İçeriğe geç
Platon

Platon

Alkibiades II

Ἀλκιβιάδης βʹ

138aSokrates: Alkibiades, tanrıya dua etmeye mi gidiyorsun?

Alkibiades: Evet, Sokrates.

Sokrates: Yüzün asık, gözün yerde; bir şey düşünüyor gibisin.

Alkibiades: İnsan ne düşünebilir ki, Sokrates?

Sokrates: Bana kalırsa, Alkibiades, düşünülecek en büyük şeyi.

138a

ΣΩ. ὦ Ἀλκιβιάδη, ἆρά γε πρὸς τὸν θεὸν προσευξόμενος πορεύῃ;

ΑΛ. πάνυ μὲν οὖν, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. φαίνῃ γέ τοι ἐσκυθρωπακέναι τε καὶ εἰς γῆν βλέπειν, ὥς τι συννοούμενος.

ΑΛ. καὶ τί ἄν τις συννοοῖτο, ὦ Σώκρατες;

ΣΩ. τὴν μεγίστην, ὦ Ἀλκιβιάδη, σύννοιαν, ὥς γʼ ἐμοὶ

138bÇünkü, Zeus aşkına, söyle: tanrıların, bizim hem tek başımıza hem hep birlikte dua ettiğimiz şeylerin bazen bir kısmını verip bir kısmını vermediğini, kimine verip kimine vermediğini düşünmüyor musun?

Alkibiades: Elbette düşünüyorum.

Sokrates: O hâlde insanın, iyi sanarak farkında olmadan büyük kötülükler dilememesi için çok ihtiyatlı olması gerekmez mi sence? Çünkü tanrılar, o sırada kişinin dilediğini verecekleri bir hâlde olabilirler. Tıpkı Oidipus'un, söylendiğine göre, oğullarının baba mirasını kılıçla paylaşmalarını dilemesi gibi: başındaki kötülüklerin savuşturulmasını dileyebilecekken, var olanlara yenilerini ekleyen beddualar etti. Bu yüzden hem bu beddualar gerçekleşti, hem de onlardan doğan başka pek çok korkunç şey; bunları tek tek saymaya ne gerek var?

138b

δοκεῖ. ἐπεὶ φέρε πρὸς Διός, οὐκ οἴει τοὺς θεούς, ἃ τυγχάνομεν εὐχόμενοι καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ, ἐνίοτε τούτων τὰ μὲν διδόναι, τὰ δʼ οὔ, καὶ ἔστιν οἷς μὲν αὐτῶν, ἔστι δʼ οἷς οὔ;

ΑΛ. πάνυ μὲν οὖν.

ΣΩ. οὐκοῦν δοκεῖ σοι πολλῆς προμηθείας γε προσδεῖσθαι, ὅπως μὴ λήσεται αὑτὸν εὐχόμενος μεγάλα κακά, δοκῶν δʼ ἀγαθά, οἱ δὲ θεοὶ τύχωσιν ἐν ταύτῃ ὄντες τῇ ἕξει, ἐν ᾗ διδόασιν αὐτοὶ ἅ τις εὐχόμενος τυγχάνει; ὥσπερ τὸν Οἰδίπουν

138cAlkibiades: Ama Sokrates, sen deli bir adamdan söz ettin; aklı başında kim böyle dualar etmeye cüret eder sence?

Sokrates: Delilik sana aklı başında olmanın zıddı gibi mi görünüyor?

Alkibiades: Elbette.

138c

αὐτίκα φασὶν εὔξασθαι χαλκῷ διελέσθαι τὰ πατρῷα τοὺς ὑεῖς· ἐξὸν αὐτῷ τῶν παρόντων αὐτῷ κακῶν ἀποτροπήν τινα εὔξασθαι, ἕτερα πρὸς τοῖς ὑπάρχουσιν κατηρᾶτο· τοιγαροῦν ταῦτά τε ἐξετελέσθη, καὶ ἐκ τούτων ἄλλα πολλὰ καὶ δεινά, ἃ τί δεῖ καθʼ ἕκαστα λέγειν;

ΑΛ. ἀλλὰ σὺ μέν, ὦ Σώκρατες, μαινόμενον ἄνθρωπον εἴρηκας· ἐπεὶ τίς ἄν σοι δοκεῖ τολμῆσαι ὑγιαίνων τοιαῦτʼ εὔξασθαι;

ΣΩ. τὸ μαίνεσθαι ἆρά γε ὑπεναντίον σοι δοκεῖ τῷ φρονεῖν;

ΑΛ. πάνυ μὲν οὖν.

138dSokrates: Sence bazı insanlar akılsız, bazıları aklı başında mıdır?

Alkibiades: Öyledir.

Sokrates: Haydi öyleyse, bunların kimler olduğuna bakalım. Bazılarının akılsız, bazılarının aklı başında, başkalarının da deli olduğunu kabul ettik.

Alkibiades: Kabul ettik.

Sokrates: Bir de sağlıklı olanlar var, değil mi?

Alkibiades: Var.

Sokrates: Başka bazıları da hasta, değil mi?

138d

ΣΩ. ἄφρονες δὲ καὶ φρόνιμοι δοκοῦσιν ἄνθρωποι εἶναι τινές σοι;

ΑΛ. εἶναι μέντοι.

ΣΩ. φέρε δή, ἐπισκεψώμεθα τίνες ποτʼ εἰσὶν οὗτοι. ὅτι μὲν γάρ εἰσί τινες, ὡμολόγηται, ἄφρονές τε καὶ φρόνιμοι, καὶ μαινόμενοι ἕτεροι.

ΑΛ. ὡμολόγηται γάρ.

ΣΩ. ἔτι δὲ ὑγιαίνοντές εἰσί τινες;

ΑΛ. εἰσίν.

ΣΩ. οὐκοῦν καὶ ἀσθενοῦντες ἕτεροι;

139aAlkibiades: Elbette.

Sokrates: Bunlar aynı kişiler değil, değil mi?

Alkibiades: Değil.

Sokrates: Peki bu iki hâlin hiçbirine düşmemiş başka insanlar da var mı?

Alkibiades: Elbette yok.

Sokrates: Çünkü insan olan ya hastadır ya hasta değildir.

Alkibiades: Bence öyle.

Sokrates: Peki? Phronēsis ve akılsızlık hakkında da aynı görüşte misin?

Alkibiades: Ne demek istiyorsun?

Sokrates: İnsanın ya aklı başında ya akılsız olabileceğini mi düşünüyorsun, yoksa ikisinin arasında, insanı ne aklı başında ne akılsız kılan üçüncü bir hâl var mı?

139a

ΑΛ. πάνυ γε.

ΣΩ. οὐκοῦν οὐχ οἱ αὐτοί;

ΑΛ. οὐ γάρ.

ΣΩ. ἆρʼ οὖν καὶ ἕτεροί τινές εἰσιν, οἳ μηδέτερα τούτων πεπόνθασιν;

ΑΛ. οὐ δῆτα.

ΣΩ. ἀνάγκη γάρ ἐστιν ἄνθρωπον ὄντα ἢ νοσεῖν ἢ μὴ νοσεῖν.

ΑΛ. ἔμοιγε δοκεῖ.

ΣΩ. τί δέ; περὶ φρονήσεως καὶ ἀφροσύνης ἆρά γε τὴν αὐτὴν ἔχεις σὺ γνώμην;

ΑΛ. πῶς λέγεις;

ΣΩ. εἰ δοκεῖ σοι οἷόν τε εἶναι ἢ φρόνιμον ἢ ἄφρονα, ἢ ἔστι τι διὰ μέσου τρίτον πάθος, ὃ ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον μήτε

139bAlkibiades: Elbette yok.

Sokrates: Demek insanın bu ikisinden birine düşmüş olması zorunlu.

Alkibiades: Bence öyle.

Sokrates: Deliliğin phronēsisin zıddı olduğunu kabul ettiğini hatırlıyor musun?

Alkibiades: Hatırlıyorum.

Sokrates: Arada, insanı ne aklı başında ne akılsız kılan üçüncü bir hâl olmadığını da?

Alkibiades: Kabul etmiştim.

Sokrates: Peki tek bir şeyin iki zıddı nasıl olabilir?

Alkibiades: Hiçbir şekilde olamaz.

139b

φρόνιμον μήτε ἄφρονα;

ΑΛ. οὐ δῆτα.

ΣΩ. ἀνάγκη ἄρʼ ἐστὶ τὸ ἕτερον τούτων πεπονθέναι.

ΑΛ. ἔμοιγε δοκεῖ.

ΣΩ. οὐκοῦν μέμνησαι ὁμολογήσας ὑπεναντίον εἶναι μανίαν φρονήσει;

ΑΛ. ἔγωγε.

ΣΩ. οὐκοῦν καὶ μηδὲν εἶναι διὰ μέσου τρίτον πάθος, ὃ ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον μήτε φρόνιμον μήτε ἄφρονα εἶναι;

ΑΛ. ὡμολόγησα γάρ.

ΣΩ. καὶ μὴν δύο γε ὑπεναντία ἑνὶ πράγματι πῶς ἂν εἴη;

ΑΛ. οὐδαμῶς.

139cSokrates: Demek akılsızlık ile delilik galiba aynı şey.

Alkibiades: Öyle görünüyor.

Sokrates: O hâlde, Alkibiades, bütün akılsızlara deli dersek doğru söylemiş oluruz; mesela senin yaşıtlarından akılsız olanlar varsa — ki var — ve daha yaşlılardan da. Çünkü, Zeus aşkına, şehirde aklı başında olanların az, akılsızların, yani senin deli dediğin insanların çok olduğunu düşünmüyor musun?

Alkibiades: Düşünüyorum.

Sokrates: Peki bu kadar deliyle birlikte şehir hayatı sürüp keyifli olabileceğimizi, dövülüp taşlanmadan, delilerin yapmayı âdet edindiği şeylere uğrayıp çoktan cezamızı çekmemiş olacağımızı mı sanıyorsun? Bak, mübarek dostum, iş öyle olmasın.

139c

ΣΩ. ἀφροσύνη ἄρα καὶ μανία κινδυνεύει ταὐτὸν εἶναι.

ΑΛ. φαίνεται.

ΣΩ. πάντας οὖν ἂν φάντες, ὦ Ἀλκιβιάδη, τοὺς ἄφρονας μαίνεσθαι ὀρθῶς ἂν φαίημεν· αὐτίκα τῶν σῶν ἡλικιωτῶν εἴ τινες τυγχάνουσιν ἄφρονες ὄντες, ὥσπερ εἰσί, καὶ τῶν ἔτι πρεσβυτέρων. ἐπεὶ φέρε πρὸς Διός, οὐκ οἴει τῶν ἐν τῇ πόλει ὀλίγους μὲν εἶναι τοὺς φρονίμους, ἄφρονας δὲ δὴ τοὺς πολλούς, οὓς δὴ σὺ μαινομένους καλεῖς;

ΑΛ. ἔγωγε.

ΣΩ. οἴει ἂν οὖν χαίροντας ἡμᾶς εἶναι μετὰ τοσούτων

139dAlkibiades: Peki nasıl olabilir, Sokrates? Galiba sandığım gibi değil.

Sokrates: Bana da öyle görünmüyor. Şöyle bir bakmak gerek.

Alkibiades: Nasıl?

Sokrates: Söyleyeyim. Bazı insanların hasta olduğunu kabul ediyoruz, değil mi?

Alkibiades: Elbette.

139d

μαινομένων πολιτευομένους, καὶ οὐκ ἂν παιομένους καὶ βαλλομένους, καὶ ἅπερ εἰώθασιν οἱ μαινόμενοι διαπράττεσθαι, πάλαι δὴ δίκην δεδωκέναι; ἀλλὰ ὅρα, ὦ μακάριε, μὴ οὐχ οὕτως ταῦτʼ ἔχει.

ΑΛ. πῶς ἂν οὖν ποτʼ ἔχοι, ὦ Σώκρατες; κινδυνεύει γὰρ οὐχ οὕτως ἔχειν ὥσπερ ᾠήθην.

ΣΩ. οὐδʼ ἐμοὶ δοκεῖ. ἀλλὰ τῇδέ πῃ ἀθρητέον.

ΑΛ. πῇ ποτε λέγεις;

ΣΩ. ἐγὼ δή σοί γε ἐρῶ. ὑπολαμβάνομέν γέ τινας εἶναι νοσοῦντας· ἢ οὔ;

ΑΛ. πάνυ μὲν οὖν.

139eSokrates: Peki sence hasta olanın gut, sıtma ya da göz iltihabı çekmesi zorunlu mu, yoksa bunların hiçbirine yakalanmadan başka bir hastalıkla hasta olabilir mi? Çünkü herhâlde pek çok hastalık var, yalnız bunlar değil.

Alkibiades: Bence de var.

Sokrates: Peki her göz iltihabı sence bir hastalık mı?

Alkibiades: Evet.

Sokrates: Her hastalık da göz iltihabı mı?

Alkibiades: Bence elbette değil; ama ne demek istediğimi pek kestiremiyorum.

139e

ΣΩ. ἆρʼ οὖν δοκεῖ σοι ἀναγκαῖον εἶναι τὸν νοσοῦντα ποδαγρᾶν ἢ πυρέττειν ἢ ὀφθαλμιᾶν, ἢ οὐκ ἂν δοκεῖ σοι καὶ μηδὲν τούτων πεπονθὼς ἑτέραν νόσον νοσεῖν; πολλαὶ γὰρ δήπου γέ εἰσι, καὶ οὐχ αὗται μόναι.

ΑΛ. ἔμοιγε δοκοῦσιν.

ΣΩ. ὀφθαλμία σοι οὖν δοκεῖ πᾶσα νόσος εἶναι;

ΑΛ. ναί.

ΣΩ. ἆρʼ οὖν καὶ πᾶσα νόσος ὀφθαλμία;

ΑΛ. οὐ δῆτα ἔμοιγε· ἀπορῶ μέντοι γε πῶς λέγω.

140aSokrates: Bana kulak verirsen, ikimiz birlikte bakarak belki buluruz.

Alkibiades: Kulak veriyorum, Sokrates, elimden geldiğince.

Sokrates: Her göz iltihabının hastalık olduğunu, ama her hastalığın göz iltihabı olmadığını kabul ettik, değil mi?

Alkibiades: Ettik.

Sokrates: Bence doğru da kabul ettik. Çünkü sıtması olanların hepsi hastadır, ama sanırım hastaların hepsi ne sıtmalıdır, ne gutlu, ne de göz iltihaplı.

140a

ΣΩ. ἀλλʼ ἐὰν ἔμοιγε προσέχῃς τὸν νοῦν, σύν τε δύο σκεπτομένω τυχὸν εὑρήσομεν.

ΑΛ. ἀλλὰ προσέχω, ὦ Σώκρατες, εἰς δύναμιν τὴν ἐμήν.

ΣΩ. οὐκοῦν ὡμολογήθη ἡμῖν ὀφθαλμία μὲν πᾶσα νόσος εἶναι, νόσος μέντοι οὐκ εἶναι πᾶσα ὀφθαλμία;

ΑΛ. ὡμολογήθη.

ΣΩ. καὶ ὀρθῶς γέ μοι δοκεῖ ὁμολογηθῆναι. καὶ γὰρ οἱ πυρέττοντες πάντες νοσοῦσιν, οὐ μέντοι οἱ νοσοῦντες πάντες πυρέττουσιν οὐδὲ ποδαγρῶσιν οὐδέ γε ὀφθαλμιῶσιν,

140bBu türden her şey hastalıktır, ama hekim dediğimiz kişiler bunların etkilerinin farklı olduğunu söyler. Çünkü hepsi ne birbirine benzer ne de aynı şekilde etki eder; her biri kendi gücüne göre etki eder, ama hepsi hastalıktır. Tıpkı bazı insanları zanaatkâr saymamız gibi, değil mi?

Alkibiades: Elbette.

Sokrates: Kunduracıları, marangozları, heykeltıraşları ve tek tek saymaya gerek olmayan daha bir sürü kişiyi. Zanaatın bölümlerini aralarında paylaşmışlardır; hepsi zanaatkârdır, ama hepsi birden ne marangozdur ne kunduracı ne de heykeltıraş.

140b

οἶμαι· ἀλλὰ νόσος μὲν πᾶν τὸ τοιοῦτόν ἐστι, διαφέρειν δέ φασιν οὓς δὴ καλοῦμεν ἰατροὺς τὴν ἀπεργασίαν αὐτῶν. οὐ γὰρ πᾶσιν οὔτε ὅμοιαι οὔτε ὁμοίως διαπράττονται, ἀλλὰ κατὰ τὴν αὑτῆς δύναμιν ἑκάστη· νόσοι μέντοι πᾶσαί εἰσιν. ὥσπερ δημιουργούς τινας ὑπολαμβάνομεν· ἢ οὔ;

ΑΛ. πάνυ μὲν οὖν.

ΣΩ. οὐκοῦν τοὺς σκυτοτόμους καὶ τέκτονας καὶ ἀνδριαντοποιοὺς καὶ ἑτέρους παμπληθεῖς, οὓς τί δεῖ καθʼ ἕκαστα λέγειν; ἔχουσι δʼ οὖν διειληφότες δημιουργίας μέρη, καὶ

140cAlkibiades: Elbette değil.

Sokrates: İşte akılsızlığı da böyle aralarında paylaşmışlardır: ondan en büyük payı alanlara deli deriz, biraz daha azını alanlara aptal ve sersem; en yumuşak adlarla anmak isteyenler kimine yüce gönüllü, kimine saf, başkalarına da kötülük bilmez, toy ya da dili tutulmuş derler; araştırırsan başka pek çok ad da bulursun.

140c

πάντες οὗτοί εἰσι δημιουργοί, οὐ μέντοι εἰσὶ τέκτονές γε οὐδὲ σκυτοτόμοι οὐδʼ ἀνδριαντοποιοί, οἳ σύμπαντές εἰσι δημιουργοί.

ΑΛ. οὐ δῆτα.

ΣΩ. οὕτως μὲν τοίνυν καὶ τὴν ἀφροσύνην διειληφότες εἰσί, καὶ τοὺς μὲν πλεῖστον αὐτῆς μέρος ἔχοντας μαινομένους καλοῦμεν, τοὺς δʼ ὀλίγον ἔλαττον ἠλιθίους τε καὶ ἐμβροντήτους· οἱ δὲ ἐν εὐφημοτάτοις ὀνόμασι βουλόμενοι κατονομάζειν οἱ μὲν μεγαλοψύχους, οἱ δὲ εὐήθεις, ἕτεροι δὲ

140dBunların hepsi akılsızlıktır ama birbirinden farklıdır; tıpkı bir tekhnēnin başka bir tekhnēden, bir hastalığın başka bir hastalıktan farklı göründüğü gibi. Yoksa sence nasıl?

Alkibiades: Bence öyle.

Sokrates: O hâlde oradan yeniden ele alalım. Konuşmanın başında da akılsızların ve aklı başında olanların kimler olduğunu incelemek gerektiği söylenmişti; çünkü böyle insanlar olduğu kabul edilmişti, değil mi?

Alkibiades: Evet, kabul edildi.

140d

ἀκάκους καὶ ἀπείρους καὶ ἐνεούς· εὑρήσεις δὲ καὶ ἕτερα πολλὰ ἀναζητῶν ὀνόματα. πάντα δὲ ταῦτα ἀφροσύνη ἐστίν, διαφέρει δέ, ὥσπερ τέχνη τέχνης ἡμῖν κατεφαίνετο καὶ νόσος νόσου· ἢ πῶς σοι δοκεῖ;

ΑΛ. ἐμοὶ μὲν οὕτως.

ΣΩ. οὐκοῦν ἀπʼ ἐκείνου πάλιν ἐπανέλθωμεν. ἦν γὰρ δήπου καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου, σκεπτέον εἶναι τοὺς ἄφρονάς τε καὶ φρονίμους, τίνες ποτʼ εἰσίν. ὡμολόγητο γὰρ εἶναί τινας· ἦ γὰρ οὔ;

ΑΛ. ναί, ὡμολόγηται.

140eSokrates: Peki ne yapmak ve ne söylemek gerektiğini bilenleri mi aklı başında sayıyorsun?

Alkibiades: Evet.

Sokrates: Akılsızlar hangileri? Bunların ikisini de bilmeyenler mi?

Alkibiades: Onlar.

Sokrates: Bunların ikisini de bilmeyenler, farkında olmadan söylenmemesi ve yapılmaması gerekenleri söyleyip yapmaz mı?

Alkibiades: Öyle görünüyor.

Sokrates: İşte Oidipus'un da bu insanlardan olduğunu söylüyordum, Alkibiades.

140e

ΣΩ. ἆρʼ οὖν τούτους φρονίμους ὑπολαμβάνεις, οἳ ἂν εἰδῶσιν ἅττα δεῖ πράττειν καὶ λέγειν;

ΑΛ. ἔγωγε.

ΣΩ. ἄφρονας δὲ ποτέρους; ἆρά γε τοὺς μηδέτερα τούτων εἰδότας;

ΑΛ. τούτους.

ΣΩ. οὐκοῦν οἵ γε μὴ εἰδότες μηδέτερα τούτων λήσουσιν αὑτοὺς καὶ λέγοντες καὶ πράττοντες ἅττα μὴ δεῖ;

ΑΛ. φαίνεται.

ΣΩ. τούτων μέντοι ἔλεγον, ὦ Ἀλκιβιάδη, καὶ τὸν

141aGünümüzde de, onun gibi öfkeye kapılmadıkları hâlde kendilerine kötülük değil iyilik dilediklerini sanan pek çok kişi bulursun. O kötülük diliyordu, ama iyilik dilediğini de sanmıyordu; ötekilerin durumu ise bunun tersi. Sanırım şu gitmekte olduğun tanrı sana görünse ve daha sen bir şey dilemeden, Atina şehrinin tiranı olmanın sana yetip yetmeyeceğini sorsa; bunu küçük, değersiz bulursan bütün Yunanlıların tiranlığını da eklese; bütün Avrupa'nın tiranı da olmazsan yine az aldığını düşündüğünü görüp onu da vaat etse, hem de yalnız vaat etmekle kalmayıp, istersen aynı gün herkesin Kleinias oğlu Alkibiades'in tiran olduğunu öğrenmesini sağlasa — sen, sanırım, en büyük iyiliklere kavuşmuş gibi sevinçle dönüp giderdin.

141a

Οἰδίπουν εἶναι τῶν ἀνθρώπων· εὑρήσεις δʼ ἔτι καὶ τῶν νῦν πολλοὺς οὐκ ὀργῇ κεχρημένους, ὥσπερ ἐκεῖνον, οὐδʼ οἰομένους κακά σφισιν εὔχεσθαι, ἀλλʼ ἀγαθά. ἐκεῖνος μὲν ὥσπερ οὐδʼ ηὔχετο, οὐδʼ ᾤετο· ἕτεροι δέ τινές εἰσιν οἳ τἀναντία τούτων πεπόνθασιν. ἐγὼ μὲν γὰρ οἶμαί σε πρῶτον, εἴ σοι ἐμφανὴς γενόμενος ὁ θεὸς πρὸς ὃν τυγχάνεις πορευόμενος, ἐρωτήσειεν, πρὶν ὁτιοῦν εὔξασθαί σε, εἰ ἐξαρκέσει σοι τύραννον γενέσθαι τῆς Ἀθηναίων πόλεως· εἰ δὲ τοῦτο φαῦλον ἡγήσαιο καὶ μὴ μέγα τι, προσθείη καὶ

141bAlkibiades: Sanırım, Sokrates, başına böyle şeyler gelse kim olsa öyle yapardı.

141b

πάντων τῶν Ἑλλήνων· εἰ δέ σε ὁρῴη ἔτι ἔλαττον δοκοῦντα ἔχειν, εἰ μὴ καὶ πάσης Εὐρώπης, ὑποσταίη σοι καὶ τοῦτο, ⟨καὶ τοῦτο⟩ μὴ μόνον ὑποσταίη, ⟨ἀλλʼ⟩ αὐθημερόν σου βουλομένου ὡς πάντας αἰσθήσεσθαι ὅτι Ἀλκιβιάδης ὁ Κλεινίου τύραννός ἐστιν· αὐτὸν οἶμαι ἄν σε ἀπιέναι περιχαρῆ γενόμενον, ὡς τῶν μεγίστων ἀγαθῶν κεκυρηκότα.

ΑΛ. ἐγὼ μὲν οἶμαι, ὦ Σώκρατες, κἂν ἄλλον ὁντινοῦν, εἴπερ τοιαῦτα συμβαίη αὐτῷ.

141cSokrates: Ama yine de bütün Yunanlıların ve barbarların topraklarını ve tiranlığını canın pahasına almak istemezdin.

Alkibiades: Sanmıyorum; hiçbir işime yaramayacaksa neden isteyeyim?

Sokrates: Peki bunları kötü ve zararlı bir şekilde kullanacak olsan? O zaman da mı istemezdin?

Alkibiades: Elbette istemezdim.

Sokrates: Görüyor musun, insanın kendisine verileni rastgele kabul etmesi de, kendisi dilemesi de güvenli değil; eğer bunlar yüzünden zarar görecek ya da büsbütün hayatını kaybedecekse.

141c

ΣΩ. ἀλλὰ μέντοι ἀντί γε τῆς σῆς ψυχῆς οὐδʼ ἂν τὴν πάντων Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων χώραν τε καὶ τυραννίδα βουληθείης σοι γενέσθαι.

ΑΛ. οὐκ οἶμαι ἔγωγε. πῶς γὰρ ἄν, μηθέν γέ τι μέλλων αὐτοῖς χρήσεσθαι;

ΣΩ. τί δʼ εἰ μέλλοις κακῶς τε καὶ βλαβερῶς χρῆσθαι; οὐδʼ ἂν οὕτως;

ΑΛ. οὐ δῆτα.

ΣΩ. ὁρᾷς οὖν ὡς οὐκ ἀσφαλὲς οὔτε τὰ διδόμενα εἰκῇ δέχεσθαί τε οὔτε αὐτὸν εὔχεσθαι γενέσθαι, εἴ γέ τις

141dTiranlığı arzulayıp bunun kendilerine nasip olması için çabalamış, sanki iyi bir iş yapmışlar gibi, sonra da tiranlık yüzünden komploya kurban gidip hayatlarını kaybetmiş pek çok kişi sayabiliriz. Sanırım 'dün ve önceki gün' olmuş bazı şeyleri de duymuşsundur: Makedonyalıların tiranı Arkhelaos'u sevgilisi — ki o da tiranlığa, Arkhelaos'un ona tutulduğundan aşağı kalmayan bir tutkuyla tutulmuştu — tiran ve mesut bir adam olacağını sanarak öldürdü; ama tiranlığı üç dört gün elinde tuttuktan sonra o da başkalarının kurduğu bir tuzakla öldü.

141d

βλάπτεσθαι μέλλοι διὰ ταῦτα ἢ τὸ παράπαν τοῦ βίου ἀπαλλαγῆναι. πολλοὺς δʼ ἂν ἔχοιμεν εἰπεῖν, ὅσοι τυραννίδος ἐπιθυμήσαντες ἤδη καὶ σπουδάσαντες τοῦτʼ αὐτοῖς παραγενέσθαι, ὡς ἀγαθόν τι πράξαντες, διὰ τὴν τυραννίδα ἐπιβουλευθέντες τὸν βίον ἀφῃρέθησαν. οἶμαι δέ σε οὐκ ἀνήκοον εἶναι ἔνιά γε χθιζά τε καὶ πρωιζὰ Hom. Il. 2.303 γεγενημένα, ὅτε Ἀρχέλαον τὸν Μακεδόνων τύραννον τὰ παιδικά, ἐρασθέντα τῆς τυραννίδος οὐθὲν ἧττον ἤπερ ἐκεῖνος τῶν παιδικῶν, ἀπέκτεινε τὸν ἐραστὴν ὡς τύραννός τε καὶ εὐδαίμων

141eKendi vatandaşlarımız arasında da — bunları başkalarından duymadık, bizzat orada bulunup biliyoruz — komutanlığı arzulayıp ona kavuşanlardan bazılarının bugün hâlâ bu şehirden sürgün olduğunu, bazılarının da hayatını kaybettiğini görüyorsun.

141e

ἀνὴρ ἐσόμενος· κατασχὼν δὲ τρεῖς ἢ τέτταρας ἡμέρας τὴν τυραννίδα πάλιν αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ὑφʼ ἑτέρων τινῶν ἐτελεύτησεν.

ΣΩ. ὁρᾷς δὴ καὶ τῶν ἡμετέρων πολιτῶν—ταῦτα γὰρ οὐκ ἄλλων ἀκηκόαμεν, ἀλλʼ αὐτοὶ παρόντες οἴδαμεν—

142aOnlardan en başarılı görünenler de yalnız komutanlıkları sırasında pek çok tehlike ve korkudan geçmekle kalmadılar; yurtlarına döndüklerinde de muhbirlerin kuşatmasına uğrayıp düşmanınkinden hiç aşağı kalmayan bir kuşatma yaşadılar; öyle ki bazıları komutan olmuş olmaktansa hiç olmamayı dilediler.

142a

ὅσοι στρατηγίας ἐπιθυμήσαντες ἤδη καὶ τυχόντες αὐτῆς οἱ μὲν ἔτι καὶ νῦν φυγάδες τῆσδε τῆς πόλεώς εἰσιν, οἱ δὲ τὸν βίον ἐτελεύτησαν· οἱ δὲ ἄριστα δοκοῦντες αὐτῶν πράττειν διὰ πολλῶν κινδύνων ἐλθόντες καὶ φόβων οὐ μόνον ἐν ταύτῃ τῇ στρατηγίᾳ, ἀλλʼ ἐπεὶ εἰς τὴν ἑαυτῶν κατῆλθον, ὑπὸ τῶν συκοφαντῶν πολιορκούμενοι πολιορκίαν οὐδὲν ἐλάττω τῆς ὑπὸ τῶν πολεμίων διετέλεσαν, ὥστε ἐνίους αὐτῶν εὔχεσθαι ἀστρατηγήτους εἶναι μᾶλλον ἢ ἐστρατηγηκέναι.

142bTehlikeler ve zahmetler bir faydaya götürseydi, bunun bir anlamı olurdu; ama durum tam tersi. Çocuklar konusunda da aynı şeyi görürsün: kimileri çocuk sahibi olmayı dilemiş, çocukları olunca da en büyük felaketlere ve acılara düşmüştür. Kimi, çocukları sonuna kadar kötü çıktığı için bütün hayatını acı içinde geçirdi; kiminin çocukları iyi insanlar oldu ama başlarına gelen felaketler yüzünden onları kaybetti; bunlar da ötekilerden hiç aşağı kalmayan bir bedbahtlığa düştüler ve çocuklarının hiç doğmamış olmasını doğmuş olmasına yeğlerlerdi.

142b

εἰ μὲν οὖν ἦσαν οἱ κίνδυνοί τε καὶ πόνοι φέροντες εἰς ὠφέλειαν, εἶχεν ἄν τινα λόγον· νῦν δὲ καὶ πολὺ τοὐναντίον. εὑρήσεις δὲ καὶ περὶ τέκνων τὸν αὐτὸν τρόπον, εὐξαμένους τινὰς ἤδη γενέσθαι καὶ γενομένων εἰς συμφοράς τε καὶ λύπας τὰς μεγίστας καταστάντας. οἱ μὲν γὰρ μοχθηρῶν διὰ τέλους ὄντων τῶν τέκνων ὅλον τὸν βίον λυπούμενοι διήγαγον· τοὺς δὲ χρηστῶν μὲν γενομένων,

142cAma bunlar ve buna benzer pek çok başka şey bu kadar açık olduğu hâlde, kendisine verilen bir şeyi geri çeviren ya da duayla elde edecekken dua etmekten vazgeçen birini bulmak nadirdir. Çoğu insan, verilse tiranlığı da, komutanlığı da, insanın elinde olunca faydadan çok zarar veren başka pek çok şeyi de geri çevirmez; hatta ellerinde değilse bunların olmasını dilerler. Sonra biraz zaman geçince kimi zaman sözlerinden döner, önce dilediklerinin olmamasını dilerler.

142c

συμφοραῖς δὲ χρησαμένων ὥστε στερηθῆναι, καὶ τούτους οὐδὲν εἰς ἐλάττονας δυστυχίας καθεστηκότας ἤπερ ἐκείνους καὶ βουλομένους ἂν ἀγένητα μᾶλλον εἶναι ἢ γενέσθαι. ἀλλʼ ὅμως τούτων τε καὶ ἑτέρων πολλῶν ὁμοιοτρόπων τούτοις οὕτω σφόδρα καταδήλων ὄντων, σπάνιον εὑρεῖν ὅστις ἂν ἢ διδομένων ἀπόσχοιτο ἢ μέλλων διʼ εὐχῆς τεύξεσθαι παύσαιτο ἂν εὐχόμενος· οἱ δὲ πολλοὶ οὔτε ἂν τυραννίδος διδομένης ἀπόσχοιντο ἂν οὔτε στρατηγίας οὐδʼ ἑτέρων

142dBu yüzden tereddüt ediyorum: insanlar kötülüklerin tanrılardan geldiğini söyleyerek tanrıları gerçekten boş yere suçlamıyorlar mı? Oysa kendileri, kendi 'densizlikleri' yüzünden — ya da akılsızlıkları mı demeli — 'kaderlerinin ötesinde acı çekiyorlar'.

142d

πολλῶν, ἃ παρόντα βλάπτει μᾶλλον ἢ ὠφελεῖ, ἀλλὰ κἂν εὔξαιντο ἂν γενέσθαι, εἴ τῳ μὴ παρόντα τυγχάνει· ὀλίγον δὲ ἐπισχόντες ἐνίοτε παλινῳδοῦσιν, ἀνευχόμενοι ἅττʼ ἂν τὸ πρῶτον εὔξωνται. ἐγὼ μὲν οὖν ἀπορῶ μὴ ὡς ἀληθῶς μάτην θεοὺς ἄνθρωποι αἰτιῶνται, ἐξ ἐκείνων φάμενοι κακά σφισιν εἶναι· οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ σφῇσιν Hom. Od. 1.32 εἴτε ἀτασθαλίαισιν Hom. Od. 1.32 εἴτε ἀφροσύναις χρὴ εἰπεῖν, ὑπὲρ μόρον Hom. Od. 1.32

142eGaliba, Alkibiades, o şair aklı başında biriydi. Bana kalırsa bazı akılsız dostları vardı; onların daha iyi olmayan ama kendilerine iyi görünen şeyleri yapıp dilediklerini görünce, hepsi adına ortak bir dua yazdı. Aşağı yukarı şöyle diyor: Zeus, ey kral, iyi şeyleri, dilesek de dilemesek de, bize ver; kötüleri ise, dilesek bile, bizden uzak tutmasını istiyor.

142e

ἄλγεʼ ἔχουσι. κινδυνεύει γοῦν, ὦ Ἀλκιβιάδη, φρόνιμός τις εἶναι ἐκεῖνος ὁ ποιητής, ὃς δοκεῖ μοι φίλοις ἀνοήτοις τισὶ χρησάμενος, ὁρῶν αὐτοὺς καὶ πράττοντας καὶ εὐχομένους ἅπερ οὐ βέλτιον ἦν, ἐκείνοις δὲ ἐδόκει, κοινῇ ὑπὲρ ἁπάντων αὐτῶν εὐχὴν ποιήσασθαι· λέγει δέ πως ὡδί—

143aBana kalırsa şair güzel ve ihtiyatlı konuşuyor; senin buna karşı aklında bir şey varsa susma.

Alkibiades: Güzel söylenmiş sözlere karşı çıkmak zor, Sokrates. Yalnız şunu düşünüyorum: bilgisizlik insanlara ne çok kötülüğün sebebi oluyor! Anlaşılan onun yüzünden farkında olmadan en kötü şeyleri yapıyor, hatta en kötüsü, kendimiz için en kötü şeyleri diliyoruz.

143a

Ζεῦ βασιλεῦ, τὰ μὲν ἐσθλά, φησί, καὶ εὐχομένοις καὶ ἀνεύκτοις ἄμμι δίδου, τὰ δὲ δειλὰ καὶ εὐχομένοις ἀπαλέξειν Anth. Pal. 10.108 κελεύει.

ΣΩ. ἐμοὶ μὲν οὖν καλῶς δοκεῖ καὶ ἀσφαλῶς λέγειν ὁ ποιητής· σὺ δʼ εἴ τι ἐν νῷ ἔχεις πρὸς ταῦτα, μὴ σιώπα.

ΑΛ. χαλεπόν, ὦ Σώκρατες, ἐστὶν ἀντιλέγειν πρὸς τὰ καλῶς εἰρημένα· ἐκεῖνο δʼ οὖν ἐννοῶ, ὅσων κακῶν αἰτία ἡ ἄγνοια τοῖς ἀνθρώποις, ὁπότε, ὡς ἔοικε, λελήθαμεν ἡμᾶς

143bOysa kimse bunu düşünmez; herkes en azından kendisi için en kötüyü değil, en iyiyi dilemeye yeterli olduğunu düşünür. Çünkü öbürü gerçekten duaya değil, bir bedduaya benzerdi.

Sokrates: Ama belki, aziz dostum, benden de senden de bilge bir adam, bilgisizliği böyle rastgele kınamakla doğru konuşmadığımızı söylerdi; meğer ki bazı şeyleri bilmemenin, bazı kişiler için ve belli bir durumda, ötekiler için kötü olduğu gibi, iyi olduğunu da ekleyelim.

143b

αὐτοὺς διὰ ταύτην καὶ πράττοντες καὶ τό γε ἔσχατον εὐχόμενοι ἡμῖν αὐτοῖς τὰ κάκιστα. ὅπερ οὖν οὐδεὶς ἂν οἰηθείη, ἀλλὰ τοῦτό γε πᾶς ἂν οἴοιτο ἱκανὸς εἶναι, αὐτὸς αὑτῷ τὰ βέλτιστα εὔξασθαι, ἀλλʼ οὐ τὰ κάκιστα. τοῦτο μὲν γὰρ ὡς ἀληθῶς κατάρᾳ τινὶ ἀλλʼ οὐκ εὐχῇ ὅμοιον ἂν εἴη.

ΣΩ. ἀλλʼ ἴσως, ὦ βέλτιστε, φαίη ἄν τις ἀνήρ, ὃς ἐμοῦ τε καὶ σοῦ σοφώτερος ὢν τυγχάνοι, οὐκ ὀρθῶς ἡμᾶς

143cAlkibiades: Ne diyorsun? Herhangi bir şeyi, herhangi bir kişinin, herhangi bir durumda bilmemesi bilmesinden daha iyi olabilir mi?

Sokrates: Bence olabilir; sence değil mi?

Alkibiades: Zeus adına, değil.

Sokrates: Ama senin, Orestes'in, Alkmeon'un ve onlarla aynı şeyi yapmış başka birileri varsa onların yaptıklarını kendi annene yapmak isteyeceğini de düşünecek değilim.

143c

λέγειν, οὕτως εἰκῇ ψέγοντας ἄγνοιαν, εἴ γε μὴ προσθείημεν τὴν ἔστιν ὧν τε ἄγνοιαν καὶ ἔστιν οἷς καὶ ἔχουσί πως ἀγαθόν, ὥσπερ ἐκείνοις κακόν.

ΑΛ. πῶς λέγεις; ἔστι γὰρ ὁτιοῦν πρᾶγμα ὅτῳ δὴ ὁπωσοῦν ἔχοντι ἄμεινον ἀγνοεῖν ἢ γιγνώσκειν;

ΣΩ. ἔμοιγε δοκεῖ· σοὶ δʼ οὔ;

ΑΛ. οὐ μέντοι μὰ Δία.

ΣΩ. ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ἐκεῖνό σου καταγνώσομαι, ἐθέλειν ἄν σε πρὸς τὴν ἑαυτοῦ μητέρα διαπεπρᾶχθαι ἅπερ Ὀρέστην φασὶ καὶ τὸν Ἀλκμέωνα καὶ εἰ δή τινες ἄλλοι ἐκείνοις

143dAlkibiades: Zeus aşkına, ağzını hayra aç, Sokrates.

Sokrates: Senin bunları yapmak istemeyeceğini söyleyene ağzını hayra açmasını söylememelisin, Alkibiades; çok daha fazla tersini söyleyene söylemelisin, mademki bu iş sana öyle korkunç görünüyor ki böyle rastgele ağza bile alınmamalı. Peki sence Orestes aklı başında olsaydı ve kendisi için en iyi olanın ne olduğunu bilseydi, bunlardan birini yapmaya cüret eder miydi?

Alkibiades: Elbette etmezdi.

143d

τυγχάνουσι ταὐτὰ διαπεπραγμένοι.

ΑΛ. εὐφήμει πρὸς Διός, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. οὔτοι τὸν λέγοντα, ὦ Ἀλκιβιάδη, ὡς οὐκ ἂν ἐθέλοις σοι ταῦτα πεπρᾶχθαι, εὐφημεῖν δεῖ σε κελεύειν, ἀλλὰ μᾶλλον πολύ, εἴ τις τὰ ἐναντία λέγοι, ἐπειδὴ οὕτω σοι δοκεῖ σφόδρα δεινὸν εἶναι τὸ πρᾶγμα, ὥστʼ οὐδὲ ῥητέον εἶναι οὕτως εἰκῇ. δοκεῖς δʼ ἂν τὸν Ὀρέστην, εἰ ἐτύγχανε φρόνιμος ὢν καὶ εἰδὼς ὅτι βέλτιστον ἦν αὐτῷ πράττειν, τολμῆσαι ἄν τι τούτων διαπράξασθαι;

ΑΛ. οὐ δῆτα.

143eSokrates: Sanırım başka kimse de etmezdi.

Alkibiades: Etmezdi.

Sokrates: Demek, anlaşılan, en iyi olanın bilgisizliği, en iyiyi bilmemek kötüdür.

Alkibiades: Bence öyle.

Sokrates: Hem onun için hem başka herkes için, değil mi?

Alkibiades: Evet.

Sokrates: Şunu da inceleyelim: daha iyi olduğunu sanarak, eline bir hançer alıp vasin ve dostun Perikles'in kapısına gitmek ve başka kimseyi değil yalnız onu öldürmek isteyerek içeride olup olmadığını sormak şimdi aklına gelse, onlar da içeride olduğunu söyleseler — bunlardan birini yapmak isteyeceğini söylemiyorum; ama sana böyle görünse diyorum. En iyiyi bilmeyen birinin aklına bir gün, en kötüyü bile en iyi sanacak bir kanaatin gelmesine hiçbir şey engel değil herhâlde; yoksa sence engel mi var?

143e

ΣΩ. οὐδέ γε ἄλλον οἶμαι οὐδένα.

ΑΛ. οὐ μέντοι.

ΣΩ. κακὸν ἄρα, ὡς ἔοικεν, ἐστὶν ἡ τοῦ βελτίστου ἄγνοια καὶ τὸ ἀγνοεῖν τὸ βέλτιστον.

ΑΛ. ἔμοιγε δοκεῖ.

ΣΩ. οὐκοῦν καὶ ἐκείνῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν;

ΑΛ. φημί.

ΣΩ. ἔτι τοίνυν καὶ τόδε ἐπισκεψώμεθα· εἴ σοι αὐτίκα μάλα παρεσταίη, οἰηθέντι βέλτιον εἶναι, Περικλέα τὸν σεαυτοῦ ἐπίτροπόν τε καὶ φίλον, ἐγχειρίδιον λαβόντα,

144aAlkibiades: Elbette yok.

Sokrates: Peki içeri girip onu gördüğünde tanımasan ve başka biri sansan, yine de onu öldürmeye cüret eder miydin?

144a

ἐλθόντα ἐπὶ τὰς θύρας, εἰπεῖν εἰ ἔνδον ἐστί, βουλόμενον ἀποκτεῖναι αὐτὸν ἐκεῖνον, ἄλλον δὲ μηδένα· οἱ δὲ φαῖεν ἔνδον εἶναι—καὶ οὐ λέγω ἐθέλειν ἄν σε τούτων τι πράττειν· ἀλλʼ εἰ, οἶμαι, δόξει σοι, ὅπερ οὐθὲν κωλύει δήπου τῷ γε ἀγνοοῦντι τὸ βέλτιστον παραστῆναί ποτε δόξαν, ὥστε οἰηθῆναι καὶ τὸ κάκιστόν ποτε βέλτιστον εἶναι· ἢ οὐκ ἂν δοκεῖ σοι;

ΑΛ. πάνυ μὲν οὖν.

ΣΩ. εἰ οὖν παρελθὼν εἴσω καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐκεῖνον

144bAlkibiades: Zeus adına, sanmıyorum.

Sokrates: Çünkü herhâlde rastgele birini değil, tam istediğin kişiyi öldürmek istiyordun, değil mi?

Alkibiades: Evet.

Sokrates: O hâlde kaç kez girişirsen giriş, bunu yapacağın her seferinde Perikles'i tanımazsan ona asla saldırmazsın.

Alkibiades: Elbette saldırmam.

Sokrates: Peki? Orestes de aynı şekilde tanımasaydı annesine saldırır mıydı sence?

144b

ἀγνοήσαις τε καὶ οἰηθείης ἂν ἄλλον εἶναί τινα, ἆρʼ ἔτι ἂν αὐτὸν τολμήσαις ἀποκτεῖναι;

ΑΛ. οὐ μὰ τὸν Δία, οὐκ ἄν μοι δοκῶ.

ΣΩ. οὐ γὰρ δήπου τὸν ἐντυχόντα, ἀλλʼ αὐτὸν ἐκεῖνον ὃν ἠβούλου. ἦ γάρ;

ΑΛ. ναί.

ΣΩ. οὐκοῦν καὶ εἰ πολλάκις ἐγχειροῖς, αἰεὶ δὲ ἀγνοοῖς τὸν Περικλέα, ὁπότε μέλλοις τοῦτο πράττειν, οὔποτε ἂν ἐπίθοιο αὐτῷ.

ΑΛ. οὐ δῆτα.

ΣΩ. τί δέ; τὸν Ὀρέστην δοκεῖς ἄν ποτε τῇ μητρὶ ἐπιθέσθαι, εἴ γε ὡσαύτως ἠγνόησεν;

144cAlkibiades: Sanmıyorum.

Sokrates: Çünkü herhâlde o da rastgele bir kadını ya da herhangi birinin annesini değil, kendi annesini öldürmeyi düşünüyordu.

Alkibiades: Öyle.

Sokrates: Demek bu hâlde olan ve bu tür kanaatler taşıyanlar için bu tür şeyleri bilmemek daha iyi.

Alkibiades: Öyle görünüyor.

Sokrates: Görüyor musun, bazı şeyleri bilmemek, bazı kişiler için ve belli bir durumda iyidir; demin sana göründüğü gibi kötü değildir.

Alkibiades: Öyle görünüyor.

144c

ΑΛ. οὐκ οἶμαι ἔγωγε.

ΣΩ. οὐ γὰρ δήπου οὐδʼ ἐκεῖνος τὴν προστυχοῦσαν γυναῖκα οὐδὲ τὴν ὁτουοῦν μητέρα διενοεῖτο ἀποκτεῖναι, ἀλλὰ τὴν αὐτὸς αὑτοῦ.

ΑΛ. ἔστι ταῦτα.

ΣΩ. ἀγνοεῖν ἄρα τά γε τοιαῦτα βέλτιον τοῖς οὕτω διακειμένοις καὶ τοιαύτας δόξας ἔχουσιν.

ΑΛ. φαίνεται.

ΣΩ. ὁρᾷς οὖν ὅτι ἡ ἔστιν ὧν τε ἄγνοια καὶ ἔστιν οἷς καὶ ἔχουσί πως ἀγαθόν, ἀλλʼ οὐ κακόν, ὥσπερ ἄρτι σοι ἐδόκει;

ΑΛ. ἔοικεν.

144dSokrates: Bundan sonrasını da incelemek istersen, belki sana tuhaf gelecek.

Alkibiades: Tam olarak ne, Sokrates?

Sokrates: Deyim yerindeyse, öteki epistēmēlere sahip olmak, biri bunlara en iyinin bilgisi olmadan sahipse, sahibine seyrek fayda, çoğunlukla zarar veriyor gibi. Şöyle bak: bir şey yapmaya ya da söylemeye hazırlandığımızda, önce, kolayca söyleyeceğimiz ya da yapacağımız şeyi bildiğimizi sanmamız ya da gerçekten bilmemiz gerekmez mi sence?

144d

ΣΩ. ἔτι τοίνυν εἰ βούλει τὸ μετὰ τοῦτο ἐπισκοπεῖν, ἄτοπον ἂν ἴσως ἄν σοι δόξειεν εἶναι.

ΑΛ. τί μάλιστα, ὦ Σώκρατες;

ΣΩ. ὅτι, ὡς ἔπος εἰπεῖν, κινδυνεύει τό γε τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν κτῆμα, ἐάν τις ἄνευ τοῦ βελτίστου κεκτημένος ᾖ, ὀλιγάκις μὲν ὠφελεῖν, βλάπτειν δὲ τὰ πλείω τὸν ἔχοντα αὐτό. σκόπει δὲ ὧδε. ἆρʼ οὐκ ἀναγκαῖόν σοι δοκεῖ εἶναι, ὅταν τι μέλλωμεν ἤτοι πράττειν ἢ λέγειν, οἰηθῆναι δεῖν πρῶτον ἡμᾶς εἰδέναι ἢ τῷ ὄντι εἰδέναι τοῦθʼ ὃ ἂν προχειροτέρως

144eAlkibiades: Bence gerekir.

Sokrates: Hatipler mesela, ya bilerek ya da bildiklerini sanarak her seferinde bize öğüt verirler: kimi savaş ve barış hakkında, kimi sur yapımı ya da liman inşası hakkında; tek kelimeyle, şehrin başka bir şehre karşı ya da kendi içinde yaptığı her şey hatiplerin öğüdüyle olur.

144e

μέλλωμεν ἢ λέγειν ἢ πράττειν;

ΑΛ. ἔμοιγε δοκεῖ.

ΣΩ. οὐκοῦν οἱ ῥήτορες αὐτίκα ἤτοι εἰδότες συμβουλεύειν ἢ οἰηθέντες εἰδέναι συμβουλεύουσιν ἡμῖν ἑκάστοτε, οἱ μὲν περὶ πολέμου τε καὶ εἰρήνης, οἱ δὲ περὶ τειχῶν οἰκοδομίας ἢ καὶ λιμένων κατασκευῆς· ἑνὶ δὲ λόγῳ, ὅσα δή ποτε ἡ

145aAlkibiades: Doğru söylüyorsun.

Sokrates: Şimdi bunun ardından geleni de gör.

Alkibiades: Görebilirsem.

Sokrates: Bazılarına aklı başında, bazılarına akılsız dersin herhâlde?

Alkibiades: Derim.

Sokrates: Çoğunluğa akılsız, azınlığa aklı başında dersin, değil mi?

Alkibiades: Öyle.

Sokrates: İkisine de bir şeye bakarak dersin, değil mi?

Alkibiades: Evet.

145a

πόλις πράττει πρὸς ἄλλην πόλιν ἢ αὐτὴ καθʼ αὑτήν, ἀπὸ τῆς τῶν ῥητόρων συμβουλῆς πάντα γίγνεται.

ΑΛ. ἀληθῆ λέγεις.

ΣΩ. ὅρα τοίνυν καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις.

ΑΛ. ἂν δυνηθῶ.

ΣΩ. καλεῖς γὰρ δήπου φρονίμους τε καὶ ἄφρονας;

ΑΛ. ἔγωγε.

ΣΩ. οὐκοῦν τοὺς μὲν πολλοὺς ἄφρονας, τοὺς δʼ ὀλίγους φρονίμους;

ΑΛ. οὕτως.

ΣΩ. οὐκοῦν πρός τι ἀποβλέπων ἀμφοτέρους;

ΑΛ. ναί.

145bSokrates: Peki öğüt vermeyi bilen, ama hangisinin ve ne zaman daha iyi olduğunu bilmeyen birine aklı başında der misin?

Alkibiades: Elbette demem.

Sokrates: Sanırım savaşmayı kendi başına bilen, ama ne zaman ve ne kadar süre savaşmanın daha iyi olduğunu bilmeyen birine de. Değil mi?

Alkibiades: Evet.

Sokrates: Birini öldürmeyi, mallarına el koymayı, yurdundan sürmeyi bilen, ama bunu ne zaman ve kime yapmanın daha iyi olduğunu bilmeyen birine de demezsin, değil mi?

Alkibiades: Demem.

145b

ΣΩ. ἆρʼ οὖν τὸν τοιοῦτον συμβουλεύειν εἰδότα, χωρὶς τοῦ πότερον βέλτιον καὶ ὅτε βέλτιον, φρόνιμον καλεῖς;

ΑΛ. οὐ δῆτα.

ΣΩ. οὐδέ γε οἶμαι ὅστις τὸ πολεμεῖν αὐτὸ οἶδε χωρὶς τοῦ ὁπότε βέλτιον καὶ τοσοῦτον χρόνον ὅσον βέλτιον. ἦ γάρ;

ΑΛ. ναί.

ΣΩ. οὐκοῦν οὐδὲ εἴ τίς τινα ἀποκτεινύναι οἶδεν οὐδὲ χρήματα ἀφαιρεῖσθαι καὶ φυγάδα ποιεῖν τῆς πατρίδος, χωρὶς τοῦ ὁπότε βέλτιον καὶ ὅντινα βέλτιον;

ΑΛ. οὐ μέντοι.

145cSokrates: O hâlde bu tür şeylerden birini bilen kişi, eğer yanında en iyinin epistēmēsi de varsa — bu da herhâlde yararlı olanın epistēmēsiyle aynıydı, değil mi?

Alkibiades: Evet.

Sokrates: — ona aklı başında, hem şehre hem kendine yeterli bir öğütçü diyeceğiz; böyle olmayana da bunun tersini. Yoksa sence nasıl?

Alkibiades: Bence öyle.

Sokrates: Peki biri ata binmeyi ya da ok atmayı, yahut boks, güreş ya da başka bir yarışmayı, ya da bir tekhnēyle bildiğimiz bu türden başka bir şeyi bilse, bu tekhnēye göre daha iyi olanı bilen kişiye ne dersin? Binicilikte buna binici demez misin?

145c

ΣΩ. ὅστις ἄρα τι τῶν τοιούτων οἶδεν, ἐὰν μὲν παρέπηται αὐτῷ ἡ τοῦ βελτίστου ἐπιστήμη—αὕτη δʼ ἦν ἡ αὐτὴ δήπου ἥπερ καὶ ἡ τοῦ ὠφελίμου· ἦ γάρ; —

ΑΛ. ναί.

ΣΩ. φρόνιμον δέ γε αὐτὸν φήσομεν καὶ ἀποχρῶντα σύμβουλον καὶ τῇ πόλει καὶ αὐτὸν αὑτῷ· τὸν δὲ μὴ τοιοῦτον τἀναντία τούτων. ἢ πῶς δοκεῖ;

ΑΛ. ἐμοὶ μὲν οὕτως.

ΣΩ. τί δʼ εἴ τις ἱππεύειν ἢ τοξεύειν οἶδεν, ἢ αὖ πυκτεύειν ἢ παλαίειν ἤ τι τῆς ἄλλης ἀγωνίας ἢ καὶ ἄλλο τι

145dAlkibiades: Derim.

Sokrates: Boksta boksör, aulos çalmada aulos çalgıcısı ve herhâlde ötekilerde de buna uygun olarak, değil mi? Yoksa başka türlü mü?

Alkibiades: Hayır, öyle.

Sokrates: Peki sence bunlardan birinin epistēmēsine sahip olan kişinin aklı başında bir adam olması da zorunlu mu, yoksa bundan çok uzak olduğunu mu söyleyeceğiz?

145d

τῶν τοιούτων ὅσα τέχνῃ οἴδαμεν, τί καλεῖς ὃς ἂν εἰδῇ τὸ κατὰ ταύτην τὴν τέχνην βέλτιον γιγνόμενον; ἆρʼ οὐ τὸν κατὰ τὴν ἱππικὴν ἱππικόν;

ΑΛ. ἔγωγε.

ΣΩ. τὸν δέ γε οἶμαι κατὰ τὴν πυκτικὴν πυκτικόν, τὸν δὲ κατʼ αὐλητικὴν αὐλητικόν, καὶ τἆλλα δήπου ἀνὰ λόγον τούτοις· ἢ ἄλλως πως;

ΑΛ. οὔκ, ἀλλʼ οὕτως.

ΣΩ. δοκεῖ οὖν σοι ἀναγκαῖον εἶναι τὸν περὶ τούτων τι ἐπιστήμονα ὄντα ἄρα καὶ ἄνδρα φρόνιμον εἶναι, ἢ πολλοῦ

145eAlkibiades: Zeus adına, çok uzak.

Sokrates: İyi okçulardan ve aulos çalgıcılarından, atletlerden ve öteki zanaat ehlinden oluşan, aralarına demin söylediğimiz, savaşmanın kendisini ve öldürmenin kendisini bilenlerin, bir de siyasi böbürlenmeyle şişinen hatiplerin karıştığı, ama bunların hepsinin en iyinin epistēmēsinden ve bunların her birini ne zaman ve kime karşı kullanmanın daha iyi olduğunu bilen kişiden yoksun olduğu bir devleti nasıl bir devlet sanırsın?

145e

φήσομεν ἐνδεῖν;

ΑΛ. πολλοῦ μέντοι νὴ Δία.

ΣΩ. ποίαν οὖν οἴει πολιτείαν εἶναι τοξοτῶν τε ἀγαθῶν καὶ αὐλητῶν, ἔτι δὲ καὶ ἀθλητῶν τε καὶ τῶν ἄλλων τεχνιτῶν, ἀναμεμειγμένων δʼ ἐν τούτοις οὓς ἄρτι εἰρήκαμεν τῶν τε αὐτὸ τὸ πολεμεῖν εἰδότων καὶ αὐτὸ τὸ ἀποκτεινύναι, πρὸς δὲ καὶ ἀνδρῶν ῥητορικῶν πολιτικὸν φύσημα φυσώντων, ἁπάντων δὲ τούτων ὄντων ἄνευ τῆς τοῦ βελτίστου ἐπιστήμης καὶ τοῦ εἰδότος, ὁπότε βέλτιον ἑνὶ ἑκάστῳ τούτων

146aAlkibiades: Bence kötü bir devlet, Sokrates.

Sokrates: Sanırım her birinin hırsa kapılıp devletin en büyük payını, şairin dediği gibi, kendini en iyi bulduğu işe ayırdığını gördüğünde böyle derdin — tekhnēnin kendisine göre en iyi olanı kastediyorum —; oysa şehir ve kendisi için en iyi olanda çoğunlukla yanılmıştır, çünkü sanırım akıl olmadan kanaate güvenmiştir.

146a

χρῆσθαι καὶ πρὸς τίνα;

ΑΛ. φαύλην τινὰ ἔγωγε, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. φαίης γε ἂν οἶμαι ὁπόταν ὁρῴης ἕνα ἕκαστον αὐτῶν φιλοτιμούμενόν τε καὶ νέμοντα τὸ πλεῖστον τῆς πολιτείας . . . τούτῳ μέρος, ἵνʼ αὐτὸς αὑτοῦ τυγχάνει κράτιστος ὤν· Eur. Antiope λέγω δὲ τὸ κατʼ αὐτὴν τὴν τέχνην βέλτιστον γιγνόμενον· τοῦ δὲ τῇ πόλει τε καὶ αὐτὸν αὑτῷ βελτίστου ὄντος τὰ πολλὰ διημαρτηκότα, ἅτε οἶμαι ἄνευ νοῦ δόξῃ πεπιστευκότα.

146bDurum böyle olunca, böyle bir devletin büyük bir karışıklık ve kanunsuzlukla dolu olduğunu söylesek doğru söylemiş olmaz mıyız?

Alkibiades: Zeus adına, doğru söylemiş oluruz.

Sokrates: Önce, kolayca yapacağımız ya da söyleyeceğimiz şeyi bildiğimizi sanmamız ya da gerçekten bilmemiz gerektiği bize zorunlu görünmüştü, değil mi?

Alkibiades: Görünmüştü.

Sokrates: Biri bildiği ya da bildiğini sandığı şeyi yapar, yanında da fayda bulunursa, hem şehir hem kendisi için kazançlı bir durumda olacağız, değil mi?

146b

οὕτως δὲ τούτων ἐχόντων, ἆρα οὐκ ἂν ὀρθῶς λέγοιμεν φάντες πολλῆς ταραχῆς τε καὶ ἀνομίας μεστὴν εἶναι τὴν τοιαύτην πολιτείαν;

ΑΛ. ὀρθῶς μέντοι νὴ Δία.

ΣΩ. οὐκοῦν ἀναγκαῖον ἡμῖν ἐδόκει οἰηθῆναι δεῖν πρῶτον ἡμᾶς εἰδέναι ἢ τῷ ὄντι εἰδέναι τοῦτο ὃ ἂν προχείρως μέλλωμεν ἢ πράττειν ἢ λέγειν;

ΑΛ. ἐδόκει.

ΣΩ. οὐκοῦν κἂν μὲν πράττῃ ἅ τις οἶδεν ἢ δοκεῖ εἰδέναι, παρέπηται δὲ τὸ ὠφελίμως, καὶ λυσιτελούντως ἡμᾶς ἕξειν

146cAlkibiades: Elbette.

Sokrates: Sanırım bunun tersi olursa, ne şehir için ne kendisi için?

Alkibiades: Elbette değil.

Sokrates: Peki? Şimdi de sana aynı şekilde mi görünüyor, başka türlü mü?

Alkibiades: Hayır, aynı şekilde.

Sokrates: Çoğunluğa akılsız, azınlığa aklı başında dediğini söylemiştin, değil mi?

Alkibiades: Evet.

Sokrates: Yine, çoğunluğun en iyide yanıldığını söylüyoruz, çünkü sanırım çoğunlukla akıl olmadan kanaate güvenmişlerdir.

146c

καὶ τῇ πόλει καὶ αὐτὸν αὑτῷ;

ΑΛ. πῶς γὰρ οὔ;

ΣΩ. ἐὰν δέ γʼ οἶμαι τἀναντία τούτων, οὔτε τῇ πόλει οὔτʼ αὐτὸν αὑτῷ;

ΑΛ. οὐ δῆτα.

ΣΩ. τί δέ; καὶ νῦν ἔτι ὡσαύτως σοι δοκεῖ ἢ ἄλλως πως;

ΑΛ. οὔκ, ἀλλʼ οὕτως.

ΣΩ. ἆρʼ οὖν ἔφησθα καλεῖν τοὺς μὲν πολλοὺς ἄφρονας, τοὺς δʼ ὀλίγους φρονίμους;

ΑΛ. ἔγωγε.

ΣΩ. οὐκοῦν φαμεν πάλιν τοὺς πολλοὺς διημαρτηκέναι τοῦ βελτίστου, ὡς τὰ πολλά γε οἶμαι ἄνευ νοῦ δόξῃ πεπιστευκότας.

146dAlkibiades: Söylüyoruz.

Sokrates: Demek çoğunluk için ne bir şey bilmek ne de bildiğini sanmak daha kazançlı; çünkü bildikleri ya da bildiklerini sandıkları şeyleri yapmaya daha hevesli olacaklar, yaparken de çoğunlukla fayda değil zarar görecekler.

Alkibiades: Çok doğru söylüyorsun.

Sokrates: Görüyor musun: öteki epistēmēlere, biri en iyinin epistēmēsi olmadan sahipse, bunun sahibine seyrek fayda, çoğunlukla zarar verdiğini söylediğimde gerçekten doğru söylemiş görünmüyor muydum?

146d

ΑΛ. φαμὲν γάρ.

ΣΩ. Λυσιτελεῖ ἄρα τοῖς πολλοῖς μήτʼ εἰδέναι μηδὲν μήτʼ οἴεσθαι εἰδέναι, εἴπερ γε μᾶλλον προθυμήσονται πράττειν μὲν ταῦτα ἅττʼ ἂν εἰδῶσιν ἢ οἰηθῶσιν εἰδέναι, πράττοντες δὲ βλάπτεσθαι τὰ πλείω μᾶλλον ἢ ὠφελεῖσθαι.

ΑΛ. ἀληθέστατα λέγεις.

ΣΩ. ὁρᾷς οὖν, ὅτε γʼ ἔφην κινδυνεύειν τό γε τῶν ἄλλων

146eAlkibiades: O zaman değilse bile şimdi bana öyle görünüyor, Sokrates.

Sokrates: O hâlde doğru yaşayacak olan şehir de psykhē de bu epistēmēye sarılmalı; tıpkı hastanın hekime, güvenle yol almak isteyenin de bir kaptana sarılması gibi.

146e

ἐπιστημῶν κτῆμα, ἐάν τις ἄνευ τῆς τοῦ βελτίστου ἐπιστήμης κεκτημένος ᾖ, ὀλιγάκις μὲν ὠφελεῖν, βλάπτειν δὲ τὰ πλείω τὸν ἔχοντα αὐτό, ἆρʼ οὐχὶ τῷ ὄντι ὀρθῶς ἐφαινόμην λέγων;

ΑΛ. καὶ εἰ μὴ τότε, ἀλλὰ νῦν μοι δοκεῖ, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ. δεῖ ἄρα καὶ πόλιν καὶ ψυχὴν τὴν μέλλουσαν ὀρθῶς βιώσεσθαι ταύτης τῆς ἐπιστήμης ἀντέχεσθαι, ἀτεχνῶς ὥσπερ ἀσθενοῦντα ἰατροῦ ἤ τινος κυβερνήτου τὸν ἀσφαλῶς

147aÇünkü bu epistēmē olmadan, talih rüzgârı ister mal edinmede, ister beden gücünde, ister bu türden başka bir şeyde ne kadar parlak eserse, bunlardan doğan hatalar da, anlaşılan, zorunlu olarak o kadar büyük olur. 'Çok bilgilik' ve 'çok hünerlilik' denen şeye sahip olup da bu epistēmēden yoksun kalan, ötekilerin her birinin peşinden sürüklenen kişi ise, kaptansız olarak açık denizde kalıp hayatın kısa süresini koşturarak geçirdiği için, haklı olarak büyük bir fırtınaya tutulmaz mı?

147a

μέλλοντα πλεῖν. ἄνευ γὰρ ταύτης, ὅσῳπερ ἂν λαμπρότερον ἐπουρίσῃ τὸ τῆς τύχης ἢ περὶ χρημάτων κτῆσιν ἢ σώματος ῥώμην ἢ καὶ ἄλλο τι τῶν τοιούτων, τοσούτῳ μείζω ἁμαρτήματα ἀπʼ αὐτῶν ἀναγκαῖόν ἐστιν, ὡς ἔοικε, γίγνεσθαι. ὁ δὲ δὴ τὴν καλουμένην πολυμαθίαν τε καὶ πολυτεχνίαν κεκτημένος, ὀρφανὸς δὲ ὢν ταύτης τῆς ἐπιστήμης, ἀγόμενος δὲ ὑπὸ μιᾶς ἑκάστης τῶν ἄλλων, ἆρʼ οὐχὶ τῷ ὄντι δικαίως πολλῷ χειμῶνι χρήσεται, ἅτε οἶμαι ἄνευ κυβερνήτου

147bÖyle ki bence burada da şairin, birini kınarken söylediği söz gerçekleşiyor: 'Pek çok iş biliyordu, ama hepsini kötü biliyordu.'

Alkibiades: Şairin sözü burada nasıl gerçekleşiyor ki, Sokrates? Bana hiç de yerinde söylenmiş görünmüyor.

Sokrates: Hem de pek yerinde; ama, aziz dostum, hem o hem de öteki şairlerin aşağı yukarı hepsi bilmece gibi konuşur. Çünkü şiirin bütünü tabiatça bilmecelidir ve rastgele bir adamın çözebileceği şey değildir.

147b

διατελῶν ἐν πελάγει, χρόνον οὐ μακρὸν βίου θέων; ὥστε συμβαίνειν μοι δοκεῖ καὶ ἐνταῦθα τὸ τοῦ ποιητοῦ, ὃ λέγει κατηγορῶν πού τινος, ὡς ἄρα πολλὰ Margites μὲν ἠπίστατο ἔργα, κακῶς δέ, φησίν, ἠπίστατο πάντα.

ΑΛ. καὶ τί δή ποτε συμβαίνει τὸ τοῦ ποιητοῦ, ὦ Σώκρατες; ἐμοὶ μὲν γὰρ οὐδʼ ὁτιοῦν δοκεῖ πρὸς λόγον εἰρηκέναι.

ΣΩ. καὶ μάλα γε πρὸς λόγον· ἀλλʼ αἰνίττεται, ὦ βέλτιστε, καὶ οὗτος καὶ ἇλλοι δὲ ποιηταὶ σχεδόν τι πάντες. ἔστιν τε γὰρ φύσει ποιητικὴ ἡ σύμπασα αἰνιγματώδης καὶ

147cÜstelik tabiatça böyle olmasının yanı sıra, bilgeliğini bize göstermek istemeyen, onu elden geldiğince gizlemek isteyen kıskanç bir adamın eline düştü mü, şairlerin her birinin ne demek istediğini anlamak olağanüstü derecede zorlaşır. Herhâlde şairlerin en ilahîsi ve en bilgesi Homeros'un kötü bilmenin mümkün olmadığını bilmediğini sanmıyorsun — Margites'in pek çok şey bildiğini, 'ama hepsini kötü bildiğini' söyleyen odur —; sanırım o bilmece gibi konuşuyor: 'kötüydü' yerine 'kötü', 'bilmek' yerine de 'biliyordu' koyuyor.

147c

οὐ τοῦ προστυχόντος ἀνδρὸς γνωρίσαι· ἔτι τε πρὸς τῷ φύσει τοιαύτη εἶναι, ὅταν λάβηται ἀνδρὸς φθονεροῦ τε καὶ μὴ βουλομένου ἡμῖν ἐνδείκνυσθαι ἀλλʼ ἀποκρύπτεσθαι ὅτι μάλιστα τὴν αὑτοῦ σοφίαν, ὑπερφυῶς δὴ τὸ χρῆμα ὡς δύσγνωστον φαίνεται, ὅτι ποτὲ νοοῦσιν ἕκαστος αὐτῶν. οὐ γὰρ δήπου Ὅμηρόν γε τὸν θειότατόν τε καὶ σοφώτατον ποιητὴν ἀγνοεῖν δοκεῖς ὡς οὐχ οἷόν τε ἦν ἐπίστασθαι κακῶς—ἐκεῖνος γάρ ἐστιν ὁ λέγων τὸν Μαργίτην πολλὰ

147dBunlar birleştirilince ölçünün dışına çıkar, ama demek istediği şudur: Pek çok iş biliyordu, ama bunların hepsini bilmek onun için kötüydü. Açık ki çok şey bilmek onun için kötüyse değersiz biriydi; tabii önceki sözlere güvenmek gerekiyorsa.

147d

μὲν ἐπίστασθαι, κακῶς δέ, φησί, πάντα ἠπίστατο—ἀλλʼ αἰνίττεται οἶμαι παράγων τὸ κακῶς μὲν ἀντὶ τοῦ κακοῦ, τὸ δὲ ἠπίστατο ἀντὶ τοῦ ἐπίστασθαι· γίγνεται οὖν συντεθὲν ἔξω μὲν τοῦ μέτρου, ἔστι δʼ ὅ γε βούλεται, ὡς πολλὰ μὲν ἠπίστατο ἔργα, κακὸν δʼ ἦν ἐπίστασθαι αὐτῷ πάντα ταῦτα. δῆλον οὖν ὅτι εἴπερ ἦν αὐτῷ κακὸν τὸ πολλὰ εἰδέναι, φαῦλός τις ὢν ἐτύγχανεν, εἴπερ γε πιστεύειν δεῖ τοῖς προειρημένοις λόγοις.

147eAlkibiades: Bence gerekiyor, Sokrates; bunlara güvenmezsem başka sözlere zor güvenirim.

Sokrates: Böyle düşünmekte de haklısın.

Alkibiades: Yine öyle düşünüyorum.

Sokrates: Haydi öyleyse, Zeus aşkına — herhâlde aporianın ne kadar büyük ve nasıl bir şey olduğunu görüyorsun; bence sen de ondan payını almışsın: durmadan bir aşağı bir yukarı değişip duruyorsun; sana en çok doğru görünen şeyi bile az sonra çıkarıp atıyor, artık aynı şekilde düşünmüyorsun —, şimdi gitmekte olduğun tanrı sana görünse ve sen bir şey dilemeden önce, başta sözünü ettiğimiz şeylerden birinin olmasının sana yetip yetmeyeceğini sorsa, ya da dilemeyi sana bıraksa, onun verdiklerinden birini alarak ya da kendin bir şey dileyerek yerinde olanı bulacağını sanır mısın?

147e

ΑΛ. ἀλλʼ ἐμοὶ μὲν δοκεῖ, ὦ Σώκρατες· ἦ χαλεπῶς γʼ ἂν ἄλλοις τισὶ πιστεύσαιμι λόγοις, εἴπερ μηδὲ τούτοις.

ΣΩ. καὶ ὀρθῶς γέ σοι δοκεῖ.

ΑΛ. πάλιν αὖ μοι δοκεῖ.

ΣΩ. ἀλλὰ φέρε πρὸς Διός—ὁρᾷς γὰρ δήπου τὴν ἀπορίαν ὅση τε καὶ οἵα, ταύτης δὲ καὶ σύ μοι δοκεῖς κεκοινωνηκέναι· μεταβαλλόμενός γέ τοι ἄνω καὶ κάτω οὐδʼ ὁτιοῦν παύῃ, ἀλλʼ ὅτι ἂν μάλιστά σοι δόξῃ, τοῦτο καὶ ἐκδεδυκέναι αὖ

148aAlkibiades: Tanrılar adına, Sokrates, sana böyle birdenbire bir şey söyleyemem; ama bu bana çılgınca bir şey gibi görünüyor ve gerçekten de büyük bir dikkat istiyor: insan farkında olmadan, iyi sanarak kötülük dilemesin, sonra da senin söylediğin gibi, biraz zaman geçince sözünden dönüp önce dilediklerinin olmamasını dilemesin.

148a

καὶ οὐκέτι ὡσαύτως δοκεῖν—εἰ οὖν σοί γʼ ἔτι καὶ νῦν ἐμφανὴς γενόμενος ὁ θεὸς πρὸς ὃν τυγχάνεις πορευόμενος ἐρωτήσειε, πρὶν ὁτιοῦν εὔξασθαί σε, εἰ ἐξαρκέσει σοι ἐκείνων τι γενέσθαι ὧνπερ καὶ ἐν ἀρχῇ ἐλέγετο, εἴτε καὶ αὐτῷ σοι ἐπιτρέψειεν εὔξασθαι, τί ποτʼ ἂν οἴει ἢ τῶν παρʼ ἐκείνου διδομένων λαμβάνων ἢ αὐτὸς εὐξάμενος γενέσθαι τοῦ καιροῦ τυχεῖν;

ΑΛ. ἀλλὰ μὰ τοὺς θεούς, ἐγὼ μὲν οὐθὲν ἂν ἔχοιμί σοι εἰπεῖν, ὦ Σώκρατες, οὕτως· ἀλλὰ μάργον τί μοι δοκεῖ εἶναι,

148bSokrates: Peki konuşmanın başında andığım şair, bizden fazla bir şey bildiği için mi, dilesek bile kötüleri bizden uzak tutmasını istiyordu?

Alkibiades: Bence öyle.

Sokrates: İşte, Alkibiades, Lakedaimonlular da bu şaire özendikleri için, ya da kendileri de bunu böyle düşündükleri için, hem tek başlarına hem hep birlikte her seferinde buna benzer bir dua ederler: tanrılardan, iyi şeylerin yanında güzel şeyleri de kendilerine vermelerini isterler; kimse onların bundan fazlasını dilediğini duymamıştır.

148b

καὶ ὡς ἀληθῶς πολλῆς φυλακῆς, ὅπως μὴ λήσει τις αὑτὸν εὐχόμενος μὲν κακά, δοκῶν δὲ τἀγαθά, ἔπειτʼ ὀλίγον ἐπισχών, ὅπερ καὶ σὺ ἔλεγες, παλινῳδῇ, ἀνευχόμενος ἅττʼ ἂν τὸ πρῶτον εὔξηται.

ΣΩ. ἆρʼ οὖν οὐχὶ εἰδώς τι πλέον ἡμῶν ὁ ποιητής, οὗ καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου ἐπεμνήσθην, τὰ δειλὰ καὶ εὐχομένοις ἀπαλέξειν ἐκέλευεν;

ΑΛ. ἔμοιγε δοκεῖ.

ΣΩ. τοῦτον μὲν τοίνυν, ὦ Ἀλκιβιάδη, καὶ Λακεδαιμόνιοι

148cBu yüzden bugüne kadar kimseden daha az talihli olmamışlardır. Başlarına her işte talihli olmamak geldiyse de, bu onların duası yüzünden değildir; sanırım insanın dilediğini de, bunun tersini de vermek tanrıların elindedir.

148c

τὸν ποιητὴν ἐζηλωκότες, εἴτε καὶ αὐτοὶ οὕτως ἐπεσκεμμένοι, καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ ἑκάστοτε παραπλησίαν εὐχὴν εὔχονται, τὰ καλὰ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς τοὺς θεοὺς διδόναι κελεύοντες αὖ σφίσιν αὐτοῖς· πλείω δʼ οὐδεὶς ἂν ἐκείνων εὐξαμένων ἀκούσειεν. τοιγαροῦν εἰς τὸ παρῆκον τοῦ χρόνου οὐδένων ἧττον εὐτυχεῖς εἰσιν ἄνθρωποι· εἰ δʼ ἄρα καὶ συμβέβηκεν αὐτοῖς ὥστε μὴ πάντα εὐτυχεῖν, ἀλλʼ οὖν ⟨οὐ⟩ διὰ

148dSana bir de bazı kişilerden bir zamanlar duyduğum başka bir şeyi anlatmak istiyorum. Atinalılarla Lakedaimonlular arasında anlaşmazlık çıktığında şehrimiz karada da denizde de her savaşta talihsizliğe uğruyor, bir türlü galip gelemiyormuş. Atinalılar bu duruma öfkelenip başlarındaki kötülükleri hangi yolla savuşturacaklarını bilemeyince, aralarında danıştıktan sonra en iyisinin Ammon'a adam gönderip ona danışmak olduğuna karar vermişler; ayrıca şunu da soracaklarmış: tanrılar neden zaferi kendilerine değil de Lakedaimonlulara veriyordu? 'Biz,' demişler, 'Yunanlılar arasında en çok ve en güzel kurbanları sunuyoruz, tapınaklarını kimsenin yapmadığı gibi adaklarla süsledik, her yıl tanrılara en görkemli ve en ağırbaşlı alayları sunuyoruz, öteki Yunanlıların hepsinin birden harcamadığı kadar para harcıyoruz.

148d

τὴν ἐκείνων εὐχήν, ἐπὶ τοῖς θεοῖς δʼ ἐστὶν ὥστε οἶμαι καὶ διδόναι ἅττʼ ἄν τις εὐχόμενος τυγχάνῃ καὶ τἀναντία τούτων. βούλομαι δέ σοι καὶ ἕτερόν τι διηγήσασθαι, ὅ ποτε ἤκουσα [τῶν πρεσβυτέρων] τινῶν, ὡς Ἀθηναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις διαφορᾶς γενομένης συνέβαινεν ἀεὶ τῇ πόλει ἡμῶν ὥστε καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ὁπότε μάχη γένοιτο δυστυχεῖν καὶ μηδέποτε δύνασθαι κρατῆσαι· τοὺς οὖν Ἀθηναίους ἀγανακτοῦντας τῷ πράγματι καὶ ἀπορουμένους τίνι

148e

χρὴ μηχανῇ τῶν παρόντων κακῶν ἀποτροπὴν εὑρεῖν, βουλευομένοις αὐτοῖς δοκεῖν κράτιστον εἶναι πέμψαντας πρὸς Ἄμμωνα ἐκεῖνον ἐπερωτᾶν· ἔτι δὲ πρὸς τούτοις τάδε, [καὶ] ἀνθʼ ὅτου ποτὲ Λακεδαιμονίοις οἱ θεοὶ μᾶλλον νίκην διδόασιν ἢ σφίσιν αὐτοῖς, οἳ πλείστας, φάναι, μὲν θυσίας καὶ καλλίστας τῶν Ἑλλήνων ἄγομεν, ἀναθήμασί τε κεκοσμήκαμεν τὰ ἱερὰ αὐτῶν ὡς οὐδένες ἄλλοι, πομπάς τε πολυτελεστάτας καὶ σεμνοτάτας ἐδωρούμεθα τοῖς θεοῖς ἀνʼ ἕκαστον ἔτος, καὶ

149aLakedaimonlular ise,' demişler, 'bunların hiçbirini hiç umursamadı; tanrılara karşı o kadar kayıtsızlar ki her seferinde sakat hayvanlar kurban ediyorlar, geri kalan her konuda da tanrılara bizden epey az saygı gösteriyorlar; oysa servetleri şehrimizinkinden hiç de az değil.' Bunları söyleyip başlarındaki kötülüklerden kurtulmak için ne yapmaları gerektiğini sorunca, kâhin başka hiçbir cevap vermemiş — belli ki tanrı izin vermiyordu —, yalnız elçiyi çağırıp şöyle demiş: 'Ammon Atinalılara şunu söylüyor: Lakedaimonluların hayırlı sözünü bütün Yunanlıların kurbanlarına yeğlermiş.'

149a

ἐτελοῦμεν χρήματα ὅσα οὐδʼ ἇλλοι σύμπαντες Ἕλληνες·

ΣΩ. Λακεδαιμονίοις δέ, φάναι, οὐδεπώποτʼ ἐμέλησεν οὐδὲν τούτων, ἀλλʼ οὕτως ὀλιγώρως διάκεινται πρὸς τοὺς θεούς, ὥστε καὶ ἀνάπηρα θύουσιν ἑκάστοτε καὶ τἆλλα πάντα οὐκ ὀλίγῳ ἐνδεεστέρως τιμῶσιν ἤπερ ἡμεῖς, χρήματα οὐδὲν ἐλάττω κεκτημένοι τῆς ἡμετέρας πόλεως. ἐπεὶ δὴ εἰρηκέναι ταῦτα καὶ ἐπερωτῆσαι τί χρὴ πράττοντας αὐτοὺς τῶν παρόντων κακῶν ἀπαλλαγὴν εὑρεῖν, ἄλλο μὲν οὐθὲν ἀποκριθῆναι τὸν

149bBu kadarını söylemiş, fazlasını değil. Bana kalırsa tanrının 'hayırlı söz' derken kastettiği onların duasından başka bir şey değil; çünkü bu dua gerçekten ötekilerinkinden çok farklı.

149b

προφήτην—τὸν γὰρ θεὸν οὐκ ἐᾶν δῆλον ὅτι—καλέσαντα δὲ αὐτόν, Ἀθηναίοις, φάναι, τάδε λέγει Ἄμμων· φησὶν ἂν βούλεσθαι αὑτῷ τὴν Λακεδαιμονίων εὐφημίαν εἶναι μᾶλλον ἢ τὰ σύμπαντα τῶν Ἑλλήνων ἱερά. τοσαῦτα εἰπεῖν, οὐκέτι περαιτέρω. τήν γʼ οὖν εὐφημίαν οὐκ ἄλλην τινά μοι δοκεῖ λέγειν ὁ θεὸς ἢ τὴν εὐχὴν αὐτῶν· ἔστι γὰρ τῷ ὄντι πολὺ

149cÖteki Yunanlılar, kimi altın boynuzlu boğalar sunarak, kimi tanrılara adaklar bağışlayarak, iyi olsun kötü olsun akıllarına ne gelirse onu dilerler. Tanrılar da bu uğursuz sözleri duyunca o görkemli alayları ve kurbanları kabul etmezler. Bana kalırsa neyin söylenip neyin söylenmemesi gerektiği büyük dikkat ve inceleme ister.

Homeros'ta da buna benzer başka sözler bulursun.

149c

διαφέρουσα τῶν ἄλλων. οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι Ἕλληνες οἱ μὲν χρυσόκερως βοῦς παραστησάμενοι, ἕτεροι δʼ ἀναθήμασι δωρούμενοι τοὺς θεούς, εὔχονται ἅττʼ ἂν τύχῃ ταῦτα, ἄντε ἀγαθὰ ἄντε κακά· βλασφημούντων οὖν αὐτῶν ἀκούοντες οἱ θεοὶ οὐκ ἀποδέχονται τὰς πολυτελεῖς ταυτασὶ πομπάς τε καὶ θυσίας. ἀλλὰ δοκεῖ μοι πολλῆς φυλακῆς δεῖσθαι καὶ σκέψεως ὅτι ποτὲ ῥητέον ἐστὶ καὶ μή.

εὑρήσεις δὲ καὶ παρʼ Ὁμήρῳ ἕτερα παραπλήσια τούτοις

149dTruvalıların ordugâh kurarken ölümsüzlere eksiksiz yüzlük kurbanlar sunduklarını söyler; rüzgârlar da kurbanın tatlı kokusunu ovadan göğe taşırmış; ama mutlu tanrılar ondan pay almadılar, almak da istemediler; çünkü kutsal İlion onlara pek nefret verici gelmişti, Priamos da, iyi mızraklı Priamos'un halkı da. Öyle ki tanrıların nefret ettiği insanlar olarak boş yere kurban kesip armağan sunmalarının hiçbir yararı yoktu.

149d

εἰρημένα. φησὶν γὰρ τοὺς Τρῶας ἔπαυλιν ποιουμένους ἔρδειν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας· Hom. Il. 8.548 τὴν δὲ κνῖσαν ἐκ τοῦ πεδίου τοὺς ἀνέμους φέρειν οὐρανὸν εἴσω ἡδεῖαν· τῆς δʼ οὔ τι θεοὺς μάκαρας δατέεσθαι, οὐδʼ ἐθέλειν· μάλα γάρ σφιν ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ

149eÇünkü sanırım tanrıların tabiatı, kötü bir tefeci gibi armağanlarla kandırılacak türden değildir; biz de Lakedaimonlulardan bu bakımdan üstün olmayı istemekle saçma bir söz söylüyoruz. Tanrılar armağanlarımıza ve kurbanlarımıza bakıp da, biri dindar ve adilse onun psykhēsine bakmasalardı, bu korkunç olurdu.

149e

καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐυμμελίω Πριάμοιο· Hom. Il. 8.550-2 ὥστε οὐδὲν αὐτοῖς ἦν προύργου θύειν τε καὶ δῶρα τελεῖν μάτην, θεοῖς ἀπηχθημένους. οὐ γὰρ οἶμαι τοιοῦτόν ἐστι τὸ τῶν θεῶν ὥστε ὑπὸ δώρων παράγεσθαι οἷον κακὸν τοκιστήν· ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς εὐήθη λόγον λέγομεν, ἀξιοῦντες Λακεδαιμονίων ταύτῃ περιεῖναι. καὶ γὰρ ἂν δεινὸν εἴη εἰ πρὸς τὰ δῶρα καὶ τὰς θυσίας ἀποβλέπουσιν ἡμῶν οἱ θεοὶ ἀλλὰ μὴ πρὸς τὴν ψυχήν, ἄν τις ὅσιος καὶ δίκαιος ὢν

150aSanırım bu görkemli alaylara ve kurbanlara bakmaktan çok daha fazla psykhēye bakarlar; çünkü tanrılara da insanlara da karşı pek çok suç işlemiş bir kişinin de bir şehrin de bunları her yıl sunmasına hiçbir şey engel değil. Ama tanrılar rüşvet almadıkları için, tanrının ve tanrıların kâhininin dediği gibi, bütün bunları küçümserler. Anlaşılan, hem tanrılar hem de aklı olan insanlar katında adalet ve phronēsis her şeyden çok saygı görüyor.

150a

τυγχάνῃ.

ΣΩ. πολλῷ γε μᾶλλον οἶμαι ἢ πρὸς τὰς πολυτελεῖς ταύτας πομπάς τε καὶ θυσίας, ἃς οὐδὲν κωλύει πολλὰ μὲν εἰς θεούς, πολλὰ δʼ εἰς ἀνθρώπους ἡμαρτηκότας καὶ ἰδιώτην καὶ πόλιν ἔχειν ἀνʼ ἕκαστον ἔτος τελεῖν· οἱ δέ, ἅτε οὐ δωροδόκοι ὄντες, καταφρονοῦσιν ἁπάντων τούτων, ὥς φησιν ὁ θεὸς καὶ θεῶν προφήτης. κινδυνεύει γοῦν καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρʼ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι δικαιοσύνη τε

150bAklı başında ve adil olanlar da tanrılara ve insanlara karşı ne yapmak ve ne söylemek gerektiğini bilenlerden başkası değildir. Senin bu konuda ne düşündüğünü de öğrenmek isterim.

Alkibiades: Bana da, Sokrates, senin ve tanrının düşündüğünden başka türlü görünmüyor; tanrıya karşı oy kullanmam yakışık almazdı.

Sokrates: Farkında olmadan, iyi sanarak kötülük dilememek için büyük bir aporia içinde olduğunu söylediğini hatırlıyor musun?

150b

καὶ φρόνησις διαφερόντως τετιμῆσθαι· φρόνιμοι δὲ καὶ δίκαιοι οὐκ ἄλλοι τινές εἰσιν [ἢ] τῶν εἰδότων ἃ δεῖ πράττειν καὶ λέγειν καὶ πρὸς θεοὺς καὶ πρὸς ἀνθρώπους. βουλοίμην δʼ ἂν καὶ σοῦ πυθέσθαι ὅτι ποτʼ ἐν νῷ ἔχεις πρὸς ταῦτα.

ΑΛ. ἀλλʼ ἐμοὶ μέν, ὦ Σώκρατες, οὐκ ἄλλῃ πῃ δοκεῖ ἢ ᾗπερ σοί τε καὶ τῷ θεῷ· οὐδὲ γὰρ ἂν εἰκὸς εἴη ἀντίψηφον ἐμὲ τῷ θεῷ γενέσθαι.

ΣΩ. οὐκοῦν μέμνησαι ἐν πολλῇ ἀπορίᾳ φάσκων εἶναι,

150cAlkibiades: Hatırlıyorum.

Sokrates: Görüyor musun, tanrıya dua etmeye gitmen senin için güvenli değil; olur ki tanrı senin uğursuz sözlerini duyup bu kurbanından hiçbir şey kabul etmez, belki de başına başka bir şey gelir. Bu yüzden bence en iyisi sessiz durmak. Çünkü Lakedaimonluların duasını, yüce gönüllülüğün yüzünden — akılsızlığa verilen adların en güzeli budur — kullanmak istemezsin sanırım.

150c

ὅπως μὴ λάθῃς σεαυτὸν εὐχόμενος κακά, δοκῶν δὲ ἀγαθά;

ΑΛ. ἔγωγε.

ΣΩ. ὁρᾷς οὖν ὡς οὐκ ἀσφαλές σοί ἐστιν ἐλθεῖν πρὸς τὸν θεὸν εὐξομένῳ, ἵνα μηδʼ ἂν οὕτω τύχῃ, βλασφημοῦντός σου ἀκούων οὐθὲν ἀποδέξηται τῆς θυσίας ταύτης, τυχὸν δὲ καὶ ἕτερόν τι προσαπολαύσῃς. ἐμοὶ μὲν οὖν δοκεῖ βέλτιστον εἶναι ἡσυχίαν ἔχειν· τῇ μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων εὐχῇ διὰ τὴν μεγαλοψυχίαν—τοῦτο γὰρ κάλλιστον τῶν ἐν ἀφροσύνῃ γε ὀνομάτων—οὐκ ἂν οἶμαί σε ἐθέλειν χρῆσθαι.

150dO hâlde insanın tanrılara ve insanlara karşı nasıl bir tutum takınması gerektiğini öğrenene kadar beklemesi zorunlu.

Alkibiades: Peki bu zaman ne zaman gelecek, Sokrates, beni kim terbiye edecek? Bu insanın kim olduğunu görmeyi çok isterdim.

Sokrates: Seninle ilgilenen kişi. Ama bana öyle geliyor ki, Homeros'un dediğine göre Athena nasıl Diomedes'in gözlerinden sisi kaldırdıysa, iyice tanısın diye hem tanrıyı hem insanı, senin de önce psykhēnde şu an bulunan sisi kaldırmak, ancak ondan sonra 'hem kötüyü hem iyiyi' tanımanı sağlayacak şeyleri sunmak gerekiyor. Çünkü şimdi bunu yapabileceğini sanmıyorum.

150d

ἀναγκαῖον οὖν ἐστι περιμένειν ἕως ἄν τις μάθῃ ὡς δεῖ πρὸς θεοὺς καὶ πρὸς ἀνθρώπους διακεῖσθαι.

ΑΛ. πότε οὖν παρέσται ὁ χρόνος οὗτος, ὦ Σώκρατες, καὶ τίς ὁ παιδεύσων; ἥδιστα γὰρ ἄν μοι δοκῶ ἰδεῖν τοῦτον τὸν ἄνθρωπον τίς ἐστιν.

ΣΩ. οὗτος ᾧ μέλει περὶ σοῦ. ἀλλὰ δοκεῖ μοι, ὥσπερ τῷ Διομήδει φησὶν τὴν Ἀθηνᾶν Ὅμηρος ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἀφελεῖν τὴν ἀχλύν, ὄφρʼ εὖ γιγνώσκοι ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα, Hom. Il. 5.127

150eAlkibiades: İster sisi ister başka bir şeyi kaldırsın; ben, kim olursa olsun o insanın buyurduğu hiçbir şeyden kaçmamaya hazırım, yeter ki daha iyi biri olayım.

150e

οὕτω καὶ σοὶ δεῖν ἀπὸ τῆς ψυχῆς πρῶτον τὴν ἀχλὺν ἀφελόντα, ἣ νῦν παροῦσα τυγχάνει, τὸ τηνικαῦτʼ ἤδη προσφέρειν διʼ ὧν μέλλεις γνώσεσθαι ἠμὲν κακὸν ἠδὲ καὶ ἐσθλόν. νῦν μὲν γὰρ οὐκ ἄν μοι δοκεῖς δυνηθῆναι.

ΑΛ. ἀφαιρείτω, εἴτε βούλεται τὴν ἀχλὺν εἴτε ἄλλο τι· ὡς ἐγὼ παρεσκεύασμαι μηθὲν ἂν φυγεῖν τῶν ὑπʼ ἐκείνου προσταττομένων, ὅστις ποτʼ ἐστὶν ἅνθρωπος, εἴ γε μέλλοιμι βελτίων γενέσθαι.

151aSokrates: O da senin için şaşılacak kadar büyük bir istek taşıyor.

Alkibiades: O hâlde kurbanı da o zamana ertelemek bence en iyisi.

Sokrates: Böyle düşünmekte haklısın; çünkü bu kadar büyük bir tehlikeyi göze almaktan daha güvenli.

Alkibiades: Peki ne yapalım, Sokrates? Bak, bana güzel bir öğüt vermiş göründüğün için şu çelengi senin başına koyacağım.

151a

ΣΩ. ἀλλὰ μὴν κἀκεῖνος θαυμαστὴν ὅσην περὶ σὲ προθυμίαν ἔχει.

ΑΛ. εἰς τότε τοίνυν καὶ τὴν θυσίαν ἀναβάλλεσθαι κράτιστον εἶναί μοι δοκεῖ.

ΣΩ. καὶ ὀρθῶς γέ σοι δοκεῖ· ἀσφαλέστερον γάρ ἐστιν ἢ παρακινδυνεύειν τοσοῦτον κίνδυνον.

ΑΛ. ἀλλὰ πῶς, ὦ Σώκρατες; καὶ μὴν τουτονὶ τὸν στέφανον, ἐπειδή μοι δοκεῖς καλῶς συμβεβουλευκέναι, σοὶ

151bTanrılara çelenkleri ve âdet olan öteki her şeyi, o günün geldiğini gördüğümde sunarız. O gün de, onlar isterse, çok uzakta değil.

Sokrates: Bunu da kabul ediyorum; senin vereceğin başka bir şeyi de seve seve kabul ettiğimi görmek isterim. Euripides'in Kreon'u, Teiresias'ı çelenklerle görüp onun tekhnēsi sayesinde düşmandan ganimetin ilk payını aldığını duyunca nasıl Senin zafer çelenklerini uğur saydım, çünkü dalgaların ortasındayız, bildiğin gibi diyorsa, ben de senden gelen bu itibarı uğur sayıyorum.

151b

περιθήσω· τοῖς θεοῖς δὲ καὶ στεφάνους καὶ τἆλλα πάντα τὰ νομιζόμενα τότε δώσομεν, ὅταν ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἐλθοῦσαν ἴδω. ἥξει δʼ οὐ διὰ μακροῦ τούτων θελόντων.

ΣΩ. ἀλλὰ δέχομαι καὶ τοῦτο, καὶ ἄλλο δὲ ἄν τι τῶν παρὰ σοῦ δοθέντων ἡδέως ἴδοιμι δεξάμενον ἐμαυτόν. ὥσπερ δὲ καὶ ὁ Κρέων Εὐριπίδῃ πεποίηται τὸν Τειρεσίαν ἰδὼν ἔχοντα τὰ στέφη καὶ ἀκούσας ἀπὸ τῶν πολεμίων ἀπαρχὰς αὐτὸν εἰληφέναι διὰ τὴν τέχνην, οἰωνὸν ἐθέμην, φησί, καλλίνικα ⟨σὰ⟩ στέφη· ἐν γὰρ κλύδωνι κείμεθʼ, ὥσπερ οἶσθα σύ· Eur. Phoen. 858-9 οὕτω δὲ κἀγὼ παρὰ σοῦ τὴν δόξαν ταύτην οἰωνὸν τίθεμαι.

151cBana öyle geliyor ki Kreon'unkinden daha hafif olmayan dalgalar arasındayım; senin âşıklarına karşı zafer kazanan olmak isterim.

151c

δοκῶ δέ μοι οὐκ ἐν ἐλάττονι κλύδωνι τοῦ Κρέοντος εἶναι, καὶ βουλοίμην ἂν καλλίνικος γενέσθαι τῶν σῶν ἐραστῶν.

Çeviri değerlendirmesi

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…