέστερον ἂν αὐτό σοι εἴποιμι τῆς ἁπάσης ἀκριβείας.

ΣΩ. ἆ μὴ μέγα, ὦ Ἱππία, λέγε. ὁρᾷς ὅσα πράγματα ἡμῖν ἤδη παρέσχηκε· μὴ καὶ ὀργισθὲν ἡμῖν ἔτι μᾶλλον

295bAma boş konuşuyorum; sen yalnız kalınca onu kolayca bulursun sanırım. Yine de, tanrılar aşkına, onu benim önümde bul; istersen, şimdiki gibi benimle birlikte ara. Bulursak ne âlâ; bulamazsak ben kaderime razı olurum herhâlde, sen de gidip kolayca bulursun. Şimdi bulursak da merak etme, kendi başına bulduğun şeyin ne olduğunu sorarak başına dert olmam. Şimdi bak bakalım, güzel sana şu gibi görünüyor mu:

295b

ἀποδρᾷ. καίτοι οὐδὲν λέγω· σὺ μὲν γὰρ οἶμαι ῥᾳδίως αὐτὸ εὑρήσεις, ἐπειδὰν μόνος γένῃ. ἀλλὰ πρὸς θεῶν ἐμοῦ ἐναντίον αὐτὸ ἔξευρε, εἰ δὲ βούλει, ὥσπερ νῦν ἐμοὶ συζήτει· καὶ ἐὰν μὲν εὕρωμεν, κάλλιστα ἕξει, εἰ δὲ μή, στέρξω οἶμαι ἐγὼ τῇ ἐμῇ τύχῃ, σὺ δʼ ἀπελθὼν ῥᾳδίως εὑρήσεις· καὶ ἐὰν μὲν νῦν εὕρωμεν, ἀμέλει οὐκ ὀχληρὸς ἔσομαί σοι πυνθανόμενος ὅτι ἦν ἐκεῖνο ὃ κατὰ σαυτὸν ἐξηῦρες· νῦν δὲ θέασαι αὐτὸ ὅ σοι

295cDiyorum ki güzel — ama iyice dikkat ederek beni gözle de saçmalamayayım — bizim için şu olsun: yararlı olan. Bunu şundan yola çıkarak söyledim: Gözlere güzel diyoruz; ama görme gücü yokmuş gibi görünen gözlere değil, görebilen, görmeye yararlı olan gözlere. Öyle değil mi?

Hippias: Evet.

Sokrates: Bütün bedene de böyle güzel diyoruz, birine koşu için, ötekine güreş için; bütün hayvanlara da: güzel bir at, horoz, bıldırcın; bütün eşyalara, karada giden bütün taşıtlara ve denizdeki gemilere, kadırgalara; mousikē'nin ve öteki tekhnē'lerin bütün aletlerine; istersen uğraşlara ve kanunlara da; aşağı yukarı bütün bunlara aynı şekilde güzel diyoruz. Her birinin tabiatına, nasıl yapıldığına, nasıl konduğuna bakıp, yararlı olana, yararlı olduğu bakımdan, neye yararlıysa ona göre ve ne zaman yararlıysa o zaman güzel, her bakımdan yararsız olana ise çirkin diyoruz.

295c

δοκεῖ εἶναι τὸ καλόν. λέγω δὴ αὐτὸ εἶναι—ἀλλὰ γὰρ ἐπισκόπει μοι πάνυ προσέχων τὸν νοῦν μὴ παραληρήσω—τοῦτο γὰρ δὴ ἔστω ἡμῖν καλόν, ὃ ἂν χρήσιμον ᾖ. εἶπον δὲ ἐκ τῶνδε ἐννοούμενος· καλοί, φαμέν, οἱ ὀφθαλμοί εἰσιν, οὐχ οἳ ἂν δοκῶσι τοιοῦτοι εἶναι οἷοι μὴ δυνατοὶ ὁρᾶν, ἀλλʼ οἳ ἂν δυνατοί τε καὶ χρήσιμοι πρὸς τὸ ἰδεῖν. ἦ γάρ;

ΙΠ. ναί.

ΣΩ. οὐκοῦν καὶ τὸ ὅλον σῶμα οὕτω λέγομεν καλὸν εἶναι, τὸ μὲν πρὸς δρόμον, τὸ δὲ πρὸς πάλην, καὶ αὖ τὰ

295d

ζῷα πάντα, ἵππον καλὸν καὶ ἀλεκτρυόνα καὶ ὄρτυγα, καὶ τὰ σκεύη πάντα καὶ τὰ ὀχήματα τά τε πεζὰ καὶ τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ πλοῖά τε καὶ τριήρεις, καὶ τά γε ὄργανα πάντα τά τε ὑπὸ τῇ μουσικῇ καὶ τὰ ὑπὸ ταῖς ἄλλαις τέχναις, εἰ δὲ βούλει, τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ τοὺς νόμους, σχεδόν τι πάντα ταῦτα καλὰ προσαγορεύομεν τῷ αὐτῷ τρόπῳ· ἀποβλέποντες πρὸς ἕκαστον αὐτῶν ᾗ πέφυκεν, ᾗ εἴργασται, ᾗ κεῖται, τὸ μὲν χρήσιμον καὶ ᾗ χρήσιμον καὶ πρὸς ὃ χρήσιμον

295eSen de böyle düşünmüyor musun, Hippias?

Hippias: Düşünüyorum.

Sokrates: Demek şimdi, her şeyden çok yararlı olanın güzel olduğunu söylerken doğru söylüyoruz?

Hippias: Doğru söylüyoruz elbette, Sokrates.

Sokrates: Peki her bir şeyi yapabilen, neyi yapabiliyorsa ona yararlı, yapamayan da yararsız değil mi?

Hippias: Elbette.

Sokrates: Demek güç güzel, güçsüzlük çirkin?

Hippias: Hem de nasıl. Başka şeyler de bunun böyle olduğuna bize tanıklık ediyor, Sokrates, ama en çok siyasi işler.

295e

καὶ ὁπότε χρήσιμον καλόν φαμεν εἶναι, τὸ δὲ ταύτῃ πάντῃ ἄχρηστον αἰσχρόν· ἆρʼ οὐ καὶ σοὶ δοκεῖ οὕτως, ὦ Ἱππία;

ΙΠ. ἔμοιγε.

ΣΩ. ὀρθῶς ἄρα νῦν λέγομεν ὅτι τυγχάνει παντὸς ὂν μᾶλλον καλὸν τὸ χρήσιμον;

ΙΠ. ὀρθῶς μέντοι, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. οὐκοῦν τὸ δυνατὸν ἕκαστον ἀπεργάζεσθαι, εἰς ὅπερ δυνατόν, εἰς τοῦτο καὶ χρήσιμον, τὸ δὲ ἀδύνατον ἄχρηστον;

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. δύναμις μὲν ἄρα καλόν, ἀδυναμία δὲ αἰσχρόν;

ΙΠ. σφόδρα γε. τά τε γοῦν ἄλλα,

296aÇünkü siyasette ve insanın kendi şehrinde güçlü olmak her şeyin en güzeli, güçsüz olmak her şeyin en çirkinidir.

Sokrates: İyi söylüyorsun. Tanrılar aşkına, Hippias, bu yüzden bilgelik de her şeyin en güzeli, cahillik her şeyin en çirkini değil mi?

Hippias: Ya ne sandın, Sokrates?

Sokrates: Dur biraz, sevgili dostum; korkarım yine ne söylediğimizden.

296a

ὦ Σώκρατες, μαρτυρεῖ ἡμῖν ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει, ἀτὰρ οὖν καὶ τὰ πολιτικά· ἐν γὰρ τοῖς πολιτικοῖς τε καὶ τῇ ἑαυτοῦ πόλει τὸ μὲν δυνατὸν εἶναι πάντων κάλλιστον, τὸ δὲ ἀδύνατον πάντων αἴσχιστον.

ΣΩ. εὖ λέγεις. ἆρʼ οὖν πρὸς θεῶν, Ἱππία, διὰ ταῦτα καὶ ἡ σοφία πάντων κάλλιστον, ἡ δὲ ἀμαθία πάντων αἴσχιστον;

ΙΠ. ἀλλὰ τί οἴει, ὦ Σώκρατες;

ΣΩ. ἔχε δὴ ἠρέμα, ὦ φίλε ἑταῖρε· ὡς φοβοῦμαι τί ποτʼ αὖ λέγομεν.

296bHippias: Yine neden korkuyorsun, Sokrates? Şimdi tartışman pek güzel ilerledi.

Sokrates: Keşke öyle olsa; ama şunu benimle birlikte incele: Biri hem bilmediği hem de hiç yapamadığı bir şeyi yapabilir mi?

Hippias: Asla; yapamadığı bir şeyi nasıl yapsın?

Sokrates: Peki hata edenler, istemeyerek kötülük yapıp kötü işler işleyenler, bunları yapmaya güçleri yetmeseydi asla yapmazlardı, değil mi?

Hippias: Açık.

Sokrates: Ama yapabilenler güçleri sayesinde yapabilir; güçsüzlük sayesinde değil herhâlde.

296b

ΙΠ. τί δʼ αὖ φοβῇ, ὦ Σώκρατες, ἐπεὶ νῦν γέ σοι ὁ λόγος παγκάλως προβέβηκε;

ΣΩ. βουλοίμην ἄν, ἀλλά μοι τόδε συνεπίσκεψαι· ἆρʼ ἄν τίς τι ποιήσειεν ὃ μήτʼ ἐπίσταιτο μήτε τὸ παράπαν δύναιτο;

ΙΠ. οὐδαμῶς· πῶς γὰρ ἂν ὅ γε μὴ δύναιτο;

ΣΩ. οἱ οὖν ἐξαμαρτάνοντες καὶ κακὰ ἐργαζόμενοί τε καὶ ποιοῦντες ἄκοντες, ἄλλο τι οὗτοι, εἰ μὴ ἐδύναντο ταῦτα ποιεῖν, οὐκ ἄν ποτε ἐποίουν;

ΙΠ. δῆλον δή.

ΣΩ. ἀλλὰ μέντοι δυνάμει

296cHippias: Elbette değil.

Sokrates: Yaptıklarını yapanların hepsi de onları yapabiliyor, değil mi?

Hippias: Evet.

Sokrates: Bütün insanlar da, çocukluktan başlayarak, iyilikten çok daha fazla kötülük yapar ve istemeyerek hata ederler.

Hippias: Öyle.

Sokrates: Peki? Bu güce ve bu yararlı şeylere, yani kötü bir iş yapmaya yararlı olanlara, güzel mi diyeceğiz, yoksa bundan çok mu uzaklar?

296c

γε δύνανται οἱ δυνάμενοι· οὐ γάρ που ἀδυναμίᾳ γε.

ΙΠ. οὐ δῆτα.

ΣΩ. δύνανται δέ γε πάντες ποιεῖν οἱ ποιοῦντες ἃ ποιοῦσιν;

ΙΠ. ναί.

ΣΩ. κακὰ δέ γε πολὺ πλείω ποιοῦσιν ἢ ἀγαθὰ πάντες ἄνθρωποι, ἀρξάμενοι ἐκ παίδων, καὶ ἐξαμαρτάνουσιν ἄκοντες.

ΙΠ. ἔστι ταῦτα.

ΣΩ. τί οὖν; ταύτην τὴν δύναμιν καὶ ταῦτα τὰ χρήσιμα, ἃ ἂν ᾖ ἐπὶ τὸ κακόν τι ἐργάζεσθαι χρήσιμα, ἆρα φήσομεν ταῦτα εἶναι

296dHippias: Bence çok uzaklar, Sokrates.

Sokrates: Demek, Hippias, anlaşılan güçlü olan ve yararlı olan bizim için güzel değil.

Hippias: İyi şeyler yapabiliyorsa ve bu türden şeylere yararlıysa güzeldir, Sokrates.

Sokrates: Demek güçlü olanın ve yararlı olanın düpedüz güzel olduğu düşüncesi gitti. Ama acaba, Hippias, bizim psykhē'miz şunu mu söylemek istiyordu: Yararlı olan ve iyi bir şey yapmaya gücü yeten, güzel budur?

296d

καλά, ἢ πολλοῦ δεῖ;

ΙΠ. πολλοῦ, ἔμοιγε δοκεῖ, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. οὐκ ἄρα, ὦ Ἱππία, τὸ δυνατόν τε καὶ τὸ χρήσιμον ἡμῖν, ὡς ἔοικεν, ἐστὶ τὸ καλόν.

ΙΠ. ἐάν γε, ὦ Σώκρατες, ἀγαθὰ δύνηται καὶ ἐπὶ τοιαῦτα χρήσιμον ᾖ.

ΣΩ. ἐκεῖνο μὲν τοίνυν οἴχεται, τὸ δυνατόν τε καὶ χρήσιμον ἁπλῶς εἶναι καλόν· ἀλλʼ ἄρα τοῦτʼ ἦν ἐκεῖνο, ὦ Ἱππία, ὃ ἐβούλετο ἡμῶν ἡ ψυχὴ εἰπεῖν, ὅτι τὸ χρήσιμόν τε καὶ τὸ δυνατὸν ἐπὶ τὸ ἀγαθόν τι ποιῆσαι, τοῦτʼ ἐστὶ τὸ

296eHippias: Bence öyle.

Sokrates: Ama bu faydalıdır, değil mi?

Hippias: Elbette.

Sokrates: Böylece güzel bedenler de, güzel töreler de, bilgelik de, az önce saydığımız her şey de faydalı oldukları için güzeldir.

Hippias: Açık.

Sokrates: Demek faydalı olan bize güzel gibi görünüyor, Hippias.

Hippias: Kesinlikle, Sokrates.

Sokrates: Ama faydalı olan, iyiyi meydana getirendir.

Hippias: Öyle.

Sokrates: Meydana getiren de sebepten başka bir şey değil, değil mi?

Hippias: Öyle.

Sokrates: Demek güzel iyinin sebebidir.

296e

καλόν;

ΙΠ. ἔμοιγε δοκεῖ.

ΣΩ. ἀλλὰ μὴν τοῦτό γε ὠφέλιμόν ἐστιν. ἢ οὔ;

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. οὕτω δὴ καὶ τὰ καλὰ σώματα καὶ τὰ καλὰ νόμιμα καὶ ἡ σοφία καὶ ἃ νυνδὴ ἐλέγομεν πάντα καλά ἐστιν, ὅτι ὠφέλιμα.

ΙΠ. δῆλον ὅτι.

ΣΩ. τὸ ὠφέλιμον ἄρα ἔοικεν ἡμῖν εἶναι τὸ καλόν, ὦ Ἱππία.

ΙΠ. πάντως δήπου, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. ἀλλὰ μὴν τό γε ὠφέλιμον τὸ ποιοῦν ἀγαθόν ἐστιν.

ΙΠ. ἔστι γάρ.

ΣΩ. τὸ ποιοῦν δέ γʼ ἐστὶν οὐκ ἄλλο τι ἢ τὸ αἴτιον· ἦ γάρ;

ΙΠ. οὕτως.

ΣΩ. τοῦ ἀγαθοῦ ἄρα

297aHippias: Öyle.

Sokrates: Ama, Hippias, sebep ile sebebin sebebi olduğu şey ayrı şeylerdir; çünkü sebep, sebebin sebebi olamaz herhâlde. Şöyle bak: Sebebin meydana getiren olduğu ortaya çıkmadı mı?

Hippias: Elbette.

Sokrates: Meydana getiren tarafından da meydana gelen şeyden başka bir şey meydana getirilmez, meydana getirenin kendisi değil, öyle mi?

Hippias: Öyle.

Sokrates: Demek meydana gelen bir şey, meydana getiren başka bir şeydir?

Hippias: Evet.

Sokrates: Demek sebep sebebin sebebi değil, kendisi tarafından meydana gelen şeyin sebebidir.

297a

αἴτιόν ἐστιν τὸ καλόν.

ΙΠ. ἔστι γάρ.

ΣΩ. ἀλλὰ μὴν τό γε αἴτιον, ὦ Ἱππία, καὶ οὗ ἂν αἴτιον ᾖ τὸ αἴτιον, ἄλλο ἐστίν· οὐ γάρ που τό γε αἴτιον αἰτίου αἴτιον ἂν εἴη. ὧδε δὲ σκόπει· οὐ τὸ αἴτιον ποιοῦν ἐφάνη;

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. οὐκοῦν ὑπὸ τοῦ ποιοῦντος ποιεῖται οὐκ ἄλλο τι ἢ τὸ γιγνόμενον, ἀλλʼ οὐ τὸ ποιοῦν;

ΙΠ. ἔστι ταῦτα.

ΣΩ. οὐκοῦν ἄλλο τι τὸ γιγνόμενον, ἄλλο δὲ τὸ ποιοῦν;

ΙΠ. ναί.

ΣΩ. οὐκ ἄρα τό γʼ αἴτιον αἴτιον

297bHippias: Elbette.

Sokrates: O hâlde güzel iyinin sebebiyse, iyi güzel tarafından meydana gelir. Anlaşılan phronēsis'e ve öteki bütün güzel şeylere de bu yüzden önem veriyoruz: Onların eseri ve ürünü olan iyi, önem verilmeye değer bir şeydir. Bulduklarımıza bakılırsa güzel, iyinin bir tür babası olsa gerek.

Hippias: Kesinlikle; güzel söylüyorsun, Sokrates.

Sokrates: Şunu da güzel söylemiyor muyum: Ne baba oğuldur, ne oğul baba?

297b

αἰτίου ἐστίν, ἀλλὰ τοῦ γιγνομένου ὑφʼ ἑαυτοῦ.

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. εἰ ἄρα τὸ καλόν ἐστιν αἴτιον ἀγαθοῦ, γίγνοιτʼ ἂν ὑπὸ τοῦ καλοῦ τὸ ἀγαθόν· καὶ διὰ ταῦτα, ὡς ἔοικε, σπουδάζομεν καὶ τὴν φρόνησιν καὶ τἆλλα πάντα τὰ καλά, ὅτι τὸ ἔργον αὐτῶν καὶ τὸ ἔκγονον σπουδαστόν ἐστι, τὸ ἀγαθόν, καὶ κινδυνεύει ἐξ ὧν εὑρίσκομεν ἐν πατρός τινος ἰδέᾳ εἶναι τὸ καλὸν τοῦ ἀγαθοῦ.

ΙΠ. πάνυ μὲν οὖν· καλῶς γὰρ λέγεις, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. οὐκοῦν καὶ τόδε καλῶς λέγω, ὅτι οὔτε ὁ πατὴρ ὑός

297cHippias: Güzel söylüyorsun elbette.

Sokrates: Sebep de meydana gelen değildir, meydana gelen de sebep.

Hippias: Doğru söylüyorsun.

Sokrates: Zeus hakkı için, dostum, demek güzel iyi değildir, iyi de güzel değildir. Yoksa önceden söylediklerimize göre bu sana mümkün görünüyor mu?

Hippias: Zeus hakkı için, bana mümkün görünmüyor.

Sokrates: Peki bu hoşumuza gidiyor mu, güzelin iyi olmadığını, iyinin de güzel olmadığını söylemek ister miyiz?

Hippias: Zeus hakkı için, hiç hoşuma gitmiyor.

Sokrates: Zeus hakkı için, Hippias, söylediğimiz sözler içinde bana da en az hoşuma giden bu.

297c

ἐστιν, οὔτε ὁ ὑὸς πατήρ;

ΙΠ. καλῶς μέντοι.

ΣΩ. οὐδέ γε τὸ αἴτιον γιγνόμενόν ἐστιν, οὐδὲ τὸ γιγνόμενον αὖ αἴτιον.

ΙΠ. ἀληθῆ λέγεις.

ΣΩ. μὰ Δία, ὦ ἄριστε, οὐδὲ ἄρα τὸ καλὸν ἀγαθόν ἐστιν, οὐδὲ τὸ ἀγαθὸν καλόν· ἢ δοκεῖ σοι οἷόν τε εἶναι ἐκ τῶν προειρημένων;

ΙΠ. οὐ μὰ τὸν Δία, οὔ μοι φαίνεται.

ΣΩ. ἀρέσκει οὖν ἡμῖν καὶ ἐθέλοιμεν ἂν λέγειν ὡς τὸ καλὸν οὐκ ἀγαθὸν οὐδὲ τὸ ἀγαθὸν καλόν;

ΙΠ. οὐ μὰ τὸν Δία, οὐ πάνυ μοι ἀρέσκει.

ΣΩ. ναὶ μὰ τὸν Δία, ὦ Ἱππία· ἐμοὶ δέ γε πάντων

297dHippias: Öyle görünüyor.

Sokrates: Demek anlaşılan, az önce sözlerin en güzeli gibi görünen şey, yani faydalı olanın, yararlı olanın ve iyi bir şey yapmaya gücü yetenin güzel olduğu, öyle değilmiş; hatta, mümkünse, kızın güzel olduğunu, önce söylenen şeylerin her birinin de öyle olduğunu sandığımız o ilk sözlerden daha gülünçmüş.

Hippias: Öyle görünüyor.

Sokrates: Ben artık, Hippias, nereye döneceğimi bilmiyorum, çaresiz kaldım. Senin söyleyecek bir şeyin var mı?

297d

ἥκιστα ἀρέσκει ὧν εἰρήκαμεν λόγων.

ΙΠ. ἔοικε γὰρ οὕτως.

ΣΩ. κινδυνεύει ἄρα ἡμῖν, οὐχ ὥσπερ ἄρτι ἐφαίνετο κάλλιστος εἶναι τῶν λόγων τὸ ὠφέλιμον καὶ τὸ χρήσιμόν τε καὶ τὸ δυνατὸν ἀγαθόν τι ποιεῖν καλὸν εἶναι, οὐχ οὕτως ἔχειν, ἀλλʼ, εἰ οἷόν τέ ἐστιν, ἐκείνων εἶναι γελοιότερος τῶν πρώτων, ἐν οἷς τήν τε παρθένον ᾠόμεθα εἶναι τὸ καλὸν καὶ ἓν ἕκαστον τῶν ἔμπροσθεν λεχθέντων.

ΙΠ. ἔοικεν.

ΣΩ. καὶ ἐγὼ μέν γε οὐκ ἔτι ἔχω, ὦ Ἱππία, ὅποι τράπωμαι, ἀλλʼ ἀπορῶ· σὺ δὲ ἔχεις τι λέγειν;

297eHippias: Şu anda yok; ama dediğim gibi, biraz düşünürsem bulacağımı iyi biliyorum.

Sokrates: Ama bana öyle geliyor ki bilme arzusundan senin oyalanmanı bekleyemeyeceğim. Hem sanırım az önce bir çıkış yolu da buldum. Bak: Bize sevinç veren şeye, ama bütün hazlara değil de, kulak ve göz yoluyla gelene güzel desek, bu tartışmada nasıl dayanırdık?

297e

ΙΠ. οὐκ ἔν γε τῷ παρόντι, ἀλλʼ, ὥσπερ ἄρτι ἔλεγον, σκεψάμενος εὖ οἶδʼ ὅτι εὑρήσω.

ΣΩ. ἀλλʼ ἐγώ μοι δοκῶ ὑπὸ ἐπιθυμίας τοῦ εἰδέναι οὐχ οἷός τε σὲ εἶναι περιμένειν μέλλοντα· καὶ γὰρ οὖν δή τι καὶ οἶμαι ἄρτι ηὐπορηκέναι. ὅρα γάρ· εἰ ὃ ἂν χαίρειν ἡμᾶς ποιῇ, μήτι πάσας τὰς ἡδονάς, ἀλλʼ ὃ ἂν διὰ τῆς ἀκοῆς καὶ τῆς ὄψεως, τοῦτο φαῖμεν εἶναι καλόν, πῶς τι ἄρʼ ἂν ἀγωνιζοίμεθα;

298aGüzel insanlar, Hippias, bütün süslemeler, resimler, heykeller, güzel olanları tabii, onlara baktığımızda bize zevk verir. Güzel sesler, bütün mousikē, sözler ve hikâyeler de aynı etkiyi yapar. Öyle ki o küstah adama, "Soylu dostum, güzel, kulak ve göz yoluyla gelen hoş şeydir," diye cevap versek, sence küstahlığını dizginlemiş olmaz mıyız?

Hippias: Bence şimdi, Sokrates, güzelin ne olduğu iyi söylendi.

298a

οἵ τέ γέ που καλοὶ ἄνθρωποι, ὦ Ἱππία, καὶ τὰ ποικίλματα πάντα καὶ τὰ ζωγραφήματα καὶ τὰ πλάσματα τέρπει ἡμᾶς ὁρῶντας, ἃ ἂν καλὰ ᾖ· καὶ οἱ φθόγγοι οἱ καλοὶ καὶ ἡ μουσικὴ σύμπασα καὶ οἱ λόγοι καὶ αἱ μυθολογίαι ταὐτὸν τοῦτο ἐργάζονται, ὥστʼ εἰ ἀποκριναίμεθα τῷ θρασεῖ ἐκείνῳ ἀνθρώπῳ ὅτι ὦ γενναῖε, τὸ καλόν ἐστι τὸ διʼ ἀκοῆς τε καὶ διʼ ὄψεως ἡδύ, οὐκ ἂν οἴει αὐτὸν τοῦ θράσους ἐπίσχοιμεν;

ΙΠ. ἐμοὶ γοῦν δοκεῖ νῦν γε, ὦ Σώκρατες, εὖ λέγεσθαι

298bSokrates: Peki ya güzel uğraşlar ve kanunlar, Hippias? Onların güzel olduğunu, kulak ya da göz yoluyla hoş oldukları için mi söyleyeceğiz, yoksa başka türden bir şey olduklarını mı?

Hippias: Bunlar belki adamın gözünden kaçabilir, Sokrates.

Sokrates: Köpek hakkı için, Hippias, saçmalayıp hiçbir şey söylemediğim hâlde bir şey söylüyormuş gibi yaparsam önünde en çok utanacağım adamın gözünden kaçmaz.

Hippias: Kim bu adam?

Sokrates: Sophroniskos'un oğlu. Bilmediğim şeyleri biliyormuş gibi konuşmama nasıl izin vermezse, bunları araştırmadan kolayca söylememe de izin vermez.

298b

τὸ καλὸν ὃ ἔστιν.

ΣΩ. τί δʼ; ἆρα τὰ ἐπιτηδεύματα τὰ καλὰ καὶ τοὺς νόμους, ὦ Ἱππία, διʼ ἀκοῆς ἢ διʼ ὄψεως φήσομεν ἡδέα ὄντα καλὰ εἶναι, ἢ ἄλλο τι εἶδος ἔχειν;

ΙΠ. ταῦτα δʼ ἴσως, ὦ Σώκρατες, κἂν παραλάθοι τὸν ἄνθρωπον.

ΣΩ. μὰ τὸν κύνα, ὦ Ἱππία, οὐχ ὅν γʼ ἂν ἐγὼ μάλιστα αἰσχυνοίμην ληρῶν καὶ προσποιούμενός τι λέγειν μηδὲν λέγων.

ΙΠ. τίνα τοῦτον;

ΣΩ. τὸν Σωφρονίσκου, ὃς ἐμοὶ οὐδὲν ἂν μᾶλλον ταῦτα

298cHippias: Madem sen söyledin, bana da kanunlarla ilgili bu şey başka bir şeymiş gibi geliyor.

Sokrates: Yavaş ol, Hippias. Çünkü korkarım, güzel konusunda az önceki aporia'nın aynısına düştüğümüz hâlde, başka bir çıkış yolu bulduğumuzu sanıyoruz.

Hippias: Ne demek istiyorsun, Sokrates?

Sokrates: Bana nasıl göründüğünü sana anlatayım; belki bir şey söylüyorumdur.

298c

ἐπιτρέποι ἀνερεύνητα ὄντα ῥᾳδίως λέγειν ἢ ὡς εἰδότα ἃ μὴ οἶδα.

ΙΠ. ἀλλὰ μὴν ἔμοιγε καὶ αὐτῷ, ἐπειδὴ σὺ εἶπες, δοκεῖ τι ἄλλο εἶναι τοῦτο τὸ περὶ τοὺς νόμους.

ΣΩ. ἔχʼ ἡσυχῇ, ὦ Ἱππία· κινδυνεύομεν γάρ τοι, ἐν τῇ αὐτῇ ἐμπεπτωκότες ἀπορίᾳ περὶ τοῦ καλοῦ ἐν ᾗπερ νυνδή, οἴεσθαι ἐν ἄλλῃ τινὶ εὐπορίᾳ εἶναι.

ΙΠ. πῶς τοῦτο λέγεις, ὦ Σώκρατες;

ΣΩ. ἐγώ σοι φράσω ὅ γʼ ἐμοὶ καταφαίνεται, εἰ ἄρα τὶ

298dKanunlarla ve uğraşlarla ilgili bu şeyler, belki kulak ve göz yoluyla edindiğimiz hissin dışında kalmayan şeyler olarak görünebilir. Ama kanunlar meselesini ortaya getirmeden, bunlar yoluyla gelen hoş şeyin güzel olduğu sözünde direnelim. Peki, ister sözünü ettiğim adam, ister başka herhangi biri bize şunu sorsa: "Hippias ve Sokrates, neden hoş olanın içinden yalnız bu şekilde hoş olanı ayırıp güzel diyorsunuz da, öteki hisler yoluyla gelen hoşları, yiyecekleri, içecekleri, cinsel şeyleri ve bu türden öteki her şeyi güzel saymıyorsunuz?

298d

λέγω. ταῦτα μὲν γὰρ τὰ περὶ τοὺς νόμους τε καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα τάχʼ ἂν φανείη οὐκ ἐκτὸς ὄντα τῆς αἰσθήσεως ἣ διὰ τῆς ἀκοῆς τε καὶ ὄψεως ἡμῖν οὖσα τυγχάνει· ἀλλʼ ὑπομείνωμεν τοῦτον τὸν λόγον, τὸ διὰ τούτων ἡδὺ καλὸν εἶναι, μηδὲν τὸ τῶν νόμων εἰς μέσον παράγοντες. ἀλλʼ εἰ ἡμᾶς ἔροιτο εἴτε οὗτος ὃν λέγω, εἴτε ἄλλος ὁστισοῦν· τί δή, ὦ Ἱππία τε καὶ Σώκρατες, ἀφωρίσατε τοῦ ἡδέος τὸ ταύτῃ ἡδὺ ᾗ λέγετε καλὸν εἶναι, τὸ δὲ κατὰ τὰς ἄλλας

298eYoksa bunların hoş olmadığını, bu tür şeylerde, görmek ve duymak dışında hiçbir şeyde haz bulunmadığını mı söylüyorsunuz?" Ne diyeceğiz, Hippias?

Hippias: Elbette ötekilerde de çok büyük hazlar olduğunu söyleyeceğiz, Sokrates.

Sokrates: "Peki," diyecek, "bunlar da ötekiler kadar haz olduğu hâlde, neden onlardan bu adı esirgiyor, onları güzel olmaktan yoksun bırakıyorsunuz?"

298e

αἰσθήσεις σίτων τε καὶ ποτῶν καὶ τῶν περὶ τἀφροδίσια καὶ τἆλλα πάντα τὰ τοιαῦτα οὔ φατε καλὰ εἶναι; ἢ οὐδὲ ἡδέα, οὐδὲ ἡδονὰς τὸ παράπαν ἐν τοῖς τοιούτοις φατὲ εἶναι, οὐδʼ ἐν ἄλλῳ ἢ τῷ ἰδεῖν τε καὶ ἀκοῦσαι; τί φήσομεν, ὦ Ἱππία;

ΙΠ. πάντως δήπου φήσομεν, ὦ Σώκρατες, καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις μεγάλας πάνυ ἡδονὰς εἶναι.

ΣΩ. τί οὖν, φήσει, ἡδονὰς οὔσας οὐδὲν ἧττον ἢ καὶ ἐκείνας ἀφαιρεῖσθε τοῦτο τοὔνομα καὶ ἀποστερεῖτε τοῦ

299a"Çünkü," diyeceğiz, "yemek yemenin hoş değil de güzel olduğunu, güzel bir koku almanın hoş değil de güzel olduğunu söylesek bize gülmeyecek kimse kalmaz. Cinsellikle ilgili şeylere gelince, herkes bize bunun en hoş şey olduğunu ileri sürer; ama bunu yapan kişi, görülmesi en çirkin şey olduğu için, kimse görmeyecek şekilde yapmalıdır." Biz bunları söyleyince, Hippias, o belki şöyle der: "Ben de anlıyorum, bu hazlara güzel demekten çoktandır utanıyorsunuz, çünkü insanlara öyle görünmüyor.

299a

καλὰς εἶναι; ὅτι, φήσομεν, καταγελῴη ἂν ἡμῶν οὐδεὶς ὅστις οὔ, εἰ φαῖμεν μὴ ἡδὺ εἶναι φαγεῖν, ἀλλὰ καλόν, καὶ ὄζειν ἡδὺ μὴ ἡδὺ ἀλλὰ καλόν· τὰ δέ που περὶ τὰ ἀφροδίσια πάντες ἂν ἡμῖν μάχοιντο ὡς ἥδιστον ὄν, δεῖν δὲ αὐτό, ἐάν τις καὶ πράττῃ, οὕτω πράττειν ὥστε μηδένα ὁρᾶν, ὡς αἴσχιστον ὂν ὁρᾶσθαι. ταῦτα ἡμῶν λεγόντων, ὦ Ἱππία, μανθάνω, ἂν ἴσως φαίη, καὶ ἐγὼ ὅτι πάλαι αἰσχύνεσθε ταύτας τὰς ἡδονὰς φάναι καλὰς εἶναι, ὅτι οὐ δοκεῖ τοῖς

299bAma ben, çoğunluğa neyin güzel göründüğünü değil, güzelin ne olduğunu soruyordum." Bunun üzerine, sanırım, varsaydığımız şeyi söyleyeceğiz: "Biz hoşun bu kısmına, görme ve işitme yoluyla meydana gelene güzel diyoruz." Bu sözü daha kullanabilir misin, yoksa başka bir şey mi söyleyelim, Hippias?

Hippias: Söylenenler karşısında bundan başka bir şey söylememiz imkânsız, Sokrates.

Sokrates: "Güzel söylüyorsunuz," diyecek. "Öyleyse görme ve işitme yoluyla gelen hoş güzelse, hoş şeylerden bu olmayanın güzel olmayacağı açık değil mi?" Kabul edecek miyiz?

299b

ἀνθρώποις· ἀλλʼ ἐγὼ οὐ τοῦτο ἠρώτων, ὃ δοκεῖ τοῖς πολλοῖς καλὸν εἶναι, ἀλλʼ ὅτι ἔστιν. ἐροῦμεν δὴ οἶμαι ὅπερ ὑπεθέμεθα, ὅτι τοῦθʼ ἡμεῖς γέ φαμεν τὸ μέρος τοῦ ἡδέος, τὸ ἐπὶ τῇ ὄψει τε καὶ ἀκοῇ γιγνόμενον, καλὸν εἶναι. ἀλλὰ ἔχεις ἔτι τι χρῆσθαι τῷ λόγῳ, ἤ τι καὶ ἄλλο ἐροῦμεν, ὦ Ἱππία;

ΙΠ. ἀνάγκη πρός γε τὰ εἰρημένα, ὦ Σώκρατες, μὴ ἄλλʼ ἄττα ἢ ταῦτα λέγειν.

ΣΩ. καλῶς δὴ λέγετε, φήσει. οὐκοῦν εἴπερ τὸ

299cHippias: Evet.

Sokrates: "Peki," diyecek, "görme yoluyla gelen hoş, görme ve işitme yoluyla gelen hoş mudur, yoksa işitme yoluyla gelen hoş, işitme ve görme yoluyla gelen hoş mu?" "Hayır," diyeceğiz, "ikisinden biri yoluyla gelen şey ikisi yoluyla gelmiş olamaz — bizim bunu söylediğimizi sanıyorsun galiba —; biz bu hoş şeylerin her birinin kendi başına güzel olduğunu, ikisinin birlikte de güzel olduğunu söylüyorduk." Böyle cevap vermeyecek miyiz?

299c

διʼ ὄψεως καὶ ἀκοῆς ἡδὺ καλόν ἐστιν, ὃ μὴ τοῦτο τυγχάνει ὂν τῶν ἡδέων, δῆλον ὅτι οὐκ ἂν καλὸν εἴη; ὁμολογήσομεν;

ΙΠ. ναί.

ΣΩ. ἦ οὖν τὸ διʼ ὄψεως ἡδύ, φήσει, διʼ ὄψεως καὶ ἀκοῆς ἐστιν ἡδύ, ἢ τὸ διʼ ἀκοῆς ἡδὺ διʼ ἀκοῆς καὶ διʼ ὄψεώς ἐστιν ἡδύ; οὐδαμῶς, φήσομεν, τὸ διὰ τοῦ ἑτέρου ὂν τοῦτο διʼ ἀμφοτέρων εἴη ἄν—τοῦτο γὰρ δοκεῖς ἡμῖν λέγειν—ἀλλʼ ἡμεῖς ἐλέγομεν ὅτι καὶ ἑκάτερον τούτων αὐτὸ καθʼ αὑτὸ τῶν ἡδέων καλὸν εἴη, καὶ ἀμφότερα. οὐχ οὕτως ἀποκρινούμεθα;

299dHippias: Elbette.

Sokrates: "Peki," diyecek, "herhangi bir hoş şey başka herhangi bir hoş şeyden, hoş olmak bakımından farklı mıdır? Hazlardan biri daha büyük ya da daha küçük, daha çok ya da daha az mı diye sormuyorum; biri haz, öteki haz değil diye, tam da bu bakımdan hazlar birbirinden farklı mıdır?" Bize öyle görünmüyor, değil mi?

Hippias: Görünmüyor elbette.

Sokrates: "O hâlde," diyecek, "bu hazları öteki hazlar arasından haz olmalarından başka bir sebeple seçtiniz; ikisinde de onları ötekilerden ayıran bir şey gördünüz ve ona bakarak onlara güzel diyorsunuz.

299d

ΙΠ. πάνυ μὲν οὖν.

ΣΩ. ἆρʼ οὖν, φήσει, ἡδὺ ἡδέος ὁτιοῦν ὁτουοῦν διαφέρει τούτῳ, τῷ ἡδὺ εἶναι; μὴ γὰρ εἰ μείζων τις ἡδονὴ ἢ ἐλάττων ἢ μᾶλλον ἢ ἧττόν ἐστιν, ἀλλʼ εἴ τις αὐτῷ τούτῳ διαφέρει, τῷ ἡ μὲν ἡδονὴ εἶναι, ἡ δὲ μὴ ἡδονή, τῶν ἡδονῶν; οὐχ ἡμῖν γε δοκεῖ· οὐ γάρ;

ΙΠ. οὐ γὰρ οὖν δοκεῖ.

ΣΩ. οὐκοῦν, φήσει, διʼ ἄλλο τι ἢ ὅτι ἡδοναί εἰσι προείλεσθε ταύτας τὰς ἡδονὰς ἐκ τῶν ἄλλων ἡδονῶν, τοιοῦτόν

299eÇünkü görme yoluyla gelen haz, görme yoluyla geldiği için güzel değildir herhâlde; güzel olmasının sebebi bu olsaydı, öteki, işitme yoluyla gelen, asla güzel olmazdı; o görme yoluyla gelen bir haz değil çünkü." "Doğru söylüyorsun," diyecek miyiz?

Hippias: Diyeceğiz.

299e

τι ὁρῶντες ἐπʼ ἀμφοῖν, ὅτι ἔχουσί τι διάφορον τῶν ἄλλων, εἰς ὃ ἀποβλέποντες καλάς φατε αὐτὰς εἶναι; οὐ γάρ που διὰ τοῦτο καλή ἐστιν ἡδονὴ ἡ διὰ τῆς ὄψεως, ὅτι διʼ ὄψεώς ἐστιν· εἰ γὰρ τοῦτο αὐτῇ ἦν τὸ αἴτιον καλῇ εἶναι, οὐκ ἄν ποτε ἦν ἡ ἑτέρα, ἡ διὰ τῆς ἀκοῆς, καλή· οὔκουν ἔστι γε διʼ ὄψεως ἡδονή. ἀληθῆ λέγεις, φήσομεν;

ΙΠ. φήσομεν γάρ.

300aSokrates: "İşitme yoluyla gelen haz da işitme yoluyla geldiği için güzel değildir; yoksa görme yoluyla gelen asla güzel olmazdı; o işitme yoluyla gelen bir haz değil çünkü." Bunları söyleyen adamın doğru söylediğini söyleyecek miyiz, Hippias?

Hippias: Doğru söylüyor.

Sokrates: "Ama ikisi de güzel, sizin dediğiniz gibi." Öyle diyoruz, değil mi?

Hippias: Öyle diyoruz.

Sokrates: "Demek onlarda, onları güzel kılan aynı bir şey var; hem ikisinde birlikte hem her birinde ayrı ayrı bulunan ortak bir şey.

300a

ΣΩ. οὐδέ γʼ αὖ ἡ διʼ ἀκοῆς ἡδονή, ὅτι διʼ ἀκοῆς ἐστι, διὰ ταῦτα τυγχάνει καλή· οὐ γὰρ ἄν ποτε αὖ ἡ διὰ τῆς ὄψεως καλὴ ἦν· οὔκουν ἔστι γε διʼ ἀκοῆς ἡδονή. ἀληθῆ φήσομεν, ὦ Ἱππία, λέγειν τὸν ἄνδρα ταῦτα λέγοντα;

ΙΠ. ἀληθῆ.

ΣΩ. ἀλλὰ μέντοι ἀμφότεραί γʼ εἰσὶ καλαί, ὡς φατέ. φαμὲν γάρ;

ΙΠ. φαμέν.

ΣΩ. ἔχουσιν ἄρα τι τὸ αὐτὸ ὃ ποιεῖ αὐτὰς καλὰς εἶναι, τὸ κοινὸν τοῦτο, ὃ καὶ ἀμφοτέραις αὐταῖς ἔπεστι κοινῇ

300bÇünkü başka türlü ne ikisi birlikte ne de her biri güzel olurdu." Ona cevap verir gibi bana cevap ver.

Hippias: Veriyorum; bence de dediğin gibi.

Sokrates: Demek bu hazların ikisinde birlikte bulunan ama her birinde bulunmayan bir hâl varsa, bu hâl sayesinde güzel olamazlar.

Hippias: Bu nasıl olabilir, Sokrates? Var olan herhangi bir hâl ikisinden hiçbirinde bulunmuyorsa, hiçbirinde bulunmayan bu hâl nasıl ikisinde birlikte bulunur?

300b

καὶ ἑκατέρᾳ ἰδίᾳ· οὐ γὰρ ἄν που ἄλλως ἀμφότεραί γε καλαὶ ἦσαν καὶ ἑκατέρα. ἀποκρίνου ἐμοὶ ὡς ἐκείνῳ.

ΙΠ. ἀποκρίνομαι, καὶ ἐμοὶ δοκεῖ ἔχειν ὡς λέγεις.

ΣΩ. εἰ ἄρα τι αὗται αἱ ἡδοναὶ ἀμφότεραι πεπόνθασιν, ἑκατέρα δὲ μή, οὐκ ἂν τούτῳ γε τῷ παθήματι εἶεν καλαί.

ΙΠ. καὶ πῶς ἂν εἴη τοῦτο, ὦ Σώκρατες, μηδετέρας πεπονθυίας τι τῶν ὄντων ὁτιοῦν, ἔπειτα τοῦτο τὸ πάθος, ὃ μηδετέρα πέπονθεν, ἀμφοτέρας πεπονθέναι;

300cSokrates: Sana öyle görünmüyor mu?

Hippias: Öyle görünseydi, hem bunların tabiatından hem de şu konuşmada kullanılan dilden hiç anlamıyor olurdum.

Sokrates: Hoş söyledin, Hippias. Ama belki bana, senin imkânsız dediğin gibi olan bir şey görüyormuşum gibi geliyor, oysa hiçbir şey görmüyorum.

Hippias: "Belki" değil, Sokrates; düpedüz yanlış görüyorsun.

Sokrates: Oysa psykhē'min önünde buna benzer pek çok şey beliriyor; ama onlara güvenmiyorum, çünkü bilgelikle bugünkülerin en çok parasını kazanmış bir adam olan sana görünmüyorlar da, hiç para kazanmamış olan bana görünüyorlar.

300c

ΣΩ. οὐ δοκεῖ σοι;

ΙΠ. πολλὴ γὰρ ἄν μʼ ἔχοι ἀπειρία καὶ τῆς τούτων φύσεως καὶ τῆς τῶν παρόντων λέξεως λόγων.

ΣΩ. ἡδέως γε, ὦ Ἱππία. ἀλλὰ γὰρ ἐγὼ ἴσως κινδυνεύω δοκεῖν μέν τι ὁρᾶν οὕτως ἔχον ὡς σὺ φῂς ἀδύνατον εἶναι, ὁρῶ δʼ οὐδέν.

ΙΠ. οὐ κινδυνεύεις, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ πάνυ ἑτοίμως παρορᾷς.

ΣΩ. καὶ μὴν πολλά γέ μοι προφαίνεται τοιαῦτα πρὸ τῆς ψυχῆς, ἀλλὰ ἀπιστῶ αὐτοῖς, ὅτι σοὶ μὲν οὐ φαντάζεται,

300dAcaba, dostum, benimle şakalaşıp bile bile beni aldatıyor musun diye düşünüyorum; o kadar güçlü ve o kadar çok şey görünüyor bana.

Hippias: Şakalaşıp şakalaşmadığımı senden iyi kimse bilemez, Sokrates, eğer sana görünen bu şeyleri söylemeye girişirsen; çünkü hiçbir şey söylemediğin ortaya çıkacak. Ne benim ne de senin içinde bulunduğun bir hâlin ikimizin birlikte içinde bulunduğu bir hâl olduğunu asla bulamazsın.

300d

ἀνδρὶ πλεῖστον ἀργύριον εἰργασμένῳ τῶν νῦν ἐπὶ σοφίᾳ, ἐμοὶ δέ, ὃς οὐδὲν πώποτε ἠργασάμην. καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὦ ἑταῖρε, μὴ παίζῃς πρός με καὶ ἑκὼν ἐξαπατᾷς· οὕτως μοι σφόδρα καὶ πολλὰ φαίνεται.

ΙΠ. οὐδεὶς σοῦ, ὦ Σώκρατες, κάλλιον εἴσεται εἴτε παίζω εἴτε μή, ἐὰν ἐπιχειρήσῃς λέγειν τὰ προφαινόμενά σοι ταῦτα· φανήσῃ γὰρ οὐδὲν λέγων. οὐ γὰρ μήποτε εὕρῃς, ὃ μήτʼ ἐγὼ πέπονθα μήτε σύ, τοῦτʼ ἀμφοτέρους ἡμᾶς πεπονθότας.

300eSokrates: Ne diyorsun, Hippias? Belki bir şey söylüyorsun da ben anlamıyorum; ama sen de söylemek istediğimi bana daha açık dinle. Bana öyle geliyor ki ne benim olduğum ne de senin olduğun bir şey, ikimizin birlikte olduğu bir şey olabilir; ikimizin birlikte olduğu başka şeyler de ikimizden hiçbirinin olmadığı şeyler olabilir.

Hippias: Yine az öncekinden de büyük tuhaflıklar söylüyor gibisin, Sokrates. Bak: İkimiz birlikte adilsek her birimiz de adil olmaz mı? Ya da her birimiz adaletsizse ikimiz birlikte de adaletsiz olmaz mıyız? Ya da ikimiz sağlıklıysak her birimiz de sağlıklı değil mi?

300e

ΣΩ. πῶς λέγεις, ὦ Ἱππία; ἴσως μὲν τὶ λέγεις, ἐγὼ δʼ οὐ μανθάνω· ἀλλά μου σαφέστερον ἄκουσον ὃ βούλομαι λέγειν. ἐμοὶ γὰρ φαίνεται, ὃ μήτʼ ἐγὼ πέπονθα εἶναι μήτʼ εἰμὶ μηδʼ αὖ σὺ εἶ, τοῦτο ἀμφοτέρους πεπονθέναι ἡμᾶς οἷόν τʼ εἶναι· ἕτερα δʼ αὖ, ἃ ἀμφότεροι πεπόνθαμεν εἶναι, ταῦτα οὐδέτερον εἶναι ἡμῶν.

ΙΠ. τέρατα αὖ ἀποκρινομένῳ ἔοικας, ὦ Σώκρατες, ἔτι μείζω ἢ ὀλίγον πρότερον ἀπεκρίνω. σκόπει γάρ· πότερον εἰ ἀμφότεροι δίκαιοί ἐσμεν, οὐ καὶ ἑκάτερος ἡμῶν εἴη ἄν, ἢ εἰ ἄδικος ἑκάτερος, οὐ καὶ ἀμφότεροι, ἢ εἰ ὑγιαίνοντες,

301aYa da her birimiz yorgun, yaralı, dövülmüş ya da başka herhangi bir hâlde olsak, ikimiz birlikte de o hâlde olmaz mıyız? Dahası, ikimiz birlikte altından, gümüşten ya da fildişinden olsak; istersen soylu, bilge, saygın, yaşlı ya da genç olsak, ya da insanlarda bulunan, istediğin başka herhangi bir şey olsak, her birimizin de o şey olması büyük bir zorunluluk değil mi?

301a

οὐ καὶ ἑκάτερος; ἢ εἰ κεκμηκώς τι ἢ τετρωμένος ἢ πεπληγμένος ἢ ἄλλʼ ὁτιοῦν πεπονθὼς ἑκάτερος ἡμῶν εἴη, οὐ καὶ ἀμφότεροι αὖ ἂν τοῦτο πεπόνθοιμεν; ἔτι τοίνυν εἰ χρυσοῖ ἢ ἀργυροῖ ἢ ἐλεφάντινοι, εἰ δὲ βούλει, γενναῖοι ἢ σοφοὶ ἢ τίμιοι ἢ γέροντές γε ἢ νέοι ἢ ἄλλο ὅτι βούλει τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀμφότεροι τύχοιμεν ὄντες, ἆρʼ οὐ μεγάλη ἀνάγκη καὶ ἑκάτερον ἡμῶν τοῦτο εἶναι;

301bSokrates: Elbette.

Hippias: Ama sen, Sokrates, ve her zaman konuştuğun o kimseler, şeylerin bütününe bakmıyorsunuz. Güzeli ve var olan her şeyi sözlerinizde ayırıp parçalara bölerek tıklatıp yokluyorsunuz. Bu yüzden ousia'nın böylesine büyük ve tabiatça kesintisiz bedenleri gözünüzden kaçıyor. Şimdi de gözünden öylesine kaçmış ki, ikisine birlikte ait olup her birine ait olmayan, ya da her birine ait olup ikisine birlikte ait olmayan bir hâl ya da ousia olduğunu sanıyorsun.

301b

ΣΩ. πάντως γε δήπου.

ΙΠ. ἀλλὰ γὰρ δὴ σύ, ὦ Σώκρατες, τὰ μὲν ὅλα τῶν πραγμάτων οὐ σκοπεῖς, οὐδʼ ἐκεῖνοι οἷς σὺ εἴωθας διαλέγεσθαι, κρούετε δὲ ἀπολαμβάνοντες τὸ καλὸν καὶ ἕκαστον τῶν ὄντων ἐν τοῖς λόγοις κατατέμνοντες. διὰ ταῦτα οὕτω μεγάλα ὑμᾶς λανθάνει καὶ διανεκῆ σώματα τῆς οὐσίας πεφυκότα. καὶ νῦν τοσοῦτόν σε λέληθεν, ὥστε οἴει εἶναί τι ἢ πάθος ἢ οὐσίαν, ἣ περὶ μὲν ἀμφότερα ταῦτα ἔστιν ἅμα,

301cÖylesine düşüncesiz, dikkatsiz, saf ve anlayışsızsınız.

Sokrates: Bizim işlerimiz böyledir, Hippias; insanların her fırsatta atasözü olarak söylediği gibi, insan istediği gibi değil, elinden geldiği gibi. Ama sen bize her zaman öğüt vererek faydalı oluyorsun. Nitekim şimdi de, senden bu öğütleri almadan önce ne kadar saf olduğumuzu, bunlar hakkında ne düşündüğümüzü söyleyerek sana daha iyi göstereyim mi, yoksa söylemeyeyim mi?

301c

περὶ δὲ ἑκάτερον οὔ, ἢ αὖ περὶ μὲν ἑκάτερον, περὶ δὲ ἀμφότερα οὔ· οὕτως ἀλογίστως καὶ ἀσκέπτως καὶ εὐήθως καὶ ἀδιανοήτως διάκεισθε.

ΣΩ. τοιαῦτα, ὦ Ἱππία, τὰ ἡμέτερά ἐστιν, οὐχ οἷα βούλεταί τις, φασὶν ἄνθρωποι ἑκάστοτε παροιμιαζόμενοι, ἀλλʼ οἷα δύναται· ἀλλὰ σὺ ἡμᾶς ὀνίνης ἀεὶ νουθετῶν. ἐπεὶ καὶ νῦν, πρὶν ὑπὸ σοῦ ταῦτα νουθετηθῆναι, ὡς εὐήθως διεκείμεθα, ἔτι σοι μᾶλλον ἐγὼ ἐπιδείξω εἰπὼν ἃ διενοούμεθα

301dHippias: Bilen birine söylemiş olacaksın, Sokrates; çünkü sözle uğraşanların her birinin ne hâlde olduğunu bilirim. Yine de hoşuna gidecekse söyle.

Sokrates: Hoşuma gidecek elbette. Biz, en iyi dostum, sen bunları söylemeden önce öylesine akılsızdık ki, benim ve senin hakkında, her birimizin bir olduğu, ama her birimizin olduğu bu şeyin ikimiz birlikte olmadığımız kanaatindeydik — çünkü bir değil, ikiyiz —; öylesine saftık. Ama şimdi senden öğrendik ki ikimiz birlikte ikiysek her birimiz de iki olmak zorundadır, her birimiz birse ikimiz birlikte de bir olmak zorundayız.

301d

περὶ αὐτῶν, ἢ μὴ εἴπω;

ΙΠ. εἰδότι μὲν ἐρεῖς, ὦ Σώκρατες· οἶδα γὰρ ἑκάστους τῶν περὶ τοὺς λόγους ὡς διάκεινται. ὅμως δʼ εἴ τι σοὶ ἥδιον, λέγε.

ΣΩ. ἀλλὰ μὴν ἥδιόν γε. ἡμεῖς γάρ, ὦ βέλτιστε, οὕτως ἀβέλτεροι ἦμεν, πρίν σε ταῦτʼ εἰπεῖν, ὥστε δόξαν εἴχομεν περὶ ἐμοῦ τε καὶ σοῦ ὡς ἑκάτερος ἡμῶν εἷς ἐστι, τοῦτο δὲ ὃ ἑκάτερος ἡμῶν εἴη οὐκ ἄρα εἶμεν ἀμφότεροι—οὐ γὰρ εἷς ἐσμεν, ἀλλὰ δύο—οὕτως εὐηθικῶς εἴχομεν· νῦν δὲ παρὰ

301eÇünkü Hippias'a göre ousia'nın kesintisiz yapısı başka türlü olamaz: İkisi birlikte ne ise her biri de odur; her biri ne ise ikisi birlikte de odur. İşte şimdi senin ikna ettiğin biri olarak burada oturuyorum. Ama önce, Hippias, bana hatırlat: Sen ve ben bir miyiz, yoksa sen iki, ben de iki miyim?

Hippias: Ne diyorsun, Sokrates?

Sokrates: Söylediğimi diyorum. Açıkça konuşmaktan korkuyorum senden, çünkü kendince bir şey söylediğini düşündüğünde bana kızıyorsun.

301e

σοῦ ἤδη ἀνεδιδάχθημεν ὅτι εἰ μὲν δύο ἀμφότεροί ἐσμεν, δύο καὶ ἑκάτερον ἡμῶν ἀνάγκη εἶναι, εἰ δὲ εἷς ἑκάτερος, ἕνα καὶ ἀμφοτέρους ἀνάγκη· οὐ γὰρ οἷόν τε διανεκεῖ λόγῳ τῆς οὐσίας κατὰ Ἱππίαν ἄλλως ἔχειν, ἀλλʼ ὃ ἂν ἀμφότερα ᾖ, τοῦτο καὶ ἑκάτερον, καὶ ὃ ἑκάτερον, ἀμφότερα εἶναι. πεπεισμένος δὴ νῦν ἐγὼ ὑπὸ σοῦ ἐνθάδε κάθημαι. πρότερον μέντοι, ὦ Ἱππία, ὑπόμνησόν με· πότερον εἷς ἐσμεν ἐγώ τε καὶ σύ, ἢ σύ τε δύο εἶ κἀγὼ δύο;

ΙΠ. τί λέγεις, ὦ Σώκρατες;

ΣΩ. ταῦτα ἅπερ λέγω· φοβοῦμαι γάρ σε σαφῶς λέγειν,

302aYine de söyle bana: Her birimiz bir değil mi, bir olma hâline sahip değil mi?

Hippias: Elbette.

Sokrates: O hâlde her birimiz birse, tek de olur. Yoksa biri tek saymıyor musun?

Hippias: Sayıyorum.

Sokrates: Peki iki olduğumuz hâlde ikimiz birlikte de tek miyiz?

Hippias: Olamaz, Sokrates.

Sokrates: İkimiz birlikte çiftiz, değil mi?

Hippias: Elbette.

Sokrates: Peki ikimiz birlikte çift olduğumuz için her birimiz de çift mi?

302a

ὅτι μοι χαλεπαίνεις, ἐπειδὰν τὶ δόξῃς σαυτῷ λέγειν. ὅμως δʼ ἔτι μοι εἰπέ· οὐχ εἷς ἡμῶν ἑκάτερός ἐστι καὶ πέπονθε τοῦτο, εἷς εἶναι;

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. οὐκοῦν εἴπερ εἷς, καὶ περιττὸς ἂν εἴη ἑκάτερος ἡμῶν· ἢ οὐ τὸ ἓν περιττὸν ἡγῇ;

ΙΠ. ἔγωγε.

ΣΩ. ἦ καὶ ἀμφότεροι οὖν περιττοί ἐσμεν δύο ὄντες;

ΙΠ. οὐκ ἂν εἴη, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. ἀλλʼ ἄρτιοί γε ἀμφότεροι· ἦ γάρ;

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. μῶν οὖν, ὅτι ἀμφότεροι ἄρτιοι, τούτου ἕνεκα καὶ ἑκάτερος

302bHippias: Elbette değil.

Sokrates: Demek az önce dediğin gibi, ikisi birlikte ne ise her birinin de o olması, her biri ne ise ikisinin birlikte de o olması hiç de zorunlu değil.

Hippias: Bu türden şeylerde değil; ama benim daha önce söylediğim türden şeylerde zorunlu.

Sokrates: Bu kadarı yeter, Hippias; bunlar da sevindirici, çünkü bazı şeylerin öyle, bazılarının öyle olmadığı ortaya çıkıyor. Hatırlarsan, bu söz nereden açıldıysa, ben de şunu söylüyordum: Görme ve işitme yoluyla gelen hazlar, her birinin sahip olup ikisinin birlikte sahip olmadığı ya da ikisinin birlikte sahip olup her birinin sahip olmadığı bir şey sayesinde değil, hem ikisinin birlikte hem her birinin sahip olduğu şey sayesinde güzeldir; çünkü sen hem ikisinin birlikte hem her birinin güzel olduğunu kabul ediyordun.

302b

ἄρτιος ἡμῶν ἐστιν;

ΙΠ. οὐ δῆτα.

ΣΩ. οὐκ ἄρα πᾶσα ἀνάγκη, ὡς νυνδὴ ἔλεγες, ἃ ἂν ἀμφότεροι καὶ ἑκάτερον, καὶ ἃ ἂν ἑκάτερος καὶ ἀμφοτέρους εἶναι.

ΙΠ. οὐ τά γε τοιαῦτα, ἀλλʼ οἷα ἐγὼ πρότερον ἔλεγον.

ΣΩ. ἐξαρκεῖ, ὦ Ἱππία· ἀγαπητὰ γὰρ καὶ ταῦτα, ἐπειδὴ τὰ μὲν οὕτω φαίνεται, τὰ δʼ οὐχ οὕτως ἔχοντα. καὶ γὰρ ἐγὼ ἔλεγον, εἰ μέμνησαι ὅθεν οὗτος ὁ λόγος ἐλέχθη, ὅτι ἡ διὰ τῆς ὄψεως καὶ ἀκοῆς ἡδονὴ οὐ τούτῳ εἶεν καλαί,

302cBu yüzden, ikisi birlikte güzelse, onların ikisine birlikte eşlik eden ousia sayesinde güzel olmaları, ikisinden birinde eksik kalan ousia sayesinde güzel olmamaları gerektiğini düşünüyordum; hâlâ da öyle düşünüyorum. Ama baştaki gibi söyle bana: Görme yoluyla gelen hazla işitme yoluyla gelen haz, hem ikisi birlikte hem her biri güzelse, onları güzel kılan şey de hem ikisine birlikte hem her birine eşlik etmez mi?

302c

ὅτι τυγχάνοιεν ἑκατέρα μὲν αὐτῶν εἶναι πεπονθυῖα, ἀμφότεραι δὲ μή, ἢ ἀμφότεραι μέν, ἑκατέρα δὲ μή, ἀλλʼ ἐκείνῳ ᾧ ἀμφότεραί τε καὶ ἑκατέρα, διότι συνεχώρεις ἀμφοτέρας τε αὐτὰς εἶναι καλὰς καὶ ἑκατέραν. τούτου δὴ ἕνεκα τῇ οὐσίᾳ τῇ ἐπʼ ἀμφότερα ἑπομένῃ ᾤμην, εἴπερ ἀμφότερά ἐστι καλά, ταύτῃ δεῖν αὐτὰ καλὰ εἶναι, τῇ δὲ κατὰ τὰ ἕτερα ἀπολειπομένῃ μή· καὶ ἔτι νῦν οἴομαι. ἀλλά μοι λέγε, ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς· ἡ διʼ ὄψεως ἡδονὴ καὶ ἡ διʼ ἀκοῆς, εἴπερ

302dHippias: Elbette.

Sokrates: Peki her biri de, ikisi birlikte de haz oldukları için mi güzel olurlar? Yoksa bu sebeple öteki bütün hazlar da bunlardan hiç aşağı kalmayacak şekilde güzel olurdu? Çünkü hatırlarsan, onların da bunlardan hiç aşağı kalmayacak şekilde haz oldukları ortaya çıkmıştı.

Hippias: Hatırlıyorum.

Sokrates: Ama bunların güzel olduğu, görme ve işitme yoluyla geldikleri için söylenmişti.

302d

ἀμφότεραί τʼ εἰσὶ καλαὶ καὶ ἑκατέρα, ἆρα καὶ ὃ ποιεῖ αὐτὰς καλὰς οὐχὶ καὶ ἀμφοτέραις γε αὐταῖς ἕπεται καὶ ἑκατέρᾳ;

ΙΠ. πάνυ γε.

ΣΩ. ἆρʼ οὖν ὅτι ἡδονὴ ἑκατέρα τʼ ἐστὶ καὶ ἀμφότεραι, διὰ τοῦτο ἂν εἶεν καλαί; ἢ διὰ τοῦτο μὲν καὶ αἱ ἄλλαι πᾶσαι ἂν οὐδὲν τούτων ἧττον εἶεν καλαί; οὐδὲν γὰρ ἧττον ἡδοναὶ ἐφάνησαν οὖσαι, εἰ μέμνησαι.

ΙΠ. μέμνημαι.

ΣΩ. ἀλλʼ ὅτι γε διʼ ὄψεως καὶ ἀκοῆς αὗταί

302eHippias: Öyle söylenmişti.

Sokrates: Bak bakalım doğru mu söylüyorum. Hatırladığım kadarıyla hoşun güzel olduğu söylenmişti, ama her hoşun değil, görme ve işitme yoluyla gelenin.

Hippias: Doğru.

Sokrates: Peki bu hâl ikisine birlikte eşlik ediyor, ama her birine eşlik etmiyor, değil mi? Çünkü önceden de söylendiği gibi, bunların her biri ikisi yoluyla gelmez; ikisi birlikte ikisi yoluyla gelir, her biri değil. Öyle mi?

Hippias: Öyle.

Sokrates: Demek bunların her biri, her birine eşlik etmeyen şey sayesinde güzel değildir — çünkü "ikisi birlikte" olmak her birine eşlik etmez —; öyle ki varsayıma göre ikisine birlikte güzel diyebiliriz, ama her birine diyemeyiz.

302e

εἰσι, διὰ τοῦτο ἐλέγετο καλὰς αὐτὰς εἶναι.

ΙΠ. καὶ ἐρρήθη οὕτως.

ΣΩ. σκόπει δὲ εἰ ἀληθῆ λέγω. ἐλέγετο γάρ, ὡς ἐγὼ μνήμης ἔχω, τοῦτʼ εἶναι καλὸν τὸ ἡδύ, οὐ πᾶν, ἀλλʼ ὃ ἂν διʼ ὄψεως καὶ ἀκοῆς ᾖ.

ΙΠ. ἀληθῆ.

ΣΩ. οὐκοῦν τοῦτό γε τὸ πάθος ἀμφοτέραις μὲν ἕπεται, ἑκατέρᾳ δʼ οὔ; οὐ γάρ που ἑκάτερόν γε αὐτῶν, ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγετο, διʼ ἀμφοτέρων ἐστίν, ἀλλʼ ἀμφότερα μὲν διʼ ἀμφοῖν, ἑκάτερον δʼ οὔ· ἔστι ταῦτα;

ΙΠ. ἔστιν.

ΣΩ. οὐκ ἄρα τούτῳ γε ἑκάτερον αὐτῶν ἐστι καλόν, ὃ μὴ ἕπεται ἑκατέρῳ (τὸ γὰρ ἀμφότερον ἑκατέρῳ οὐχ ἕπεται) ὥστε ἀμφότερα μὲν αὐτὰ φάναι καλὰ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν ἔξεστιν, ἑκάτερον δὲ οὐκ

303aYoksa ne diyoruz? Bu zorunlu değil mi?

Hippias: Öyle görünüyor.

Sokrates: O hâlde ikisine birlikte güzel diyelim de her birine demeyelim mi?

Hippias: Ne engel var?

Sokrates: Bence, dostum, şu engel var: Bizim için bazı şeyler her şeye öyle eklenirdi ki, ikisine birlikte ekleniyorsa her birine de, her birine ekleniyorsa ikisine birlikte de eklenirdi; senin saydığın her şey böyleydi. Değil mi?

Hippias: Evet.

Sokrates: Benim saydıklarım ise böyle değildi; "her biri" ve "ikisi birlikte" de bunlar arasındaydı. Öyle mi?

Hippias: Öyle.

303a

ἔξεστιν· ἢ πῶς λέγομεν; οὐκ ἀνάγκη;

ΙΠ. φαίνεται.

ΣΩ. φῶμεν οὖν ἀμφότερα μὲν καλὰ εἶναι, ἑκάτερον δὲ μὴ φῶμεν;

ΙΠ. τί γὰρ κωλύει;

ΣΩ. τόδε ἔμοιγε δοκεῖ, ὦ φίλε, κωλύειν, ὅτι ἦν που ἡμῖν τὰ μὲν οὕτως ἐπιγιγνόμενα ἑκάστοις, εἴπερ ἀμφοτέροις ἐπιγίγνοιτο, καὶ ἑκατέρῳ, καὶ εἴπερ ἑκατέρῳ, καὶ ἀμφοτέροις, ἅπαντα ὅσα σὺ διῆλθες· ἦ γάρ;

ΙΠ. ναί.

ΣΩ. ἃ δέ γε αὖ ἐγὼ διῆλθον, οὔ· ὧν δὴ ἦν καὶ αὐτὸ τὸ ἑκάτερον καὶ τὸ ἀμφότερον. ἔστιν οὕτως;

ΙΠ. ἔστιν.

303bSokrates: Peki, Hippias, sence güzel hangilerinden? Senin söylediklerinden mi: Ben güçlüysem ve sen de güçlüysen ikimiz birlikte de güçlüyüz; ben adilsem ve sen de adilsen ikimiz birlikte de adiliz; ikimiz birlikte öyleysek her birimiz de öyleyiz; aynı şekilde, ben güzelsem ve sen de güzelsen ikimiz birlikte de güzeliz, ikimiz birlikte güzelsek her birimiz de güzeliz? Yoksa hiçbir şey engel olmaz mı: Nasıl birlikte çift olan iki şeyin her biri bazen tek, bazen çift olabiliyorsa, her biri irrasyonel olan iki şeyin toplamı bazen rasyonel, bazen irrasyonel olabiliyorsa, benim de önümde belirdiğini söylediğim bunun gibi binlerce şey varsa, güzel de öyle olamaz mı?

303b

ΣΩ. ποτέρων οὖν, ὦ Ἱππία, δοκεῖ σοι τὸ καλὸν εἶναι; πότερον ὧν σὺ ἔλεγες· εἴπερ ἐγὼ ἰσχυρὸς καὶ σύ, καὶ ἀμφότεροι, καὶ εἴπερ ἐγὼ δίκαιος καὶ σύ, καὶ ἀμφότεροι, καὶ εἴπερ ἀμφότεροι, καὶ ἑκάτερος· οὕτω δὴ καὶ εἴπερ ἐγὼ καλὸς καὶ σύ, καὶ ἀμφότεροι, καὶ εἴπερ ἀμφότεροι, καὶ ἑκάτερος; ἢ οὐδὲν κωλύει, ὥσπερ ἀρτίων ὄντων τινῶν ἀμφοτέρων τάχα μὲν ἑκάτερα περιττὰ εἶναι, τάχα δʼ ἄρτια, καὶ αὖ ἀρρήτων ἑκατέρων ὄντων τάχα μὲν ῥητὰ τὰ συναμφότερα εἶναι, τάχα

303cGüzeli hangilerinden sayıyorsun? Yoksa bana nasıl görünüyorsa sana da öyle mi görünüyor? Çünkü bence ikimizin birlikte güzel olup her birimizin olmaması, ya da her birimizin güzel olup ikimizin birlikte olmaması, ya da bu türden başka herhangi bir şey büyük bir saçmalık. Benim gibi mi seçiyorsun, yoksa öteki türlü mü?

Hippias: Senin gibi, Sokrates.

Sokrates: İyi edersin, Hippias; hem böylece daha fazla araştırmadan da kurtuluruz.

303c

δʼ ἄρρητα, καὶ ἄλλα μυρία τοιαῦτα, ἃ δὴ καὶ ἐγὼ ἔφην ἐμοὶ προφαίνεσθαι; ποτέρων δὴ τιθεῖς τὸ καλόν; ἢ ὥσπερ ἐμοὶ περὶ αὐτοῦ καταφαίνεται, καὶ σοί; πολλὴ γὰρ ἀλογία ἔμοιγε δοκεῖ εἶναι ἀμφοτέρους μὲν ἡμᾶς εἶναι καλούς, ἑκάτερον δὲ μή, ἢ ἑκάτερον μέν, ἀμφοτέρους δὲ μή, ἢ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν τοιούτων. οὕτως αἱρῇ, ὥσπερ ἐγώ, ἢ ʼκείνως;

ΙΠ. οὕτως ἔγωγε, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. εὖ γε σὺ ποιῶν, ὦ Ἱππία, ἵνα καὶ ἀπαλλαγῶμεν

303dÇünkü güzel bunlardansa, görme ve işitme yoluyla gelen hoş artık güzel olamaz. Çünkü görme ve işitme yoluyla olmak ikisini birlikte güzel kılıyor, her birini değil. Bu da, senin de benim de kabul ettiğimiz gibi, imkânsızdı, Hippias.

Hippias: Kabul ediyoruz.

Sokrates: Demek görme ve işitme yoluyla gelen hoşun güzel olması imkânsız, çünkü güzel olunca imkânsız bir şey ortaya çıkıyor.

Hippias: Öyle.

Sokrates: "Öyleyse," diyecek, "baştan yeniden söyleyin, çünkü bunda yanıldınız: Bu iki hazdaki güzel dediğiniz nedir, ki bu hazları ötekilerden üstün tutup onlara güzel adını verdiniz?"

303d

πλείονος ζητήσεως· εἰ γὰρ τούτων γʼ ἐστὶ τὸ καλόν, οὐκ ἂν ἔτι εἴη τὸ διʼ ὄψεως καὶ ἀκοῆς ἡδὺ καλόν. ἀμφότερα μὲν γὰρ ποιεῖ καλὰ τὸ διʼ ὄψεως καὶ ἀκοῆς, ἑκάτερον δʼ οὔ· τοῦτο δʼ ἦν ἀδύνατον, ὡς ἐγώ τε καὶ σὺ δὴ ὁμολογοῦμεν, ὦ Ἱππία.

ΙΠ. ὁμολογοῦμεν γάρ.

ΣΩ. ἀδύνατον ἄρα τὸ διʼ ὄψεως καὶ ἀκοῆς ἡδὺ καλὸν εἶναι, ἐπειδή γε καλὸν γιγνόμενον τῶν ἀδυνάτων τι παρέχεται.

ΙΠ. ἔστι ταῦτα.

ΣΩ. λέγετε δὴ πάλιν, φήσει, ἐξ ἀρχῆς, ἐπειδὴ

303eBence, Hippias, bunların, hem ikisinin birlikte hem her birinin, hazların en zararsızları ve en iyileri olduğunu söylemek zorundayız. Yoksa onları ötekilerden ayıran başka bir şey söyleyebilir misin?

Hippias: Asla; gerçekten de en iyileri onlar.

Sokrates: "Demek," diyecek, "güzelin bu olduğunu söylüyorsunuz: faydalı haz?" "Öyle görünüyor," diyeceğim ben. Ya sen?

Hippias: Ben de.

Sokrates: "Ama," diyecek, "faydalı olan iyiyi meydana getirendir; meydana getirenle meydana getirilenin ise az önce ayrı şeyler olduğu ortaya çıktı. Sözünüz önceki söze dönüp gelmedi mi? Çünkü ikisi ayrı şeylerse, ne iyi güzel olabilir ne güzel iyi."

303e

τούτου διημάρτετε· τί φατε εἶναι τοῦτο τὸ καλὸν τὸ ἐπʼ ἀμφοτέραις ταῖς ἡδοναῖς, διʼ ὅτι ταύτας πρὸ τῶν ἄλλων τιμήσαντες καλὰς ὠνομάσατε; ἀνάγκη δή μοι δοκεῖ εἶναι, ὦ Ἱππία, λέγειν ὅτι ἀσινέσταται αὗται τῶν ἡδονῶν εἰσι καὶ βέλτισται, καὶ ἀμφότεραι καὶ ἑκατέρα· ἢ σύ τι ἔχεις λέγειν ἄλλο ᾧ διαφέρουσι τῶν ἄλλων;

ΙΠ. οὐδαμῶς· τῷ ὄντι γὰρ βέλτισταί εἰσιν.

ΣΩ. τοῦτʼ ἄρα, φήσει, λέγετε δὴ τὸ καλὸν εἶναι, ἡδονὴν ὠφέλιμον; ἐοίκαμεν, φήσω ἔγωγε· σὺ δέ;

ΙΠ. καὶ ἐγώ.

ΣΩ. οὐκοῦν ὠφέλιμον, φήσει, τὸ ποιοῦν τἀγαθόν, τὸ δὲ ποιοῦν καὶ τὸ ποιούμενον ἕτερον νυνδὴ ἐφάνη, καὶ εἰς τὸν πρότερον λόγον ἥκει ὑμῖν ὁ λόγος; οὔτε γὰρ τὸ ἀγαθὸν ἂν

304a"Kesinlikle," diyeceğiz, Hippias, aklımız başımızdaysa; çünkü doğru söyleyene hak vermemek caiz değildir.

Hippias: Ama, Sokrates, bütün bunlar ne sanıyorsun? Az önce dediğim gibi, ufak ufak bölünmüş söz kırıntıları, söz kazıntıları bunlar. Asıl güzel ve çok değerli olan, mahkemede, mecliste ya da sözün yöneltildiği başka bir makamın önünde iyi ve güzel bir konuşma kurabilmek, dinleyenleri ikna edip ödüllerin en küçüğünü değil en büyüğünü, kendi canının, malının ve dostlarının kurtuluşunu alıp gitmektir.

304a

εἴη καλὸν οὔτε τὸ καλὸν ἀγαθόν, εἴπερ ἄλλο αὐτῶν ἑκάτερόν ἐστι. παντός γε μᾶλλον, φήσομεν, ὦ Ἱππία, ἂν σωφρονῶμεν· οὐ γάρ που θέμις τῷ ὀρθῶς λέγοντι μὴ συγχωρεῖν.

ΙΠ. ἀλλὰ δή γʼ, ὦ Σώκρατες, τί οἴει ταῦτα εἶναι συνάπαντα; κνήσματά τοί ἐστι καὶ περιτμήματα τῶν λόγων, ὅπερ ἄρτι ἔλεγον, κατὰ βραχὺ διῃρημένα· ἀλλʼ ἐκεῖνο καὶ καλὸν καὶ πολλοῦ ἄξιον, οἷόν τʼ εἶναι εὖ καὶ καλῶς λόγον καταστησάμενον ἐν δικαστηρίῳ ἢ ἐν βουλευτηρίῳ ἢ ἐπὶ ἄλλῃ

304bBuna sarılmak, bu laf ebeliklerini bir yana bırakmak gerek; yoksa şimdiki gibi saçmalıklar ve boş laflarla uğraşan kişi pek akılsız görünür.

Sokrates: Sevgili Hippias, sen bahtiyarsın, çünkü hem insanın nelerle uğraşması gerektiğini biliyorsun, hem de dediğine göre bunlarla yeterince uğraşmışsın.

304b

τινὶ ἀρχῇ, πρὸς ἣν ἂν ὁ λόγος ᾖ, πείσαντα οἴχεσθαι φέροντα οὐ τὰ σμικρότατα ἀλλὰ τὰ μέγιστα τῶν ἄθλων, σωτηρίαν αὑτοῦ τε καὶ τῶν αὑτοῦ χρημάτων καὶ φίλων. τούτων οὖν χρὴ ἀντέχεσθαι, χαίρειν ἐάσαντα τὰς σμικρολογίας ταύτας, ἵνα μὴ δοκῇ λίαν ἀνόητος εἶναι λήρους καὶ φλυαρίας ὥσπερ νῦν μεταχειριζόμενος.

ΣΩ. ὦ Ἱππία φίλε, σὺ μὲν μακάριος εἶ, ὅτι τε οἶσθα ἃ χρὴ ἐπιτηδεύειν ἄνθρωπον, καὶ ἐπιτετήδευκας ἱκανῶς, ὡς

304cBense, anlaşılan, bir daimōn'dan gelen bir talihin pençesindeyim: Her zaman dolanıp duruyor, aporia içinde kalıyorum; aporia'mı siz bilgelere gösterdiğimde de bu sefer sizin sözlerinizle hakarete uğruyorum. Çünkü siz de, senin şimdi söylediğin gibi, aptalca, küçük, hiçbir değeri olmayan şeylerle uğraştığımı söylüyorsunuz. Ama sizin tarafınızdan ikna edilip sizin söylediğinizi, yani mahkemede ya da başka bir toplantıda iyi ve güzel bir konuşma kurup sonuca bağlayabilmenin en üstün şey olduğunu söylediğimde de, buradaki başka bazı kimselerden ve beni her zaman çürüten o adamdan her türlü kötü sözü işitiyorum.

304c

φῄς· ἐμὲ δὲ δαιμονία τις τύχη, ὡς ἔοικε, κατέχει, ὅστις πλανῶμαι μὲν καὶ ἀπορῶ ἀεί, ἐπιδεικνὺς δὲ τὴν ἐμαυτοῦ ἀπορίαν ὑμῖν τοῖς σοφοῖς λόγῳ αὖ ὑπὸ ὑμῶν προπηλακίζομαι, ἐπειδὰν ἐπιδείξω. λέγετε γάρ με, ἅπερ καὶ σὺ νῦν λέγεις, ὡς ἠλίθιά τε καὶ σμικρὰ καὶ οὐδενὸς ἄξια πραγματεύομαι· ἐπειδὰν δὲ αὖ ἀναπεισθεὶς ὑπὸ ὑμῶν λέγω ἅπερ ὑμεῖς, ὡς πολὺ κράτιστόν ἐστιν οἷόν τʼ εἶναι λόγον εὖ καὶ καλῶς καταστησάμενον περαίνειν ἐν δικαστηρίῳ ἢ ἐν ἄλλῳ

304dÇünkü o bana en yakın akrabadır ve aynı evde oturur. Eve girip de bunları söylediğimi duyunca, güzelin kendisinin ne olduğunu bile bilmediğim bu kadar açıkça ortaya çıkmışken güzel uğraşlar üzerine konuşmaya cüret etmekten utanmıyor muyum diye sorar. "Hem," der, "güzeli bilmeden, bir konuşmayı güzel kurup kurmadığını ya da başka herhangi bir işi güzel yapıp yapmadığını nasıl bileceksin?

304d

τινὶ συλλόγῳ, ὑπό τε ἄλλων τινῶν τῶν ἐνθάδε καὶ ὑπὸ τούτου τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ἀεί με ἐλέγχοντος πάντα κακὰ ἀκούω. καὶ γάρ μοι τυγχάνει ἐγγύτατα γένους ὢν καὶ ἐν τῷ αὐτῷ οἰκῶν· ἐπειδὰν οὖν εἰσέλθω οἴκαδε εἰς ἐμαυτοῦ καί μου ἀκούσῃ ταῦτα λέγοντος, ἐρωτᾷ εἰ οὐκ αἰσχύνομαι τολμῶν περὶ καλῶν ἐπιτηδευμάτων διαλέγεσθαι, οὕτω φανερῶς ἐξελεγχόμενος περὶ τοῦ καλοῦ ὅτι οὐδʼ αὐτὸ τοῦτο ὅτι ποτέ ἐστιν οἶδα. καίτοι πῶς σὺ εἴσῃ, φησίν, ἢ λόγον

304eBu hâldeyken yaşamanın ölmekten daha iyi olduğunu mu sanıyorsun?" Dediğim gibi, başıma gelen şu: Hem sizden kötü söz işitip ayıplanıyorum, hem ondan. Ama belki bütün bunlara katlanmak gerekir; fayda görürsem hiç de tuhaf olmaz. Bana kalırsa, Hippias, ikinizle de konuşmaktan fayda gördüm; çünkü "güzel şeyler zordur" atasözünün ne demek istediğini artık bildiğimi sanıyorum.

304e

ὅστις καλῶς κατεστήσατο ἢ μή, ἢ ἄλλην πρᾶξιν ἡντινοῦν, τὸ καλὸν ἀγνοῶν; καὶ ὁπότε οὕτω διάκεισαι, οἴει σοι κρεῖττον εἶναι ζῆν μᾶλλον ἢ τεθνάναι; συμβέβηκε δή μοι, ὅπερ λέγω, κακῶς μὲν ὑπὸ ὑμῶν ἀκούειν καὶ ὀνειδίζεσθαι, κακῶς δὲ ὑπʼ ἐκείνου. ἀλλὰ γὰρ ἴσως ἀναγκαῖον ὑπομένειν ταῦτα πάντα· οὐδὲν γὰρ ἄτοπον εἰ ὠφελοίμην. ἐγὼ οὖν μοι δοκῶ, ὦ Ἱππία, ὠφελῆσθαι ἀπὸ τῆς ἀμφοτέρων ὑμῶν ὁμιλίας· τὴν γὰρ παροιμίαν ὅτι ποτὲ λέγει, τὸ χαλεπὰ τὰ καλά, δοκῶ μοι εἰδέναι.

Çeviri değerlendirmesi

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…